БФоли саъду хуҷастаи замону неки ахтар

بفال سعد و خجسته زمان و نیک اختر

Нишаста будам як шаби ббоғи вақти саҳар

نشسته بودم یک شب بباغ وقت سحر

зи бохтар шудаи пайдои сари тилоияи рӯз

ز باختر شده پیدا سر طلایۀ روز

Кашида лашкари шаби ҷўқи ҷўқи зси ховар

کشیده لشکر شب جوق جوق زس خاور

Фалак чу байза анбар намӯду анҷум ӯ

فلک چو بیضۀ عنبر نمود و انجم او

Чунонкӣ ёр кунӣ санади рӯс бо анбар

چنانکه یار کنی سند روس با عنبر

Бенот наъш ту гуфтӣ ки бошгўнаҳи ҳаме

بنات نعش تو گفتی که باشگونه همی

Намӯд сӯрати содии зи ҳафт донаи гуҳар

نمود صورت صادی ز هفت دانه گهر

Дуруст гуфтӣ нори кафидаи бади парвин

درست گفتی نار کفیده بد پروین

Биҷои пӯсти зумуррад , биҷои донаи дрр

بجای پوست زمرد ، بجای دانه درر

Зуҳал чу новаки биҷодаҳи ранг бо сӯфор

زحل چو ناوک بیجاده رنگ با سوفار

Фурӯ нишаста биравӣ кабӯди фоми сипар

فرو نشسته بروی کبود فام سپر

Мҷраҳ дар фалак айдун чу сабзи дарёӣ

مجره در فلک ایدون چو سبز دریایی

Фгндаҳи тӯдаи кофури фоми каф бар сар

فگنده تودۀ کافور فام کف بر سر

Чунон қатор ҳўосл нишаста дар дарё

چنان قطار حواصل نشسته در دریا

Кушода бар сари дарёи якон якон шҳпр

گشاده بر سر دریا یکان یکان شهپر

Чунин шабӣ ки рухи субҳу зулфи шаб дар вай

چنین شبی که رخ صبح و زلف شب در وی

Ҳаме намӯд мураккаби баҳами сафоу кидир

همی نمود مرکب بهم صفا و کدر

Забони ман шуда аз табъи ман ситора фишон

زبان من شده از طبع من ستاره فشان

Ду чашми ман шудаи андари фалаки ситораи шимур

دو چشم من شده اندر فلک ستاره شمر

Яке ситораи мдиҳи шаҳи бузурги ато

یکی ستاره مدیح شه بزرگ عطا

Дигар ситораи равшани сипеҳри тези ммр

دگر ستارۀ روشن سپهر تیز ممر

Бъқли олӣ дар ҳар давони ҳамеи шимурам

بعقل عالی در هر دوان همی شمرم

Казин ду навъи ситораи кадоми олитар ?

