Амӣрии аморат худо дода дошт
امیری امارت خداداده داشت
Ғуломӣу фарзандӣ озода дошт
غلامی و فرزندی آزاده داشت
Шабӣ ҳар дуро дар баробари нишонд
شبی هر دو را در برابر نشاند
зи дарҷи лаб ингуна гавҳар фишонд
ز درج لب اینگونه گوهر فشاند
Ки : ҳар як азин рӯзгори дароз
که: هر یک ازین روزگار دراز
Ҳавойӣ ки доред гуед боз
هوایی که دارید گویید باز
Ки байнами шуморо дар андеша чист ? !
که بینم شما را در اندیشه چیست؟!
зи хуноба ва май дар ин шиша чист ? !
ز خونابه و می در این شیشه چیست؟!
Писар гуфташ : эй бахти омӯзгор
پسر گفتش: ای بخت آموزگار
Ҳаме хоҳам аз гардиши рӯзгор
همیخواهم از گردش روزگار
Ки бошад замини зери ганҷами ҳама
که باشد زمین زیر گنجم همه
Баҳри даштам аз тозии асбони рама
به هر دشتم از تازیاسبان رمه
з бисёре неъмату нози ман
ز بسیاری نعمت و ناز من
Бгитӣ набошад каси анбози ман
به گیتی نباشد کس انباز من
Ғуломи хирадманду равшани замир
غلام خردمند و روشنضمیر
Заминро бабўсед ва гуфт : эй амир
زمین را ببوسید و گفت: ای امیر
Ҳаме хоҳам аз кирдигори ҷаҳон
همیخواهم از کردگار جهان
Ки то зиндаам ошкори внҳон
که تا زندهام آشکار و نهان
Хуррами бандау озоди созами зи ҷӯад
خرَم بنده و آزاد سازم ز جود
На зи эшон ки донад марои банда буд
نه ز ایشان که داند مرا بنده بود
Дигар аз карам бар фишонам дирам
دگر از کرم بر فشانم درم
Кунам бандаи озодагон аз карам
کنم بنده آزادگان از کرم
Чу бшнФт аз эшон амири ин калом
چو بشنفت از ایشان امیر این کلام
Бабўсед аз меҳр рӯй ғулом
ببوسید از مهر روی غلام
Нахусташи зи моли худ озод кард
نخستش ز مال خود آزاد کرد
зи озодӣ ӯ дилаш шод кард
ز آزادی او دلش شاد کرد
Бигуфт : эй туро бахти фирӯзманд
بگفت: ای تو را بخت فیروزمند
Баланд ахтарат карда ҳиммати баланд !
بلند اخترت کرده همّت بلند!
Шунидам саросари ҳамаи розатон
شنیدم سراسر همه رازتان
Шуд овеза ӣ гӯшами овозатон
شد آویزهٔ گوشم آوازتان
Ҳамеи байнами имрӯзи фош аз ниҳон
همیبینم امروز فاش از نهان
Ки фардо чаҳ хоҳед дид аз ҷаҳон
که فردا چه خواهید دید از جهان
Муродам на ин буд аз ин сабзи ташт
مرادم نه این بود از این سبز تشت
Дареғи осмон бар муродам нагашт
دریغ آسمان بر مرادم نگشت
Марои ғайри азин буд бо худ қарор
مرا غیر ازین بود با خود قرار
Вале нест дар дасти каси ихтиёр
ولی نیست در دست کس اختیار
Бурид осмонами зи фарзанди меҳр
بُرید آسمانم ز فرزند مهر
Бком ту гардид ва гардад сипеҳр
به کام تو گردید و گردد سپهر
зи ту давлати афзӯда , зу коста ;
ز تو دولت افزوده، زو کاسته؛
Чаҳ кӯшам бакори худои хоста ? !
چه کوشم به کار خدا خواسته؟!
Ғуломи чунинам , зи фарзанд ба
غلام چنینم، ز فرزند به
Дарахт барафшон , барӯманд ба
درخت برافشان، برومند به