Муҳамад ки ҳамтоӣ ӯ аз нахуст

محمد که همتای او از نخست

Сеӣ сарвӣ аз хок одам нараст

سهی سروی از خاک آدم نرست

Худоро мутӣъу ҷаҳонро матоъ

خدا را مطیع و جهان را مطاع

Зиҳии хоҷаи гази фақр будаш матоъ

زهی خواجه گز فقر بودش متاع

Писанд омад « алФқри фахрӣ » аз ӯ

پسند آمد «الفقر فخری» از او

Ки малик сулаймон накард орзӯ

که ملک سلیمان نکرد آرزو

Бичишам ашкризу блби хандаи нок

بچشم اشکریز و بلب خنده ناک

Бетони ҷони равшан , бҷони нури пок

بتن جان روشن، بجان نور پاک

Гули тоўҳои мива ӣ ёу син

گل طاوها میوه ی یا و سین

Баҳори нахустин , туранҷи пасин

بهار نخستین، ترنج پسین

Нарафта бмктб , нахондаи китоб ;

نرفته بمکتب، نخوانده کتاب؛

Китоби милалро Фгндаҳ дар об

کتاب ملل را فگنده در آب

зи ҳафтуми замини гир , то на фалак

ز هفتم زمین گیر، تا نه فلک

БФрмон ӯ инсу ҷину малик

بفرمان او انس و جن و ملک

Гуҳии шҳпри Ҷабраилаши басар

گهی شهپر جبرئیلش بسر

Гуҳии парда ӣ анкабуташи бадар

گهی پرده ی عنکبوتش بدر

зи халқи ҷаҳони каси бойени поя на

ز خلق جهان کس باین پایه نه

Ҷаҳоняш дар соя ва , соя на

جهانیش در سایه و، سایه نه

Буд соя ҳар колбудро вале

بود سایه هر کالبد را ولی

Набад сояи он колбудро балӣ

نبد سایه آن کالبد را بلی

Чу меҳраш дамид аз замину замон

چو مهرش دمید از زمین و زمان

Замин соя афганд бар осмон

زمین سایه افگند بر آسمان

Тиҳии даст ва , пари дасти халқаши зи даст ;

تهی دست و، پر دست خلقش ز دست؛

Гурусна , аз он сайр ҳар кас ки ҳаст

گرسنه، از آن سیر هر کس که هست

з барадаст ҳар кишвараш , зери даст ;

ز بردست هر کشورش، زیر دست؛

Аз ӯ бути шикан ҳар куҷои бути параст

از او بت شکن هر کجا بت پرست

Ҳануз об дар хок одам набӯд

هنوز آب در خاک آدم نبود

Нишоне з ҳастӣ олам набӯд

نشانی ز هستی عالم نبود

Ки аз нури худ офариди эзадаш

که از نور خود آفرید ایزدش

На нурӣ ки ахтари фурӯи риздш

نه نوری که اختر فرو ریزدش

Шуд он нур чун гавҳари дилписанд

شد آن نور چون گوهر دلپسند

Ба пероя ӣ хотамии сари баланд

به پیرایه ی خاتمی سر بلند

Садаф ёфт аз сулби одами нахуст

صدف یافت از صلب آدم نخست

Дар онҷои баҳри сулби кони роҳи ҷуст

در آنجا بهر صلب کان راه جست

Сарафрозяш дод аз ҳамсарон

سرافرازیش داد از همسران

Чаҳ дайни парварон ва чаҳ пайғамбарон

چه دین پروران و چه پیغمبران

Чунин аз фалак то бхоки омада

چنین از فلک تا بخاک آمده

Дар аслоби арҳоми поки омада

در اصلاب ارحام پاک آمده

Чу нахлаш дамид аз риёзи араб

چو نخلش دمید از ریاض عرب

Рутаб ёфт нахли араб аз тараб

رطب یافت نخل عرب از طرب

Баромад чу хуршедаш аз зери меғ

برآمد چو خورشیدش از زیر میغ

Бадастяши тоҷу бадастяши теғ

بدستیش تاج و بدستیش تیغ

зи ғамгини ғам , аз саракашони сргрФт ;

