Хушу накӯи зи пай ҳам расед иду баҳор

خوش و نکو ز پی هم رسید عید و بهار

Басии накӯтар ва хуштар зи пор ва аз пирор

بسی نکوتر و خوشتر ز پار و از پیرار

Яке зи ҷашни аҷами ҷашни хусрави аФридўн

یکی ز جشن عجم جشن خسرو افریدون

Яке зи дайни араби дайни Аҳмади мухтор

یکی ز دین عرب دین احمد مختار

Ҷаҳони басони яке чодар шудаст яқин

جهان بسان یکی چادری شدست یقین

Куҷои зи иду зи наврӯз пуд дораду тор

کجا ز عید و ز نوروز پود دارد و تار

з рӯй перии гулзор чун Зулайхо буд

ز روی پیری گلزار چون زلیخا بود

Дуои Юсуфи гашти обу абр дар гулзор

دعای یوسف گشت آب و ابر در گلزار

Агар насими гули нав чу Хизр дар сафараст

اگر نسیم گل نو چو خضر در سفرست

Радои Хизр чаро бар сари аФгннди ашҷор ?

ردای خضر چرا بر سر افگنند اشجار ؟

Чу меғи гӯшаи чатри сияҳи броФрозд

چو میغ گوشۀ چتر سیه برافرازد

Босмони кабӯд аз миёни дарёи бор

بآسمان کبود از میان دریا بار

Хаданги борад бар осмони ҷавшани пӯш

خدنگ بارد بر آسمان جوشن پوش

зи домани зираи зангёни теғи гузор

ز دامن زره زنگیان تیغ گزار

зи акси лола ва аз акси сабзаи бзхизд

ز عکس لاله و از عکس سبزه بزخیزد

Ду ним доира аз рӯй абри борони бор

دو نیم دایره از روی ابر باران بار

Гумони барӣ ки зи баси сабзӣу зи баси сурхӣ

گمان بری که ز بس سبزی و ز بس سرخی

Ки сабзӣ хат ёрасту сурхии лаби ёр

که سبزی خط یارست و سرخی لب یار

Басон муҳра мораст шакли жола ва зу

بسان مهرۀ مارست شکل ژاله و زو

Бшкли мор дар ояд бдшти сайли баҳор

بشکل مار در آید بدشت سیل بهار

Агар зи мори ҳаме муҳра хост , аз чаҳ сабаб

اگر ز مار همی مهره خاست ، از چه سبب

Кунун зи муҳраи ҳамеи хезад , эй шигифтӣ , мор ?

