Шунидам ки дар аҳди темуриён

شنیدم که در عهد تیموریان

Чу шуд шоҳрухи ҷонишини каён

چو شد شاهرخ جانشین کیان

Накӯи духтарӣ дар Самарқанд буд

نکو دختری در سمرقند بود

Ки бо гули лабаш дар шикарханд буд

که با گل لبش در شکرخند بود

Гули сарви қад , моҳи хуршед рӯй

گل سرو قد، ماه خورشید‌روی

Бути симтн , лаъибати мшкбўӣ !

بت سیمتن، لعبت مشکبوی!

Ду гесуи каманд ва ду абрӯи камон

دو گیسو کمند و دو ابرو کمان

Ду чашмаши ду мишкӣни ғизоли румон

دو چشمش دو مشکین غزال رمان

Сарафрозии шохи шамшод аз ӯ

سرافرازی شاخ شمشاد از او

Ҳамаи шодии шаҳри нўшод аз ӯ

همه شادی شهر نوشاد از او

Ба ҷилваи хиромон , тзрўи биҳишт

به جلوه خرامان‌، تذرو بهشت

Ба чеҳраи фурӯзон , чароғи кунишат

به چهره فروزان‌، چراغ کنشت

Рухӣ дошт рахшонтар аз меҳру моҳ

رخی داشت رخشان‌تر از مهر و ماه

зи кавкаб , вале буд рӯзаши сиёҳ !

ز کوکب‌، ولی بود روزش سیاه‌!