ز غمگین غم، از سرکشان سرگرفت؛

Бадӯряш дод аз тавонгар гирифт

بدوریش داد از توانگر گرفت

Ба бтхонаҳҳо зи ахтари вожгӯн

به بتخانه ها ز اختر واژگون

Фитоданд аз по батон сарнигӯн

فتادند از پا بتان سرنگون

Шуд аз рояташи рояти куфри паст

شد از رایتش رایت کفر پست

Дар афтод бар тоқи касрии шикаст

در افتاد بر طاق کسری شکست

зи дарёча ӣ сова гуфтӣ саҳоб

ز دریاچه ی ساوه گفتی سحاب

Бар отшгаҳ Форс ифшоанд об

بر آتشگه فارس افشاند آب

Бмлки араб аз аҷам тоҷ рафт

بملک عرب از عجم تاج رفت

Дирафши Фаридун бтороҷ рафт

درفش فریدون بتاراج رفت

Бишуст оби замзам , май аз ҷоми ҷам

بشست آب زمزم، می از جام جم

Бмхмўрӣ афтод шоҳи аҷам

بمخموری افتاد شاه عجم

Гараш номаи парвиз бдхў дарид

گرش نامه پرویز بدخو درید

Ҳамаш теғи фарзанд , паҳлу дарид

همش تیغ فرزند، پهلو درید

Чу тобед он маи ббоми Қурайш

چو تابید آن مه ببام قریش

Қурайш аз вафо ва ҷафо шуд ду ҷяш

قریش از وفا و جفا شد دو جیش

Чу дорад ҷамоду наботи ихтилоф

چو دارد جماد و نبات اختلاف

Аҷаб нест дар навъи инсони хилоф

عجب نیست در نوع انسان خلاف

Чунон каз уфуқи шоҳи анҷуми гуруҳ

چنان کز افق شاه انجم گروه

Дирафш зар ифшоанд бар дашту кӯҳ

درفش زر افشاند بر دشت و کوه

Шуд аз хору хорои нузҳати здо

شد از خار و خارای نزهت زدا

Гули лаъли гаван , лаъли гулгуни ҷудо

گل لعل گون، لعل گلگون جدا

Набии ҳам бткмил чун ёфт ном

نبی هم بتکمیل چون یافت نام

Тамомӣ аз ӯ ёфт ҳар нотамом

تمامی از او یافت هر ناتمام

Яке санг , тасбеҳ гуфташ бадаст ;

یکی سنگ، تسبیح گفتش بدست؛

Яке сангаш , аз дарҷи гавҳари шикаст !

یکی سنگش، از درج گوهر شکست!

Суранг аз тбр зад , нҳос аз зҳб ;

سرنگ از طبر زد، نحاس از ذهب؛

Ҷудои гашт чун Ҳамза аз бўлҳб

جدا گشت چون حمزه از بولهب

РؤФ , раҳим , Карим , кзим

رؤف، رحیم،کریم، کظیم

Ки эзад ситудаш бхлқи азим

که ایزد ستودش بخلق عظیم

Хдиўи ҷаҳони хоҷа ӣ коинот

خدیو جهان خواجه ی کائنات

Алайҳи ассалому алайҳи алслўаҳ

علیه السلام و علیه الصلوه

Туу анбиё ё набии алўрӣ

تو و انبیا یا نبی الوری

Фоини алсрё ва ин алсрӣ

فاین الثریا و این الثری

Фиристандаи ?ут аз фиристодагон

فرستنده ات از فرستادگان

Бпо дошта бар дар астодгон

بپا داشته بر در استادگان

Туро дода паии баҳраи одами зи рӯҳ

تو را داده پی بهره آدم ز روح

Худои нохудои киштии Нӯҳ

خدا ناخدایی کشتی نوح

Забеҳ ва халиланд дили хуши зи ту

ذبیح و خلیل اند دل خوش ز تو

Бҷони руста аз теғу оташи зи ту

بجان رسته از تیغ و آتش ز تو

Гар орост дар хоки бтҳои халил

گر آراست در خاک بطحا خلیل

Сароеи баноми худои ҷалил

سرایی بنام خدای جلیل

Ҳамоно набӯдаш Муродии ҷузи ин

همانا نبودش مرادی جز این

Кисозӣ мақом эй расӯл гузин

که سازی مقام ای رسول گزین

Агар на , ғанӣ буд ҳақи аи змкон

اگر نه، غنی بود حق ا زمکان

Нахоҳад макон сонеъ кун факон

نخواهد مکان صانع کن فکان

Гар оварад аз тавр , Мӯсои қбс ;

گر آورد از طور، موسی قبس؛

з рӯй ту буд он қбси муқтабас

ز روی تو بود آن قبس مقتبس

Сулаймон кунад , байндори муштарӣ ;

سلیمان کند، بیندار مشتری؛

Дар ангушти салмонати ангуштарӣ

در انگشت سلمانت انگشتری

Даҳани шасти исои бшҳду бшир

دهن شست عیسی بشهد و بشیر

Ки шуд аз қудумати башарро бшир

که شد از قدومت بشر را بشیر

Гирифт эй зи пайғамбарони сарфароз

گرفت ای ز پیغمبران سرفراز

зи номи ту ҳар чори дафтари тароз

ز نام تو هر چار دفتر طراز

Бчори оина аз ту афтод нур

بچار آینه از تو افتاد نور

Ба Инҷилу тавроту фарқон , збўр

به انجیل و تورات و فرقان، زبور

Сар аз тоҷи миъроҷи бодати баланд

سر از تاج معراج بادت بلند

зи ташрифи раҳмати танати баҳраи манд

ز تشریف رحمت تنت بهره مند