کنون ز مهره همی خیزد ، ای شگفتی ، مار ؟

Чу пушт мишкӣн сораст шакли лола ва зу

چو پشت مشکین سارست شکل لاله و زو

Чикони басони нқтҳои пушти мишкӣн сор

چکان بسان نقطهای پشت مشکین سار

Ситорагони бмҷраҳ , дурусти пиндорӣ

ستارگان بمجره ، درست پنداری

Гул сипед бирав оби зари бардаи бакор

گل سپید برو آب زر برده بکار

Даридаи перҳани сабзи ғунча бар гули зард

دریده پیرهن سبز غنچه بر گل زرد

Чунонкии тӯтӣ бар заъфарон занад минқор

چنانکه طوطی بر زعفران زند منقار

зи бод чифта шавад барги зарди гул , гӯйӣ

ز باد چفته شود برگ زرد گل ، گویی

Магар касе бФсон барҳамӣ занад динор

مگر کسی بفسان برهمی زند دینار

Сабои басӯии гули сурхи баради вақти саҳар

صبا بسوی گل سرخ برد وقت سحر

Самоъи булбули равшани равони зи шохи чанор

سماع بلبل روشن روان ز شاخ چنار

Дарид лолаи кӯҳии ниқоби зангорӣ

درید لالۀ کوهی نقاب زنگاری

Чу шамъи сӯзон мумаш сиришта бозангор

چو شمع سوزان مومش سرشته بازنگار

Тасаввуфаст ҳамоно тариқати гули сурх

تصوفست همانا طریقت گل سرخ

Ки бар самоъ бадаред ҷомаи сӯфии вор

که بر سماع بدرید جامه صوفی وار

Гумони барӣ ки гуҳи захми бозуии хусрав

گمان بری که گه زخم بازوی خسرو

Синони лаъл з хуфтон сабз кард гузор

سنان لعل ز خفتان سبز کرد گذار

Гузидаи шамси дували шаҳриёри зини мулӯк

گزیده شمس دول شهریار زین ملوک

Ки дайну давлати азуи гашти ҷуфти ъзу Фхор

که دین و دولت ازو گشت جفت عز و فخار

АбўолФўорси хусрави тғоншаҳ , он мулкӣ

ابوالفوارس خسرو طغانشه ، آن ملکی

Ки шоҳӣ аз асари ҷоҳ ӯ баради миқдор

که شاهی از اثر جاه او برد مقدار

Хдоигонӣ , каз қадару ҷоҳ ва бахшиш ӯст

خدایگانی ، کز قدر و جاه و بخشش اوست

Мадори чарху сукӯни замину мавҷи бухор

مدار چرخ و سکون زمین و موج بخار

Хасоилаши ҳама таҳзиб донишасту хирад

خصایلش همه تهذیب دانشست و خرد

Ҷавориҳаши ҳама таркиб бахшишасту виқор

جوارحش همه ترکیب بخششست و وقار

Басии балиғ тар ояд з гуфт афлотӯн

بسی بلیغ تر آید ز گفت افلاطون

Агар маъонии як лафз ӯ кунӣ такрор

اگر معانی یک لفظ او کنی تکرار

Чаҳ лафз ӯ бсхн дар , чаҳ абри гўҳрпош

چه لفظ او بسخن در ، چه ابر گوهرپاش

Чаҳ саҳм ӯ бӯи ғодр , чаҳ шери мардуми хор

چه سهم او بو غادر، چه شیر مردم خوار

Аё бузурги атои хусрави бузурги асар

ایا بزرگ عطا خسرو بزرگ اثر

Ва ё баланди ҳамми сарвари баланди осор

و یا بلند همم سرور بلند آثار

Аё бензади ту оқили баланду ҷоҳили паст

ایا بنزد تو عاقل بلند و جاهل پست

Ва ё бпиши ту дониши азизу хостаи хор

و یا بپیش تو دانش عزیز و خواسته خوار

Ҳар он танӣ ки шароби хилоф ту бичишед

هر آن تنی که شراب خلاف تو بچشید

Зҳоби теғ ту созад сараши алоҷи хумор

زهاب تیغ تو سازد سرش علاج خمار

Мухолифони ту ҳар чанд кодмӣ гуҳаранд

مخالفان تو هر چند کآدمی گهرند

На одамӣ хираданд ва на одамии кирдор

نه آدمی خردند و نه آدمی کردار

зи насл одам машуморашон ки ншоснд

ز نسل آدم مشمارشان که نشاسند

Замии хумору зтоўси пой ва аз гули хор

زمی خمار و زطاوس پای و از گل خار

Дили адуии ту монанди санги миғнотис

دل عدوی تو مانند سنگ مغناطیس

Кашад синони турои сӯии хеш дар пайкор

کشد سنان ترا سوی خویش در پیکار

Бтбъу халқи ҳмоиисти теғи ту , ки ҳаме

بطبع و خلق هماییست تیغ تو ، که همی

Бхосит шаканд зи хамаши устихони савор

بخاصیت شکند ز خمش استخوان سوار

Чунон бибандади саҳми ту хасмро гӯйӣ

چنان ببندد سهم تو خصم را گویی

Ки гашти мӯии таниш бар мсом ӯ мсмор

که گشت موی تنش بر مسام او مسمار

Ҳазор бори баҳри лаҳзае фузун хоҳад

هزار بار بهر لحظه ای فزون خواهد

зи шери рояти ту шери осмони зинҳор

ز شیر رایت تو شیر آسمان زنهار

Уқоби оҳани минқори тири тест ва шавад

عقاب آهن منقار تیر تست و شود

Равони хасми зи минқор ӯ багӯнаи қор

روان خصم ز منقار او بگونۀ قار

Мураккабаст зи булғору ҳинд , зи онкии ҳаме

مرکبست ز بلغار و هند ، ز آنکه همی

Сараши зи ҳинд падед ояду тан аз булғор

سرش ز هند پدید آید و تن از بلغار

