Дигарбора дидам биҷои кунишат

دگرباره دیدم بجای کنشت

Яке хонқаҳ , рашки қасри биҳишт

یکی خانقه، رشک قصر بهشت

Фазои длгшо чун кафи мўсўиш

فضا دلگشا چون کف موسویش

Ҳавои ҷони Фзо чун дами ъисўиш

هوا جان فزا چون دم عیسویش

Ҳамаи об аз чашма ӣ замзамаш

همه آب از چشمه ی زمزمش

Ҳамаи хок аз пайкари одамаш

همه خاک از پیکر آدمش

зи ҷону дили пок , хишту гулаш

ز جان و دل پاک، خشت و گلش

Хунаки онкӣ будӣ дар он манзилаш

خنک آنکه بودی در آن منزلش

Ту гӯйӣ ки он буқъа ӣ бе ъдил

تو گویی که آن بقعه ی بی عدیل

Дарав гар шудаш Нӯҳу баннои халил

درو گر شدش نوح و بنا خلیل

Баҳри сафааш , сӯфӣ ӣӣ синаи соф

بهر صفه اش، صوفی یی سینه صاف

Забон , покаш аз лавси лофу газоф

زبان، پاکش از لوث لاف و گزاف

Баҳри гӯшаи дарвешии озодаи бахт

بهر گوشه درویشی آزاده بخت

Зада такя бар пӯст чун шаҳи бтхт

زده تکیه بر پوست چون شه بتخت

Ҳамаи ронда ӣ хилвати хокён

همه رانده ی خلوت خاکیان

Ҳамаи хонда ӣ базми афлокён

همه خوانده ی بزم افلاکیان

На дар сари ҳавойӣ , на дар дили шаккӣ ;

نه در سر هوائی، نه در دل شکی؛

Баровардаи чли арбаъӣн ҳар яке

برآورده چل اربعین هر یکی

Ҳамаи ъўр , аммо ҷнибти кашон !

همه عور، اما جنیبت کشان!

Ҳамаи мӯр , аммо сулаймони нишон !

همه مور، اما سلیمان نشان!

Ҳамаи сими пошу ҳамаи пашми пӯш

همه سیم پاش و همه پشم پوش

Ҳамаи дардманду ҳамаи дарди нӯш

همه دردمند و همه درد نوش

Бадонаши тавоно , бетони нотавон ;

بدانش توانا، بتن ناتوان؛

з ҳар хитта то хати ваҳдати давон

ز هر خطه تا خط وحدت دوان

Ҳама по кашида зи роҳи ҳаво

همه پا کشیده ز راه هوا

Ҳамаи чашми пӯшида аз мосўо

همه چشم پوشیده از ماسوا

Зада пои бадунёи дам аз дайни ҳама

زده پا بدنیا دم از دین همه

Яке ҷӯ , яке гӯ , яке байни ҳама !

یکی جو، یکی گو، یکی بین همه!

Чу абдол , аз ишқи перояи шан

چو ابدال، از عشق پیرایه شان

Фитодаи бхўршиду ма , сояи шан

فتاده بخورشید و مه، سایه شان

Якояки қарини Увайси қарн

یکایک قرین اویس قرن

Зада ҳалқаи паҳлавии ҳам чун пурН

زده حلقه پهلوی هم چون پرن

Дар он ҳалқа , сари ҳалқаи донишварӣ

در آن حلقه، سر حلقه دانشوری

Гадоӣ дараш , шоҳ ҳар кишварӣ

گدای درش، شاه هر کشوری

Ҳарифӣ , биравӣ ҷаҳон карда пушт

حریفی، بروی جهان کرده پشت

Зарифӣ , дилаши нарму далқаши дурушт

ظریفی، دلش نرم و دلقش درشت

Баҷоами ҷаҳон байн зада пушти даст

بجام جهان بین زده پشت دست

Азуи масти ҳушёру ҳушёри маст

ازو مست هشیار و هشیار مست

зи зуҳдаш , куҳани золи гетии яла ;

