Ҳумоюни ҷашни иду моҳи озар

همایون جشن عید و ماه آذر

Хуҷастаи бод бар шоҳи Музаффар

خجسته باد بر شاه مظفر

Амири иншоаи бен қоўрди ҷғрӣ

امیر انشاه بن قاورد جغری

Ҷамоли дайну дайнро пушту ёвар

جمال دین و دین را پشت و یاور

Худовандӣ , куҷои кӯтаҳи намояд

خداوندی ، کجا کوته نماید

Бпиши хаттӣ ӯ хати меҳвар

بپیش خطی او خط محور

Агар хуршед будӣ дасти родаш

اگر خورشید بودی دست رادش

Шудӣ ҷурми замини ёқӯти аҳмар

شدی جرم زمین یاقوت احمر

Замини борони ҷўдш гар биёбад

زمین باران جودش گر بیابد

Биҷои сабзаи равед аз замини зар

بجای سبزه روید از زمین زر

Бдрбнд биҷустон ончӣ ӯ кард

بدربند بجستان آنچه او کرد

Мисолӣ карда бади ҳайдари бхибр

مثالی کرده بد حیدر بخیبر

Ҳиноу кӯҳа зин дошт шаш моҳ

حنا و کوهۀ زین داشت شش ماه

Биҷои хўобгаҳи болину бистар

بجای خوابگه بالین و بستر

Дарин шаш маи замонии брнёсўд

درین شش مه زمانی برنیاسود

зи дору гири пелони мъскр

ز دار و گیر پیلان معسکر

Бигард андар ҳаме шуд меҳри пинҳон

بگرد اندر همی شد مهر پنهان

Бхўни андар ҳаме зад чархи чанбар

بخون اندر همی زد چرخ چنبر

зи бонги кӯси ғурони чашми кӯдак

ز بانگ کوس غران چشم کودک

Ҳаме аҳвол шуд андари раҳми модар

همی احول شد اندر رحم مادر

Збими ҷони ҳаме тан кард пинҳон

زبیم جان همی تن کرد پنهان

Чу дроҷ аз пас сайди ғазанфар

چو دراج از پس صید غضنفر

Замини дарёии мавҷ афкан шуд аз хӯн

زمین دریای موج افکن شد از خون

Дарави киштии савору куштаи лангар

درو کشتی سوار و کشته لنگر

Аҷали бозуи занони ҳрсў ҳаме шуд

اجل بازو زنان هرسو همی شد

Бхўни андар , чу марди ошноўр

بخون اندر ، چو مرد آشناور

Ҷаҳонии дида бар хусрави ниҳода

جهانی دیده بر خسرو نهاده

Бтиру найза аз девор ва аз дар

بتیر و نیزه از دیوار و از در

зи шаҳи бурҷии қазоро чархи дорӣ

ز شه برجی قضا را چرخ داری

Маликро ёфт дар майдони баробар

ملک را یافت در میدان برابر

зи хӯни шамшери ҳиндӣ дар кафши лаъл

ز خون شمشیر هندی در کفش لعل

з хуй хуфтон рӯмӣ бар таниш тар

ز خوی خفتان رومی بر تنش تر

Чу оташи чархро бар кард ва бишитофт

چو آتش چرخ را بر کرد و بشتافت

Каз оташ бинад он подошу кайфар

کز آتش بیند آن پاداش و کیفر

Бузад бар бозуӣ бар гстўони дор

بزد بر بازوی برگستوان‌دار

Хадангии рости рӯ , бар гстўон дар

خدنگی راست رو، برگستوان در

зи захми тир то пои худованд

ز زخم تیر تا پای خداوند

Бадастии мондаи бад , ё низ камтар

بدستی مانده بد ، یا نیز کمتر

Бадӣгари сӯ аз он сон тез бигузашт

بدیگر سو از آن سان تیز بگذشت

Ки аз тезии нёлўдши бхўни пар

که از تیزی نیالودش بخون پر

Малик чун сарву гули нозону хандон

ملک چون سرو و گل نازان و خندان

Нишотии боди поеи хости дигар

نشاطی باد پایی خواست دیگر

Млоик бар ҳаво овоз доданд

ملایک بر هوا آواز دادند

зи шодии вази шигифт : аллоҳи Акбар

ز شادی وز شگفت : الله اکبر

зи фари эзаду осори давлат

ز فر ایزد و آثار دولت

Нишоне бошад ин возеҳ , на мзмр

نشانی باشد این واضح ، نه مضمر

Ду пайкар буд : асбу марди ҷангӣ

دو پیکر بود : اسب و مرد جنگی

Бисӯзонеу тезии барқу сарсар

بسوزانی و تیزی برق و صرصر

Бзхми андар чаҳ донад тир бе ҷон

بزخم اندر چه داند تیر بی جان

Тафовут кардан аз пайкари бпикр ?

تفاوت کردن از پیکر بپیکر؟

Дар афсар дар макнун кӣ шиносад

در افسر در مکنون کی شناسد

Ки афсар чист ё дорои афсар ?

که افسر چیست یا دارای افسر ؟

Бгитии зи обу оташ тезтар нест

بگیتی ز آب و آتش تیزتر نیست

Ду ҷон ӯ бори султони ситамгар

دو جان او بار سلطان ستمگر

Сиёвушроу хусравро нёзрд

سیاوش را و خسرو را نیازرد

Чу фари эзадӣ буд обу озар

چو فر ایزدی بود آب و آذر

Таҳаввургар на бад будӣ зи шоҳон

تهور گر نه بد بودی ز شاهان

На ҷавшан дорадӣ дар кин , на мғФр

نه جوشن داردی در کین ، نه مغفر

Чаҳ бояд мғқр аз оҳани мар ӯ ро

چه باید مغقر از آهن مر او را

Ки яздон дода бошад мғФр аз фар ?

