Кишоварзӣ аз ҳар тарафи дашти ков

کشاورزی از هر طرف دشت کاو

Аёни ганҷи говонаш аз пои гов

عیان گنج گاوانش از پای گاو

Паии донаи куштани замин май шикофт

پی دانه کشتن زمین می شکافت

Ки ганҷурӣ аз хоки амин тар наёфт

که گنجوری از خاک امین تر نیافت

Бон кушта додӣ аз он равад об

بآن کشته دادی از آن رود آب

Бзнгори ту рехтани сими ноб

بزنگار تو ریختن سیم ناب

Бар он сабзаи комади зибри ҷади нишон

بر آن سبزه کامد زبر جد نشان

Ту гуфтӣ ки шуд Хизри домани кашон

تو گفتی که شد خضر دامن کشان

Нагашта ҳамон дона аз коҳи давр

نگشته همان دانه از کاه دور

Набарда зи хирмани ҳамон донаи мӯр

نبرده ز خرمن همان دانه مور

Худованди хирмани зи бухл эй шигифт

خداوند خرمن ز بخل ای شگفت

Магари хӯша аз хӯшаи чин во гирифт ? !

مگر خوشه از خوشه چین وا گرفت؟!

Кашид аз ҷигари хӯшаи чини оҳи гарм

کشید از جگر خوشه چین آه گرم

Дили оҳанӣн фалак кард нарм

دل آهنین فلک کرد نرم

Банногоҳи барқи оташӣ бар фурухт

بناگاه برق آتشی بر فروخت

Ки ин куштаро , азтару хушк , сӯхт

که این کشته را، از تر و خشک، سوخت

Ҳам аз хок ҷӯшед обии сиёҳ

هم از خاک جوشید آبی سیاه

Ҳам аз кушта бар каҳкашон рафт коҳ

هم از کشته بر کهکشان رفت کاه

Шуд абрӯии доси фалаки пари зи чин

شد ابروی داس فلک پر ز چین

На хӯша баҷо монад ва на хӯшаи чин

نه خوشه بجا ماند و نه خوشه چین

Аз он дона каз хирмани сӯхта

از آن دانه کز خرمن سوخته

Баҷо монад чун ганҷи андӯхта

بجا ماند چون گنج اندوخته

Рҳиднди бимоиаҳи мӯрони зи ранҷ

رهیدند بیمایه موران ز رنج

Чу муҳтоҷи каши по фурӯ шуд бгнҷ !

چو محتاج کش پا فرو شد بگنج!