зи гесуии худ , кори саргашта тар

ز گیسوی خود، کار سرگشته‌تر

зи мижгони худ , рӯзи баргашта тар

ز مژگان خود، روز برگشته‌تر

зи холи лабаш , тиратар кавкабаш

ز خال لبش، تیره‌تر کوکبش

Сияҳтар шаб аз рӯзу рӯз аз шабаш

سیه‌تر شب از روز و روز از شبش

Чу урёнӣ тан набӯдаш писанд

چو عریانی تن نبودش پسند

Ба тан дошт аз зулф , мишкӣн паранд

به تن داشت از زلف‌، مشکین‌پرند

з беқӯтӣ ӯро ду ёқӯти ноб

ز بی‌قوتی او را دو یاقوت ناب

Фитодаи зи рангу фитодаи зи об

فتاده ز رنگ و فتاده ز آب

Ҳамоно паии сайди рӯзӣ ба дашт

همانا پی صید روزی به‌دشت

Сипаҳ бо шаҳ аз кӯй ӯ май гузашт

سپه با شه از کوی او می‌گذشت

Чу хуршед дид аз қазои шоҳрух

چو خورشید دید از قضا شاهرخ

Ба бомай рухи моҳи он моҳрух

به بامی رخ ماه آن ماهرخ

Чунон ишқи барадаши зи дасти ихтиёр

چنان عشق بردش ز دست اختیار

Ки шуд кораш аз дасту дасташи зи кор

که شد کارش از دست و دستش ز کار

Аннан рафташ аз каф ба якборагӣ

عنان رفتش از کف به یکبارگی

Бидон гӯна шуд , кофтад аз борагӣ

بدان گونه شد، کافتد از بارگی

Дар охири зи тамкини шоҳӣ ки дошт

در آخر ز تمکین شاهی که داشت

Аз онҷои гузашту дил онҷо гузошт

از آنجا گذشت و دل آنجا گذاشت

Паии сайди оҳӯ ҳаме рафт шер

پی صید آهو همی‌رفت شیر

Забуни гашт аз оҳӯеи шери гир

زبون گشت از آهویی شیر گیر

Ду рӯзӣ шикебе оварад пеш

دو روزی شکیبایی آورد پیش

Чу ором кам диду андӯҳ беш

چو آرام کم دید و اندوه بیش

Танӣ чанд багазед , баси кордон

تنی چند بگزید، بس کاردان

Ҷаҳони дидаи перон бисёр дон

جهان‌دیده پیران‌ِ بسیار‌دان

зи ганҷинаи бас хоста додашон

ز گنجینه بس خواسته دادشان

Пас хостгорӣ фиристодашон

پس خواستگاری فرستادشان

Зари афшони яке маҳмили обнӯс

زر افشان یکی محمل آبنوس

Биёрост чун ҳиҷлаи гоҳи арӯс

بیاراست چون حجله‌گاه عروس

Фиристод ҳамроҳашони тӯҳфа ҳо

فرستاد همراهشان تحفه‌ها

зи ҳаргунаи колои сангини баҳо

ز هرگونه کالای سنگین بها

Равон ҳар тарафи сарви қади маҳвашон

روان هر طرف سرو قد مهوشان

зи тозии нажодони ҷанбяти кашон

ز تازی‌نژادان جنبیت‌کشان

Хиромони з ҳар сӯй дар зери бор

خرامان ز هر سوی در زیر بار

Ҷавони ноқаҳои бришми маҳор

جوان ناقه‌های بریشم مهار

зи ёқӯти рахшон ва дар адан

ز یاقوت رخشان و دُر عدن

зи лаъли Бадахшону ҷазаъи Яман

ز لعل بدخشان و جزع یمن

зи санҷобу қоқм , з хазу смўр

ز سنجاب و قاقم، ز خز و سمور

зи ойӣнаи софу ҷоми булӯр

ز آیینهٔ صاف و جام بلور

Бпўшидаҳи баси ҷомаҳо ранги ранг

بپوشیده بس جامه‌ها رنگ‌رنگ

Бгстрдаҳи баси фаршҳо танги танг

بگسترده بس فرش‌ها تنگ‌تنگ

зи халхол ва аз ҷиқаҳи зарнигор

ز خلخال و از جیقهٔ زرنگار

зи авди қиморӣу машки ттор

ز عود قُماری و مشک تتار

зи мисрии тбрзд , зи чинии ҳарир

ز مصری طبرزد، ز چینی حریر

зи фирӯзаи тоҷ , аз забарҷади сарир !

ز فیروزه تاج، از زبرجد سریر!

Зару симаш аз сиккаи шаҳриёр

زر و سیمش از سکهٔ شهریار

зи қурси мау меҳраши афзӯни айёр

ز قرص مه و مهرش افزون عیار

Смнбри канизон чинӣ паранд

سمنبر کنیزان چینی پرند

Камари зари ғуломони болои баланд

کمر زر غلامان بالا بلند

Пёи мовар ан чун ба харгоҳи моҳ

پیا‌م‌آور‌ان چون به خرگاه ماه

Расиданд ва гуфтанд пайғоми шом

رسیدند و گفتند پیغام شام

Ҷигар хӯн шуд он дили з каф дода ро

جگر خون شد آن دل ز کف داده را

Ки худ номзад буд ъам зода ро

که خود نامزد بود عم‌زاده را

Вале ҳар ду аз фоқаи ошуфтаи ҳол

ولی هر دو از فاقه آشفته حال

зи дармондагӣ , ноумед аз висол

ز درماندگی، ناامید از وصال

Дар айвони паёмовар ан карда ҷамъ

در ایوان پیام‌آور‌ان کرده جمع

Нишаст аз пас пардаи сӯзон чу шамъ

نشست از پس پرده سوزان چو شمع

Пас аз узр , он рашки моҳи тамом

پس از عذر، آن رشک ماه تمام

Чунин дод шоҳи ҷаҳонро паём

چنین داد شاه جهان را پیام

Ки шоҳо , кафи ҷӯадпарвар ту рост

که شاها، کف جود پرور تو راست

Сипаҳи дор ӣ ҳафт кишвари тўрост !

سپه‌دار‌ی هفت کشور توراست!