که یزدان داده باشد مغفر از فر ؟

Аё шоҳӣ , ки шахсатро биор аст

ایا شاهی ، که شخصت را بیار است

Бъқлу ҳалами яздони гарав гар

بعقل و حلم یزدان گرو گر

Фузун шуд давлатат , то бози гаштӣ

فزون شد دولتت ، تا باز گشتی

зи ҷанги скзёни деви манзар

ز جنگ سکزیان دیو منظر

Ту ани бурдан ҳануз аз ҷои ҷангат

تو ان بردن هنوز از جای جنگت

Даридаи Зуҳраи скзии бзнбр

دریده زهرۀ سکزی بزنبر

Аз акнӯн то пасини рӯзии зи гетӣ

از اکنون تا پسین روزی ز گیتی

Бар он хок ар фурӯд ояд кабӯтар

بر آن خاک ار فرود آید کبوتر

зи баси оғори хӯн , гирдона чӣанд

ز بس آغار خون ، گردانه چیند

Табари хӯни раведаш дар ҳалқу жоғр

تبر خون رویدش در حلق و ژاغر

Чунон кардӣ ки дар айвони шоҳон

چنان کردی که در ایوان شاهان

Биҷои ҷангҳои рустами зар

بجای جنگهای رستم زر

Азин пас мртро брзин нигоранд

ازین پس مرترا برزین نگارند

Тан танҳо даридаи қалби лашкар

تن تنها دریده قلب لشکر

Бъўни золу Рахшу пари симурғ

بعون زال و رخش و پر سیمرغ

зи як тан кард рустами поки кишвар

ز یک تن کرد رستم پاک کشور

Ту танҳо бо сипоҳӣ гар бакӯшӣ

تو تنها با سپاهی گر بکوشی

Чу қавми од бар болии ашқр

چو قوم عاد بر بالی اشقر

Чунонашон бози гирдоне , ки аз бим

چنانشان باز گردانی ، که از بیم

Бурдор сабақ ҷӯяд аз бародар

بردار سبق جوید از برادر

Турои симурғу тир газ набояд

ترا سیمرغ و تیر گز نباید

На Рахши ҷодӯу золи фусунгар

نه رخش جادو و زال فسونگر

Зумуррадӣ ва ҷигар нагузошт боқӣ

زمردی و جگر نگذاشت باقی

Мусаввир бар ту , эй зебои мусаввир

مصور بر تو ، ای زیبا مصور

Шуҷоати ҳадя Эй бошад худоӣ

شجاعت هدیه ای باشد خدایی

Ялонро , дар димоғу дили мастир

یلان را ، در دماغ و دل مستر

Касе родрҷҳон зомин нагирад

کسی رادرجهان ضامن نگیرد

Бшхси фарбеҳу болои сангар

بشخص فربه و بالای سنگر

Бпиши шери лоғари пели фарбеҳ

بپیش شیر لاغر پیل فربه

Чунон бошад ки кӯҳии пеши як зр

چنان باشد که کوهی پیش یک ذر

Валикини гоҳ кӯшиш бурдоранд

ولیکن گاه کوشش بردارند

Дўол аз пели фарбеҳи шери лоғар

دوال از پیل فربه شیر لاغر

Ало эй номвари шоҳӣ , ки ҳастӣ

الا ای نامور شاهی ، که هستی

зи шоҳон дар ҳар анвоъии мухайяр

ز شاهان در هر انواعی مخیر

