Оҳ каз шӯъбадаи бозии фалак

آه کز شعبده بازی فلک

Кули ман моли илои алршди ҳлк

کل من مال الی الرشد هلک

Олимӣ кард сияҳи даври сипеҳр

عالمی کرد سیه دور سپهر

зи хусуфи вази кусуфи мау меҳр

ز خسوف وز کسوف مه و مهر

Яъне аз насли хавонини бузург

یعنی از نسل خوانین بزرگ

Ки буриданд бтиғ аз барраи гург

که بریدند بتیغ از بره گرگ

Ду бародар , чу ду шаҳбози сифед

دو برادر، چو دو شهباز سفید

Хону хони зодаи ҷаҳонгиру рашид

خان و خان زاده جهانگیر و رشید

Бнсб , аз умарои Афшор

بنسب، از امرای افشار

Бҳсб , пухтаи зари дасти Афшор

بحسب، پخته زر دست افشار

Бҳёءу бсхоءу бўФо

بحیاء و بسخاء و بوفا

Хонаи зоди дилашони сидқу сафо

خانه زاد دلشان صدق و صفا

Дили огоҳу лаби хомшшон

دل آگاه و لب خامششان

Халқи осӯдаи зи халқи хушашон

خلق آسوده ز خلق خوششان

Давру наздик , азишон дар маҳд

دور و نزدیک، ازیشان در مهد

Тарку тоҷик , боишон ҳам аҳд

ترک و تاجیک، بایشان هم عهد

Ханҷари рустамашон , ҳар ду бмшт

خنجر رستمشان، هر دو بمشت

Хотами ҳотамашон , дар ангушт

خاتم حاتمشان، در انگشت

Аз сафоҳон , ки зи омили вайрон

از صفاهان، که ز عامل ویران

Буд чун аз ғами заҳҳок , Эрон

بود چون از غم ضحاک، ایران

То Раҳонанд аз он гурги рама

تا رهانند از آن گرگ رمه

Дод мазлӯми кашанд аз зулма

داد مظلوم کشند از ظلمه

Бо танӣ чанд з мардон гузин

با تنی چند ز مردان گزین

Ҳар ду бар Рахш ҷаллодт зада зин

هر دو بر رخش جلادت زده زین

Карда дасти ситами он гумроҳ

کرده دست ستم آن گمراه

Аз сари аҳли сафоҳони кӯтоҳ

از سر اهل صفاهان کوتاه

Чун фалакро сар инсоф набӯд

چون فلک را سر انصاف نبود

Сина бо аҳли дилаш соф набӯд

سینه با اهل دلش صاف نبود

Аз талаи сохтаи он гурги яла

از تله ساخته آن گرگ یله

Дод роҳаши бчрогоаҳи гила

داد راهش بچراگاه گله

Гург на , рӯ ба перии бмсл

گرگ نه، رو به پیری بمثل

Ки зи рӯбоҳ фузун дошт ҳиял

که ز روباه فزون داشت حیل

Аз Фсўнҳоши ду нўхостаҳи шер

از فسونهاش دو نوخاسته شیر

Зевар гарданашон шуд занҷир

زیور گردنشان شد زنجیر

Ҳамла оварад бширони ҷавон

حمله آورد بشیران جوان

Ситамӣ кард ки гуфтан натавон

ستمی کرد که گفتن نتوان

Сарашон кард ҷудо аз танашон

سرشان کرد جدا از تنشان

Шуд зи занҷири раҳои гарданашон

شد ز زنجیر رها گردنشان

Рафта бо он ду тани поки сиришт

رفته با آن دو تن پاک سرشت

Ҳашт тан низ сӯии ҳашт биҳишт

هشت تن نیز سوی هشت بهشت

Сар беафсарашон кард бқҳр

سر بی افسرشان کرد بقهر

Чун мау меҳри равони шаҳри бшҳр

چون مه و مهر روان شهر بشهر

Бигнаҳ , кушта шуданд он шуҳадо

بیگنه، کشته شدند آن شهدا

Раҳмаи аллоҳи алайҳим абадан

رحمه الله علیهم ابدا

Хӯнашон , хӯни Сиёвушони бод

خونشان، خون سیاووشان باد

Ҳамаи солаи зи замини ҷӯшони бод

همه ساله ز زمین جوشان باد

То нгўинд ки хӯни мазлӯм

تا نگویند که خون مظلوم

Шимурди саҳли қадири қиўм

شمرد سهل قدیر قیوم

Зад ду мисраи рақами он рӯзи озар

زد دو مصرع رقم آن روز آذر

Ки диҳад ҳар як аз он соли хабар :

که دهد هر یک از آن سال خبر:

Ду шаҳиданд , ҷаҳонгиру рашид

دو شهیدند، جهانگیر و رشید

Ббҳштнди ҷавонони шаҳид ( 1192 ҳ . қ )

ببهشتند جوانان شهید(۱۱۹۲ ه.ق)