کزین دو نوع ستاره کدام عالی تر ؟

Фикр чу бастаи он ҳол турфа кард маро

فکر چو بستۀ آن حال طرفه کرد مرا

Бибаст хоби саҳар бар дилами маҷоли фикр

ببست خواب سحر بر دلم مجال فکر

Бихоб дидам каз осмон ҳаме гуфтанд

بخواب دیدم کز آسمان همی گفتند

Марои блФзи дарии муштарӣу шамсу қамар

مرا بلفظ دری مشتری و شمس و قمر

Ки : эй бҷону бетони бандаи шаҳӣ ки азуаст

که : ای بجان و بتن بندۀ شهی که ازوست

Фурӯғи тоҷи внгину ҷамоли ҷоҳу хатар

فروغ تاج ونگین و جمال جاه و خطر

Туро чаҳ хизмат созем ? то ки кардӣ ту

ترا چه خدمت سازیم ؟ تا که کردی تو

Мдиҳи хусрави моро насаби бикдигр

مدیح خسرو ما را نسب بیکدیگر

Дар офариниши мо он ғарази бади эзад ро

در آفرینش ما آن غرض بد ایزد را

Ки ин ҷамол биёбем дар камоли магар

که این جمال بیابیم در کمال مگر

Миёни бхдмти шаҳ бастаем ва дарбандем

میان بخدمت شه بسته ایم و دربندیم

Агар бхдмт бошем шоҳро дар хур

اگر بخدمت باشیم شاه را در خور

Аз онкӣ бар зар ва симаст ном ӯ манқӯш

از آنکه بر زر و سیمست نام او منقوش

Шудаст гӯна аҷрам мо чўсим ва чу зар

شدست گونۀ اجر ام ما چوسیم و چو زر

Вазони сабаб ки бпикр баранд саҷдаи варо

وزان سبب که بپیکر برند سجده ورا

Бршк бошем андари фалаки зи ду пайкар

برشک باشیم اندر فلک ز دو پیکر

Вази онкии тобиши хури муътадил сутӯда тараст

وز آنکه تابش خور معتدل ستوده ترست

Буд бтолъ ӯ эътидоли тобиши хур

بود بطالع او اعتدال تابش خور

Аз осмон ва ситорааст ҳукми ҳоли мулӯк

از آسمان و ستاره است حکم حال ملوک

Варо ситора ғуломасту осмони чокар

ورا ستاره غلامست و آسمان چاکر

НиўФтоди марин шоҳро ҷуз аз сафарӣ

نیوفتاد مرین شاه را جز از سفری

Кас аз шаҳону бузургон ббд надошт сафар

کس از شهان و بزرگان ببد نداشت سفر

Боб дарё бингар ки тоз мавзеи хеш

بآب دریا بنگر که تاز موضع خویش

Сафар накард наомад азуи падеди гуҳар

سفر نکرد نیامد ازو پدید گهر

Вагар гумони тўоидўн буд ки ӯ зҷрст

وگر گمان توایدون بود که او ضجرست

Мулӯк ранҷа надоранд табъро бзҷр

ملوک رنجه ندارند طبع را بضجر

Замонаи озару табъ мулӯк ёқӯтаст

زمانه آذر و طبع ملوک یاقوتست

Касе набинад ёқӯти тафта дар озар

کسی نبیند یاقوت تفته در آذر

Шигифт ва хира бимонадем то куҷои баҳрӣ

شگفت و خیره بماندیم تا کجا بهری

Бимонада дили бағмон дар нижанду ҷони музтар

بمانده دل بغمان در نژند و جان مضطر

Чаҳор бор шудӣ сӯии Балх ва ҳар борӣ

چهار بار شدی سوی بلخ و هر باری

Бнўъ турфа шавад монеъати қазоу қадар

بنوع طرفه شود مانعت قضا و قدر

Яқин бидон ки дарин бори хайр монеъ нест

یقین بدان که درین بار خیر مانع نیست

Балӣ ки монеъ ту ҳаст айни сӯрати шар

بلی که مانع تو هست عین صورت شر

Ҳарӣ ки ҳазрати шоҳи ту буд чунон буд

هری که حضرت شاه تو بود چونان بود

Казу заданд мисли зебро баҳри маҳзар

کزو زدند مثل زیب را بهر محضر

Кунун ки ҳазрати шоҳи ту зу гусаста шудаст

