Ҷаҳонгардӣ аз хайли корогҳон
جهانگردی از خیل کارآگهان
Саёҳати ҳмикрди гирди ҷаҳон
سیاحت همیکرد گرد جهان
Раҳ афтодаш , аз инқилоби сипеҳр
ره افتادش، از انقلاب سپهر
Шабонгаҳи бдрёии мағриб чу меҳр
شبانگه بدریای مغرب چو مهر
Назар аФгнон шуд бдрёи канор
نظر افگنان شد بدریا کنار
Магар ибратӣ гирад аз рӯзгор
مگر عبرتی گیرد از روزگار
Бсёдӣ афтод чашмаши нахуст
بصیادی افتاد چشمش نخست
Ки ҳар сайдро карда домии дуруст
که هر صید را کرده دامی درست
Ҳамаи моҳии тозау нағзу пок
همه ماهی تازه و نغز و پاک
Гирифтӣ зи обу Фгндии бхок
گرفتی ز آب و فگندی بخاک
Нишаста ба паҳлавии он сайди гир
نشسته به پهلوی آن صید گیر
Яке сарви қади духтари дилпазир
یکی سرو قد دختر دلپذیر
Чўмоҳии аёни духтари андари миён
چوماهی عیان دختر اندر میان
зи атроф ӯ рехтаи моҳён
ز اطراف او ریخته ماهیان
Ту гуфтӣ ки дар бурҷи ҳути офтоб
تو گفتی که در برج حوت آفتاب
Кашидааст аз чеҳра ӣ худниқоб !
کشیده است از چهره ی خودنقاب!
Падар ҳар чаҳ моҳӣ кашидӣ бдом
پدر هر چه ماهی کشیدی بدام
Бхокш кашонадӣ бсъии тамом
بخاکش کشاندی بسعی تمام
Дигар бораи он духтари муҳтарам
دگر باره آن دختر محترم
Дар обаши Фгндии зи роҳи карам
در آبش فگندی ز راه کرم
Бипурсед сайёҳ аз он моҳи чеҳр
بپرسید سیاح از آن ماه چهر
Ки эй меҳр рӯй ту дар ҷони меҳр
که ای مهر روی تو در جان مهر
Макун зойеъ ингуна ранҷи падар
مکن ضایع اینگونه رنج پدر
БўднохлФ , дузди ганҷи падар
بودناخلف، دزد گنج پدر
Чунин ганҷи зойеъи писандӣ чаро ? !
چنین گنج ضایع پسندی چرا؟!
Гиреҳи кӯи кушояд , ту бандӣ чаро ? !
گره کو گشاید، تو بندی چرا؟!
Бпои падар боядат сари ниҳод
بپای پدر بایدت سر نهاد
Ки аз моҳӣ эй моҳи қӯт ту дод
که از ماهی ای ماه قوت تو داد
На охири туро моя аз ганҷ ӯст ? !
نه آخر تو را مایه از گنج اوست؟!
На охири туро роҳат аз ранҷ ӯст ? !
نه آخر تو را راحت از رنج اوست؟!
Падарро ки шуд ранҷи каш зинҳор
پدر را که شد رنج کش زینهار
Маранҷон ки ранҷоандат рӯзгор !
مرنجان که رنجاندت روزگار!
Бпосх чунин гуфташ он нӯши лаб
بپاسخ چنین گفتش آن نوش لب
Ки : даврами мадон зинҳор аз адаб
که: دورم مدان زینهار از ادب
Ним нохалаф , нест хӯнами ҳадар ;
نیم ناخلف، نیست خونم هدر؛
Казин пештар гуфт бо ман падар
کزین پیشتر گفت با من پدر
Ки : сайдӣ ки , ғофил шуд аз зикри ҳақ
که: صیدی که،غافل شد از ذکر حق
Буд доми сайёдро мустаҳаққ
بود دام صیاد را مستحق
Чунин сайд , бар худ писандам чаро ? !
چنین صید، بر خود پسندم چرا؟!
Дили худ , бойени қӯти бандам чаро ? !
دل خود، باین قوت بندم چرا؟!
Гирифтам ки қӯтии ҷуз ин нестам
گرفتم که قوتی جز این نیستم
зи ҷўъ ар бимирам , ҳазин нестам
ز جوع ار بمیرم، حزین نیستم
Чаро қӯт ман гардад ин сидхом ? !
چرا قوت من گردد این صیدخام؟!
Ки аз ҳақ шавад ғофил , уфтад бдом ? !
که از حق شود غافل، افتد بدام؟!
Падарро грини қӯти баҳр ман аст
پدر را گرین قوت بهر من است
Шукр донад ӯ лек заҳр манаст !
شکر داند او لیک زهر من است!