з адласт ороиши аҳди ту

ز عدل است آرایش عهد تو

з моҳаст ороиши маҳди ту

ز ماه است آرایش مهد تو

Ҳамаи даври гардун ба коми ту бод

همه دور گردون به‌کام تو باد

Зуҳали ҳиндӯии тарафи боми ту бод

زحل هندوی طرف بام تو باد

Кунад чун кунӣ майли ангуштарӣ

کند چون کنی میل انگشتری

Дар ангушти ангуштарии муштарӣ

در انگشت انگشتری مشتری

Фарозад ба сари офтобати илм

فرازد به سر آفتابت علم

Тарозад ба мадҳати Уториди қалам

طرازد به مدحت عطارد قلم

Яке бандаи миррӣх аз лашкарат

یکی بنده مریخ از لشکرت

Қамар , соқӣу Зуҳраи ромишгари т

قمر، ساقی و زهره رامشگر‌ت

Расонданд эй шоҳи озодагон

رساندند ای شاه آزادگان

Фиристодаҳоро фиристодагон

فرستاده‌ها را فرستادگان

Шимурданд эй шоҳи номи оварон

شمردند ای شاه نام آوران

Паёми ту бар ман паёми оварон

پیام تو بر من پیام آوران

Ба номами яке нома оростӣ

به نامم یکی نامه آراستی

Маро аз канизони худ хостӣ

مرا از کنیزان خود خواستی

Азин муждаи сар бар сипеҳрам расед

ازین مژده سر بر سپهرم رسید

Каллаи гӯша бар моҳ ва меҳрам расед

کله‌گوشه بر ماه و مهرم رسید

з ҳикмат напечанд гардани шаҳон

ز حکمت نپیچند گردن شهان

Вале дорам эй шоҳ ! узрии ниҳон

ولی دارم ای شاه‌! عذری نهان

Гар уфтад қабулат , зиҳии адл ва дод

گر افتد قبولت، زهی عدل و داد

Вагарна , серуми хоки пои ту бод

وگرنه، سرم خاک پای تو باد

зи аҳдӣ буд тавқ дар гарданам

ز عهدی بود طوق در گردنم

Ба он аҳд бояд вафо карданам

به‌آن عهد باید وفا کردنم

Ба аҳди ту чун аҳд натавон шикаст

به عهد تو چون عهد نتوان شکست

зи домони ту кӯтаҳи ми мондаи даст

ز دامان تو کوته‌م مانده دست

Нахоҳам ки равшан шавад базми шоҳ

نخواهم که روشن شود بزم شاه

зи шамъӣ ки , дорад зи паии дӯди оҳ

ز شمعی که، دارد ز پی دود آه

Туе шуҳра дар адл эй ҷами кулоҳ

تویی شهره در عدل ای جم کلاه

Нтрсидмӣ , ҳамгар аз адли шоҳ

نترسیدمی، هم گر از عدل شاه

Ба сари роҳи қасри ту пимўдмӣ

به‌سر راه قصر تو پیمودمی

Ба хоки ҳаримати ҷабини сўдмӣ

به خاک حریمت جبین سودمی

Буд ҷони зи ҳукми туам бе қарор

بود جان ز حکم توام بی‌قرار

Диҳад дили зи адли туам зинҳор

دهد دل ز عدل توام زینهار

Кунун то чаҳ гӯйӣ ? ки фармони ту рост

کنون تا چه گویی؟ که فرمان تو راست

Дарин моҷарои дарду дармони ту рост

درین ماجرا درد و درمان تو راست

Паёми оварон чун аз он никном

پیام آوران چون از آن نیکنام

Расонданди шоҳи ҷаҳонро паём

رساندند شاه جهان را پیام

Бигуфт : офарини бод бар аҳд ӯ

بگفت: آفرین باد بر عهد او

Буд моҳро партав аз маҳд ӯ

بود ماه را پرتو از مهد او

Зании кови зи паймон худ нагзарад

زنی کاو ز پیمان خود نگذرد

Кӣ озурдан ӯ писандади хирад ? !

کی آزردن او پسندد خرد‌؟!

Чаҳ мардум , зи инсоф зан нагузарам

چه مردم، ز انصاف زن نگذرم

зи инсофи ман беш аз ӯ дархурам

ز انصاف من بیش از او درخورم

Вафодор агар мард агар зан буд

وفادار اگر مرد اگر زن بود

Накӯи ном ҳар кӯйу барзан буд

نکو نام هر کوی و برزن بود

Даҳуми ком ӯ то даҳуми коми худ

دهم کام او تا دهم کام خود

Кунам нек чун ном ӯ номи худ

کنم نیک چون نام او نام خود

Хушам гарчи корами зи дил мушкил аст

خوشم گرچه کارم ز دل مشکل است

Ду дил гар шавад хуш , ба аз икдл аст

دو دل گر شود خوش، به از یکدل است

Фиристодаи хеш аз эшон наҷуст

فرستادهٔ خویش از ایشان نجست

Ду чандон фузуд ончӣ дод аз нахуст

دو چندان فزود آنچه داد از نخست

Ба дилҷӯеи он ду дилбохта

به دلجویی آن دو دلباخته

Ливои анояти броФрохтаҳ

لوای عنایت برافراخته

Бифармуд мардуми зи наздику давр

بفرمود مردم ز نزدیک و دور

Ҳамаи шаҳри бастанди ойини сур

همه شهر بستند آیین سور

зи Эрону турону Ҳиндӯстон

ز ایران و توران و هندوستان

Яке анҷумани сохт чун бӯстон

یکی انجمن ساخت چون بوستان

Дар он бӯстони булбули оҳанг ҳо

در آن بوستان بلبل آهنگ‌ها

Гирифтанд бар чангҳо чанг ҳо

گرفتند بر چنگ‌ها چنگ‌ها

зи баси партави шамъ маҳфил фурӯз

ز بس پرتو شمع محفل‌فروز

Се шаб бар Самарқандёни гашти рӯз

سه شب بر سمرقندیان گشت روز

Сими шаб ки бо чеҳрае оташин

سیم شب که با چهره‌ای آتشین

Арӯси фалаки гашт хилват нишин

عروس فلک گشت خلوت‌نشین

Ду гул аз яке шохи сар бар заданд

دو گل از یکی شاخ سر بر زدند

Гул аз гулбуни васл бар сар заданд

گل از گلبن وصل بر سر زدند

зи инсофи шоҳ , он ду навмеди зор

ز انصاف شاه، آن دو نومید زار

Шуданд аз висоли ҳам умедвор

شدند از وصال هم امیدوار

Ба бозии гардуни гардони нигар

به بازی گردون گردان نگر

Вафои зан , инсофи мардони нигар !

وفای زن، انصاف مردان نگر!