کنون که حضرت شاه تو زو گسسته شدست

Гусастаи гашти азуи нўрўзибу равнақу фар

گسسته گشت ازو نوروزیب و رونق و فر

Вагар зи танагии дастати узри ту зоҳир

وگر ز تنگی دستت عذر تو ظاهر

Худоӣ бар ту набандад ҳамеи бурузӣ дар

خدای بر تو نبندد همی بروزی در

Вагар дарозиро ҳаст узру дшхўорӣ

وگر درازی را هست عذر و دشخواری

На тӯл чархаст ин ва на сади Искандар

نه طول چرخست این و نه سد اسکندر

Вагар ҳавои табору гуҳари бсодаҳи дилӣ

و گر هوای تبار و گهر بساده دلی

Ҳамеи зи азм сафар хондат бъзми ҳзр

همی ز عزم سفر خواندت بعزم حضر

Хдоигони ту бо ту бахӯбӣ он кардаст

خدایگان تو با تو بخوبی آن کردست

Ки нисбат ту надиданд дар табору гуҳар

که نسبت تو ندیدند در تبار و گهر

Ҷуз аз гиристани биҳдаҳи зи тнгдлӣ

جز از گریستن بیهده ز تنگدلی

Ҳаме набинам анвоъи хизмати ту дигар

همی نبینم انواع خدمت تو دگر

Кушода кун дил ва ин биҳдаҳ ғамон бигзор

گشاده کن دل و این بیهده غمان بگذار

Миён бабанду бадаргоҳи шаҳриёри гузар

میان ببند و بدرگاه شهریار گذر

АбўолФўорси хусрави тғоншаҳи он мулкӣ

ابوالفوارس خسرو طغانشه آن ملکی

Ки осмони Фхорсту офтоби ҳунар

که آسمان فخارست و آفتاب هنر

Гузидаи шамси дувал , шаҳриёри зини мулӯк

گزیده شمس دول ، شهریار زین ملوک

Хдоигони аҷам , подшоҳи дайни густар

خدایگان عجم ، پادشاه دین گستر

Барои вҳлм ва биҷӯад ва кифоят афзӯнаст

برای وحلم و بجود و کفایت افزونست

зи осмону зи хоку зи об ва аз озар

ز آسمان و ز خاک و ز آب و از آذر

Чу айши хуррами хоҳии мдиҳ ӯ багазин

چو عیش خرم خواهی مدیح او بگزین

Чу ҳоли фаррух хоҳӣ биравӣ ӯ бингар

چو حال فرخ خواهی بروی او بنگر

Ҳазор ақл тамомаст дар яке сӯрат

هزار عقل تمامست در یکی صورت

Ҳазор ҷон латифаст дар яке пайкар

هزار جان لطیفست در یکی پیکر

Агар на маҷлис ӯро хадами ббоистӣ

اگر نه مجلس او را خدم ببایستی

На феъли рӯҳи бадӣ дар ҷаҳон , на шакли сувар

نه فعل روح بدی در جهان ، نه شکل صور

Ситорау фалаки алфозу ҳимматаши диданд

ستاره و فلک الفاظ و همتش دیدند

Яке дар он шудаи мдғм , яке дарин мзмр

یکی در آن شده مدغم ، یکی درین مضمر

Бидон сабаб ки банногоҳ хӯн наризад шоҳ

بدان سبب که بناگاه خون نریزد شاه

Сафир тираш гуяд бдшмнон ки : ҳазар

صفیر تیرش گوید بدشمنان که : حذر

Агар зи оби равони душманаш бадан созад

اگر ز آب روان دشمنش بدن سازد

Шавад зи оташи шамшери шоҳи хокистар

شود ز آتش شمشیر شاه خاکستر

Вагар бриги араби зери пои асмъил

وگر بریگ عرب زیر پای اسمعیل

Кушоди замзам фархунда дод даҳ довар

گشاد زمزم فرخنده داد ده داور

Бпои қадари шаҳаншоҳи осмони ббсўд

بپای قدر شهنشاه آسمان ببسود

Кушод бар дар ҷинати зи фар ӯ кавсар

گشاد بر در جنت ز فر او کوثر

Аё сутӯдаи шаҳӣ , хусравӣ , худовандӣ

ایا ستوده شهی ، خسروی ، خداوندی

Ки неъмат ту кунад хоки хушки лؤлؤ тар