зи саҳми афзои кории бози гаштӣ

ز سهم افزای کاری باز گشتی

Ки он нодида , касро нест бовар

که آن نادیده ، کس را نیست باور

зи ҳирси кини бурун но карда хуфтон

ز حرص کین برون نا کرده خفتان

зи хӯни душманони ношстаҳи ханҷар

ز خون دشمنان ناشسته خنجر

зи хӯн хӯрдани дилати носайр , лекин

ز خون خوردن دلت ناسیر ، لیکن

зи хӯн дар ханҷарати сероби гавҳар

ز خون در خنجرت سیراب گوهر

з хуфтон мъсФр банд бигушоӣ

ز خفتان معصفر بند بگشای

зи соқии бодае бустон , мъсФр

ز ساقی باده ای بستان ، معصفر

Биҷои ҷавшани андари пӯши қоқм

بجای جوشن اندر پوش قاقم

Биҷои найза бар кафи гири соғар

بجای نیزه بر کف گیر ساغر

Қадаҳ бар каф нау ъбҳри бинбўӣ

قدح بر کف نه و عبهر بینبوی

Бар афрӯзи оташӣ чун чашми ъбҳр

بر افروز آتشی چون چشم عبهر

Агар бустони озории биФсрд

اگر بستان آزاری بیفسرد

зи озар бӯстонӣ кун дар озар

ز آذر بوستانی کن در آذر

Дарахтони руз акнӯн , тонаи баси дайр

درختان رز اکنون ، تانه بس دیر

Якояк зард карда сабзи чодар

یکایک زرد کرده سبز چادر

Барин гардуни дарёи чеҳр аз меғ

برین گردون دریا چهر از میغ

Бипайвандади смориҳои анбар

بپیوندد سماریهای عنبر

Смориҳои анбар чун гарон шуд

سماریهای عنبر چون گران شد

Фурӯи боради зи анбари ақди гавҳар

فرو بارد ز عنبر عقد گوهر

Вазон боридани гавҳари бнисон

وزان باریدن گوهر بنیسان

Бихандади боғ ва бар болои санавбар

بخندد باغ و بر بالا صنوبر

Аё шоҳӣ , ки аз назми мдиҳт

ایا شاهی ، که از نظم مدیحت

Нагардад сайри табъи назми густар

نگردد سیر طبع نظم گستر

Маро аз назм дар хотир арӯсӣаст

مرا از نظم در خاطر عروسیست

Ки Азноам ту хоҳад нақши взиўр

که ازنام تو خواهد نقش وزیور

Бақои зикри мардум назм олӣаст

بقای ذکر مردم نظم عالیست

Ки дорад пой бо арқону ахтар

که دارد پای با ارکان و اختر

Басои кошъори ман дар мадҳати ту

بسا کاشعار من در مدحت تو

Бихоҳад гаштан аз дафтари бдФтр

بخواهد گشتن از دفتر بدفتر

Ало то ҳар дарахтӣ нест тӯбо

الا تا هر درختی نیست طوبی

Ало то ҳар ғадирӣ нест кавсар

الا تا هر غدیری نیست کوثر

Чу кавсари умри въишти боди ширин

چو کوثر عمر وعیشت باد شیرین

Чу тӯбои шохи бахтати боди пар бар

چو طوبی شاخ بختت باد پر بر