Шабҳо дорам аз он ма меҳр фурӯз

شبها دارم از آن مه مهر فروز

Дар синаи ҳамаи оташ ва дар ҷони ҳамаи сӯз

در سینه همه آتش و در جان همه سوز

Гуфтӣ : шабу рӯзат , з чаҳ шуд тирау тор ? !

گفتی: شب و روزت، ز چه شد تیره و تار؟!

Он мӯӣ чу шаб бибин ва , он рӯй чу рӯз !

آن موی چو شب ببین و، آن روی چو روز!