که نعمت تو کند خاک خشک لؤلؤ تر

зи нӯки калак ту ёбанд нодироти хирад

ز نوک کلک تو یابند نادرات خرد

зи захми теғ ту гиранд кимиёии зафар

ز زخم تیغ تو گیرند کیمیای ظفر

Аё мҳомди ту табъи ростро таҳсин

ایا محامد تو طبع راست را تحسین

Аё фазойили ту ақли покро зевар

ایا فضایل تو عقل پاک را زیور

Агар ту дар хури ҳиммати вилоятии талабӣ

اگر تو در خور همت ولایتی طلبی

Ҳилоли хотами хоҳӣу офтоби афсар

هلال خاتم خواهی و آفتاب افسر

Бидон гуҳӣ ки зи овози кӯсу ҳамлаи пел

بدان گهی که ز آواز کوس و حملۀ پیل

Бшкли рӯбаҳ мода шавад шавад ғазанфари нар

بشکل روبه ماده شود شود غضنفر نر

Кмонўрон чу ду гӯшаи камони хоразмӣ

کمانوران چو دو گوشه کمان خوارزمی

зи ҷанги боз пас оянд ҳар замон бе мар

ز جنگ باز پس آیند هر زمان بی مر

Камони бадасту камар бар миёни зира бар тан

کمان بدست و کمر بر میان زره بر تن

Зираи дарида , шикастаи камон , гусастаи камар

زره دریده ، شکسته کمان ،گسسته کمر

Чу роят ту биҷунбад , шҳо , зи қалби сипоҳ

چو رایت تو بجنبد ، شها ، ز قلب سپاه

зи бим зард шавад дар кафи ялони ханҷар

ز بیم زرد شود در کف یلان خنجر

зи дард нола кунад бар тани ялони ҷавшан

ز درد ناله کند بر تن یلان جوشن

зи бим навҳа кунад барсари гӯони мғФр

ز بیم نوحه کند برسر گوان مغفر

Бнъраҳи миррӣхи андари фалак ҳаме гуяд :

بنعره مریخ اندر فلک همی گوید :

Зиҳии тғоншаҳи алпи Арсалони шери шукр

زهی طغانشه الپ ارسلان شیر شکر

Хдоигоно , ин ҳашт моҳи бандаи ту

خدایگانا ، این هشت ماه بندۀ تو

Чунон гузошт ки аз хештан надошт хабар

چنان گذاشت که از خویشتن نداشت خبر

Баҳақи ҳурмати ту , хсрўоу неъмати ту

بحق حرمت تو ، خسروا و نعمت تو

Ки ибрат аз ман бечораи мондаи бади бъбр

که عبرت از من بیچاره مانده بد بعبر

Биҷои нури бади андари равони ман джмӣ

بجای نور بد اندر روان من دژمی

Биҷои мағзи бади андари димоғи ман ахгар

بجای مغز بد اندر دماغ من اخگر

Аз он қасоиди пргндаҳ дафтарӣ дорам

از آن قصاید پرگنده دفتری دارم

Ки хонда будам бар тоҷи хусравон эдар

که خوانده بودم بر تاج خسروان ایدر

Дилам бар оташи ғам ҳар замон ки тафта шавад

دلم بر آتش غم هر زمان که تفته شود

Боби дида яке бингарам дар он дафтар

بآب دیده یکی بنگرم در آن دفتر

Чу номи шоҳи бубинам чунон шавам гӯйӣ

چو نام شاه ببینم چنان شوم گویی

Ки боз ёфтам он рӯзгори ҷон парвар

که باز یافتم آن روزگار جان پرور

Ҷуз аз мдиҳ туам нест ғмгсори маро

جز از مدیح توام نیست غمگسار مرا

Баҳақи ояти фарқону дайни пайғамбар

بحق آیت فرقان و دین پیغمبر

Ҳамеша то ндмд аз чамани ҳамеи лؤлؤ

همیشه تا ندمد از چمن همی لؤلؤ

Ҳамеша то набӯд дар садафи ҳамеи ърър

همیشه تا نبود در صدف همی عرعر

Бақоати боду бузургяти боду давлати бод

بقات باد و بزرگیت باد و دولت باد

Ситораи носеҳу давлати қарин , малики ёвар

ستاره ناصح و دولت قرین ، ملک یاور