ز زهدش، کهن زال گیتی یله؛

зи гурги фалак , посбони гила

ز گرگ فلک، پاسبان گله

зи ташрифи шоҳонаши осӯдаи дӯш

ز تشریف شاهانش آسوده دوش

Тан аз ноқа ӣ солеҳаши пашми пӯш

تن از ناقه ی صالحش پشم پوش

Бурӣдаи сари хашму шаҳвати бсбр

بریده سر خشم و شهوت بصبر

Бсбр ахтар оварда беруни зи абр

بصبر اختر آورده بیرون ز ابر

Бпо дошт аз мӯии сари силсила

بپا داشت از موی سر سلسله

зи ҷо бар наёвардяш зилзила

ز جا بر نیاوردیش زلزله

Нҷнбидии он шайх аз оромгоҳ

نجنبیدی آن شیخ از آرامگاه

Магар аз дами мутриби хонақоҳ

مگر از دم مطرب خانقاه

Дили мутрибон чун Биҷӯш омадӣ

دل مطربان چون بجوش آمدی

Аз эшон яке дар хурӯш омадӣ

از ایشان یکی در خروش آمدی

зи ҷои хостӣу асҳобу ҷад

ز جا خاستی و اصحاب و جد

Чунон каз ҳаддии ноқа ӣ аҳл наҷад

چنان کز حدی ناقه ی اهل نجد

Кашонадӣ чунон домани пок ро

کشاندی چنان دامن پاک را

Ки дар рақс оварадӣ афлок ро

که در رقص آوردی افلاک را

Ҳамаи дасти афшон ва ман мондаи маҳв

همه دست افشان و من مانده محو

Баҳолӣ ки доне , на скр ва на сҳў

بحالی که دانی، نه سکر و نه صحو

Магари шайхро дар миёни самоъ

مگر شیخ را در میان سماع

зи даст дил афтод бо дайни видоъ

ز دست دل افتاد با دین وداع

Нигоҳӣ ниҳон дид аз маҳвашӣ

نگاهی نهان دید از مهوشی

Раҳаш гум шуд аз партави оташӣ

رهش گم شد از پرتو آتشی

Дилу дайну дониши зи кафи бохта

دل و دین و دانش ز کف باخته

Ки аз пардагии пардаи нашинохта

که از پردگی پرده نشناخته

Чу сунъони сӯй рӯм рафт аз ҳиҷоз

چو صنعان سوی روم رفت از حجاز

Набардаши бкўии ҳақиқати муҷоз

نبردش بکوی حقیقت مجاز

Аз он ҷо ки шоҳ аз шарикаст давр

از آن جا که شاه از شریک است دور

Насозад бонабоз табъи ғаюр

نسازد بانباز طبع غیور

зи дониши бҷони ғайри шоҳяш

ز دانش بجان غیر شاهیش

зи дарё бурун дод ҷони моҳяш

ز دریا برون داد جان ماهیش

Мурӣдони сроФгндаҳ дар пои пер

مریدان سرافگنده در پای پیر

Бамурданд , диданд чун марги мейр

بمردند، دیدند چون مرگ میر

Чунон кодмиро зи сар зиндагӣ аст

چنان کآدمی را ز سر زندگی است

Чу сар рафт , танро парокандагӣ аст

چو سر رفت، تن را پراکندگی است

Дар афтод он қутб ва он доира

در افتاد آن قطب و آن دایره

зи ҳам рехт чун буқъа ӣ бойира

ز هم ریخت چون بقعه ی بایره

зи парвози тӯтии ширини нафас

ز پرواز طوطی شیرین نفس

Париданд он тӯтӣон дар қафас

پریدند آن طوطیان در قفس

Пас аз суфиён хонқаҳ шуд хароб

پس از صوفیان خانقه شد خراب

Шуд он чашма ӣ зиндагонии сароб

شد آن چشمه ی زندگانی سراب

Баришон фурӯд омад он хонақоҳ

بریشان فرود آمد آن خانقاه

Ба эзад барам ҳам зи эзади паноҳ

به ایزد برم هم ز ایزد پناه