Биёи ное , он не ки деҳқон бурид

بیا نایی، آن نی که دهقان برید

з ҳар пардааш танг шукр дарид

ز هر پرده اش تنگ شکر درید

Шукр ханд лаб бар лабаш на дигар

شکر خند لب بر لبش نه دگر

Ки бориш лаболаб кунӣ аз шукр

که بارش لبالب کنی از شکر

Биёи ное , эй ёри фархундаи дам

بیا نایی، ای یار فرخنده دم

Чу рӯҳи алқудс бар ман ин дам бидам

چو روح القدس بر من این دم بدم

Шунидам гурезади ғам аз бонги не

شنیدم گریزد غم از بانگ نی

Чу знҳод кам мағз , аз буи май

چو زنهاد کم مغز، از بوی می

Мғнии биё , арғунун соз кун

مغنی بیا، ارغنون ساز کن

Дариро ки басти осмон боз кун

دری را که بست آسمان باز کن

Бкошонаҳ ӣ огаҳони пои гузор

بکاشانه ی آگهان پا گذار

Ҷаҳонро ба аҳли ҷаҳони вогузор

جهان را به اهل جهان واگذار

Мғнӣ ! гусастааст тори рубоб

مغنی! گسسته است تار رباب

Шуда чун шаби шеб , рӯзи шабоб

شده چون شب شیب، روز شباب

Чаҳ бошад ки дастӣ бисозоварӣ ?

چه باشد که دستی بساز آوری؟

зи умри ончӣ рафтааст бозоўрӣ !

ز عمر آنچه رفته است بازآوری!

Мғнӣ ! шаб ид бурдор авд

مغنی! شب عید بردار عود

Диҳӣ то нигуни ахтарамро суъӯд

دهی تا نگون اخترم را صعود

Ғамам бар задойу дилам бар фурӯз

غمم بر زدای و دلم بر فروز

Ки ҳам авдсозӣ ва ҳам авди сӯз

که هم عود سازی و هم عود سوز

Мғнӣ ! бчнги ори гесуии чанг

مغنی! بچنگ آر گیسوی چنگ

Ки дорам дилӣ чун даҳони ту нанг

که دارم دلی چون دهان تو ننگ

Магар дил раҳад аз парешонем

مگر دل رهد از پریشانیم

з зону шавад даври пешонӣам

ز زانو شود دور پیشانیم

Мғнӣ ! сари андари канори ман ор

مغنی! سر اندر کنار من آر

Чу дории сари барбати андари канор

چو داری سر بربط اندر کنار

Агар ҳамдами тест бо вай бинол

اگر همدم تست با وی بنال

Вагар шуд рагаши суст , гӯшаш бимол

وگر شد رگش سست، گوشش بمال

Мғнӣ ! бизан равад ва баркаш сурӯд

مغنی! بزن رود و برکش سرود

Магари зи осмони Зуҳраи ореи фурӯд

مگر ز آسمان زهره آری فرود

Ки перона бо ҳам бирақсем маст

که پیرانه با هم برقصیم مست

Кшоними по ва фишонем даст

کشانیم پا و فشانیم دست

Мғнӣ ! навой ҳаддӣ соз кун

مغنی! نوای حدی ساز کن

Гиреҳ аз забони ҷарас боз кун

گره از زبان جرس باز کن

Магар оядам ноқаи рақсони бўҷд

مگر آیدم ناقه رقصان بوجد

Кашад маҳмили нози Лайлӣ з наҷад

کشد محمل ناز لیلی ز نجد

Мғнӣ ! макун роҳи наздики давр

مغنی! مکن راه نزدیک دور

Ба оҳанги Довӯди сркни збўр

به آهنگ داود سرکن زبور

Магари ноидти даври гардуни биёад

مگر نایدت دور گردون بیاد

Ки чун дод тахти сулаймони биёад ? !

که چون داد تخت سلیمان بیاد؟!

Надидӣ дар ин водии ҳавлнок

ندیدی در این وادی هولناک

Ки чун ганҷи қоруни фурӯи баради хок ? !

که چون گنج قارون فرو برد خاک؟!

Мғнӣ ! забони баста , бигушоӣ гӯш

مغنی! زبان بسته، بگشای گوش

Ки дар гӯш дорам зи арбоби ҳуш

که در گوش دارم ز ارباب هوش

Ки ҳар нағмаи кӯи маҳфил ороста аст

که هر نغمه کو محفل آراسته است

зи гардидан на фалак хостаҳ аст

ز گردیدن نه فلک خاسته است

Кунун дафи бкФи гир , комади баҳор

کنون دف بکف گیر، کامد بهار

Бибин чун кашидааст сӯрат нигор

ببین چون کشیده است صورت نگار

Бики доираи нақш на доира

بیک دایره نقش نه دایره

Ки бар ҳар дил афтод зон , ноираҳ

که بر هر دل افتاد زآن، نایره

Макаши ҳони зи дафи гӯш , каши розҳост

مکش هان ز دف گوش، کش رازهاست

Аз ин даф , баҳри гӯши оўозҳост

از این دف، بهر گوش آوازهاست

Марои ҳам бойени нағма гӯш ошност

مرا هم باین نغمه گوش آشناست

Ганаии фақирӣ чу ман , з он Ганаст

غنای فقیری چو من، ز آن غناست

Чу аз ҷӯшаш мехам оварда каф

چو از جوشش می خم آورده کف

Кафӣ бар кафии зан , ?герат нест даф

کفی بر کفی زن، گرت نیست دف

Шунидам зи дстк задан дар самоъ

شنیدم ز دستک زدن در سماع

Шавад пои кӯбони ғами андари видоъ

شود پای کوبان غم اندر وداع

Бирақсовар он шоҳиди маст ро

برقص آور آن شاهد مست را

Бигӯяш чу бар ҳам занад даст ро

بگویش چو بر هم زند دست را

Ки : дастӣ чу дастон сарое бизан

که: دستی چو دستان سرایی بزن

Ба бахтам ки хуфтааст поӣӣ бизан

به بختم که خفته است پائی بزن