Пас онҷои яке дайр дидам рафеъ

پس آنجا یکی دیر دیدم رفیع

Мусаввир дар он нақшҳои бадеъ

مصور در آن نقشهای بدیع

Булӯрӣни қнодилши афзӯни зи ҳаср

بلورین قنادیلش افزون ز حصر

Чу рахшони кавокиб , дарин ҳафт қаср

چو رخشان کواکب، درین هفت قصر

Дар он тӯҳфа ӣ ҳафт иқлӣми вақф

در آن تحفه ی هفت اقلیم وقف

Гузаштаи шаби овози усқуфи зи усқуф

گذشته شب آواز اسقف ز اسقف

зи рҳбону қсис дар ваии ҳазор

ز رهبان و قسیس در وی هزار

Дилу тан , зи парҳези зор ва назор

دل و تن، ز پرهیز زار و نزار

Дигар шӯии нодидаи баси духтарон

دگر شوی نادیده بس دختران

зи худ рӯй пӯшида чун ахтарон

ز خود روی پوشیده چون اختران

Сияҳи ҷома аз музей то тилсон

سیه جامه از موزه تا طیلسان

Чу дар чашми дунони рухи муфлисон

چو در چشم دونان رخ مفلسان

Чу домони Марями дилу дидаи пок

چو دامان مریم دل و دیده پاک

зи бишрмии дигарон шрмнок

ز بیشرمی دیگران شرمناک

Хнозир , онҷои гила дар гила

خنازیر، آنجا گله در گله

Чу андари манӣ гӯсфандони яла

چو اندر منی گوسفندان یله

Шабонгаҳ ки хӯрдӣ бноқўси занг

شبانگه که خوردی بناقوس زنگ

Задудӣ зи ойӣна ӣ чархи занг

زدودی ز آیینه ی چرخ زنگ

Зану марди тарсо , зи перу ҷавон

زن و مرد ترسا، ز پیر و جوان

Ки аз хобашон буд тан бе равон

که از خوابشان بود تن بی روان

Шуда аз дами исавии зиндаи боз

شده از دم عیسوی زنده باز

Боҳнги ноқўсшони эҳтизоз

بآهنگ ناقوسشان اهتزاز

Басари афсар , аз кокули анбарин

بسر افسر، از کاکل عنبرین

БкФи соғар , аз бода ӣ андарин

بکف ساغر، از باده ی اندرین

Бадаст дигар , шамъи хуршеди тоб

بدست دگر، شمع خورشید تاب

Сияҳи наргиси маст , холии зи хоб

سیه نرگس مست، خالی ز خواب

Равон ҳар хромндаҳи сарви сеӣ

روان هر خرامنده سرو سهی

зи сарв сеӣ карда бистари тиҳӣ

ز سرو سهی کرده بستر تهی

зи дебои зркш , бабри ранги ранг

ز دیبای زرکش، ببر رنگ رنگ

зи ёқӯти резон , шукри танги танг

ز یاقوت ریزان، شکر تنگ تنگ

зи сари рафта аз тоб май ҳушашон

ز سر رفته از تاب می هوششان

Салиби сари зулф бар дӯшашон

صلیب سر زلف بر دوششان

Бгрдн чу мрғўлаҳ ӣ шомён

بگردن چو مرغوله ی شامیان

Фурӯи ҳашта зуннорҳо то миён

فرو هشته زنارها تا میان

Ҳамаи авд дар миҷмару гули бҷиб

همه عود در مجمر و گل بجیب

Димоғ аз халали холӣу дили зи айб

دماغ از خلل خالی و دل ز عیب

Ҳамаи шаб дар он дайр сар карда сайр

همه شب در آن دیر سر کرده سیر

Чу сайри кавокиби дарин куҳнаи дайр

چو سیر کواکب درین کهنه دیر

Бар оварда дар зикри бории хурӯш

بر آورده در ذکر باری خروش

Ҳам овозашон чун ҳўории сурӯш

هم آوازشان چون حواری سروش

Кишӣшӣ магар дод чун аблаҳон

کشیشی مگر داد چون ابلهان

Ба бегонаи роҳ аз кашишони ниҳон

به بیگانه راه از کشیشان نهان

Банногоҳ бегонагон рехтанд

بناگاه بیگانگان ریختند

Бшири обӣ аз ҳила омехтанд

بشیر آبی از حیله آمیختند

Масеҳо з кед яҳудони аҳд

مسیحا ز کید یهودان عهد

Аз он дайр бурдор афрошти маҳд

از آن دیر بردار افراشت مهد

Вази онҷо , чу меҳри фарвандаи чеҳр

وز آنجا، چو مهر فرونده چهر

Саропарда зад бар чаҳоруми сипеҳр

سراپرده زد بر چهارم سپهر

Фитоданд ноқўсҳои бидрнг

فتادند ناقوسها بیدرنگ

з ҳар гӯшии афтодаи овозаи санг

ز هر گوشی افتاده آوازه سنگ

зи даври фалак , кӯ буд бимдор

ز دور فلک، کو بود بیمدار

Тиҳӣ шуд зи диёру вайрони диёр

تهی شد ز دیار و ویران دیار