Бачарам Ғарму бшохи гавазни бишитобад

بچرم غرم و بشاخ گوزن بشتابد

Бзхми Ғарму бсиди гавазни рӯзи шикор

بزخم غرم و بصید گوزن روز شکار

Бензади ақл чу ҳанҷор захм хоҳад ҷуст

بنزد عقل چو هنجار زخم خواهد جست

Чу нури ақл дар ояд бароа бе ҳанҷор

چو نور عقل در آید براه بی هنجار

Агар адуии ту ар шаст бар кушояди тир

اگر عدوی تو ار شست بر گشاید تیر

Бирӯяд , эй малик , андари зиҳи камони сӯфор

بروید ، ای ملک ، اندر زه کمان سوفار

Тилисми сохт Сикандар , ки моли гетӣ ро

طلسم ساخت سکندر ، که مال گیتی را

Бқҳри бастад ва дар хушк хок кард анбор

بقهر بستد و در خشک خاک کرد انبار

Агар басади Сикандари дарун буд зари ту

اگر بسد سکندر درون بود زر تو

Бтмъ соил бишкофад оҳанӣни девор

بطمع سایل بشکافد آهنین دیوار

Шуъоъи дидаи он кимиёӣ зар гардад

شعاع دیدۀ آن کیمیای زر گردد

Ки дасти род ту бинад бихоб дар , як бор

که دست راد تو بیند بخواب در ، یک بار

Аз он ҷиҳат , малико , зарди гашти гӯнаи зар

از آن جهت ، ملکا ، زرد گشت گونۀ زر

Ки бо сахои ту аз зл хеш дорад ор

که با سخای تو از ذل خویش دارد عار

Чу зари бсоили бахшеи бадаст хеш бубахш

چو زر بسایل بخشی بدست خویش ببخش

Ки аз наҳиф ту гардад бирав кошФтаҳ нигор

که از نهیب تو گردد برو کآشفته نگار

Ҳадиси мейри хуросону қиссаи тавзеъ

حدیث میر خراسان و قصۀ توزیع

Бигуфт рӯдакӣ аз рӯй фахр дар ашъор

بگفت رودکی از روی فخر در اشعار

Бидонча дода бад ӯро ҳазор динорӣ

بدانچه داده بد او را هزار دیناری

Баннои вуҷуб баҳам карда аз сғору кбор

بنا وجوب بهم کرده از صغار و کبار

Ту дар ҳарӣ бшбӣ , хсрўо , ббхшдӣ

تو در هری بشبی ، خسروا ، ببخشدی

Зари мудаввари софии ду бори бист ҳазор

زر مدور صافی دو بار بیست هزار

Сахоу фазлу шуҷоати зи ту ҷудо нашавад

سخا و فضل و شجاعت ز تو جدا نشود

Чу ҷони зи лафзу хат аз ҳарфу марказ аз паргор

چو جان ز لفظ و خط از حرف و مرکز از پرگار

зи дасти табъу забонати чунон гурезади бухл

ز دست طبع و زبانت چنان گریزد بخل

Ки дев аз оташи влоҳўлу лафзи истиғфор

که دیو از آتش ولاحول و لفظ استغفار

Аё шҳншаҳи мардуми шиноси мардуми дӯст

ایا شهنشه مردم شناس مردم دوست

Ва ё шҳншаҳи чокари навози чокардор

و یا شهنشه چاکر نواز چاکردار

Бгоҳ мадҳи ту гӯйӣ ки рӯҳи равшани ман

بگاه مدح تو گویی که روح روشن من

Аз ин касофати арқон ҳаме надорад ёр

از این کثافت ارکان همی ندارد یار

Чунон сФоўти мадҳ туам кунад софӣ

چنان صفاوت مدح توام کند صافی

Ки дар ду олам созад равони ман дидор

که در دو عالم سازد روان من دیدار

Агар равону забони мадҳи ту нгФтндӣ

اگر روان و زبان مدح تو نگفتندی

На бо равони хрдстӣ , на бо забони гуфтор

نه با روان خردستی ، نه با زبان گفتار

Биринҷу сахтии як сол рӯз башмурдам

برنج و سختی یک سال روز بشمردم

Бғибти ту дар , эй олии офтоби табор

بغیبت تو در ، ای عالی آفتاب تبار

Раҳеи зи дониш хоҳем ёфт сахти осон

رهی ز دانش خواهیم یافت سخت آسان

Пас аз шумурдан ин рӯзгори баси душвор

پس از شمردن این روزگار بس دشوار

Бидон далел ки ромиш ҳаме шавад , малико

بدان دلیل که رامش همی شود ، ملکا

Ки бо шукуфа таъаммул кунӣ ҳуруфи шумор

که با شکوفه تأمل کنی حروف شمار

Хдоигои но , он рӯзгор кӣ бошад

خدایگا نا،آن روزگار کی باشد

Ки роят ту занад дар ҳарӣ ливои шикор ?

که رایت تو زند در هری لوای شکار؟

Бубинами охир каз наъли сами мураккаби ту

ببینم آخر کز نعل سم مرکب تو

Расад зи хоки фаровони сӯии ситораи ғубор

رسد ز خاک فراوان سوی ستاره غبار

Ҳазор қубба шавад бар мисоли кӯҳи баланд

هزار قبه شود بر مثال کوه بلند

Бҷлўаҳ саф зада тоўс бар ямину ясор

بجلوه صف زده طاوس بر یمین و یسار

зи қуббаҳои млўни бпои асби ту дар

ز قبه های ملون بپای اسب تو در

Биҷои симу зар , эй шоҳ , ҷон кунем нисор

بجای سیم و زر ، ای شاه ، جان کنیم نثار

Хуҷаста рӯй чу хуршеди ту ҳамеи байнам

خجسته روی چو خورشید تو همی بینم

Гуҳии бмҷлси базму гуҳии бсФаҳи бор

گهی بمجلس بزم و گهی بصفۀ بار

Ҳамеша то нашавад хок чун сипеҳри латиф

همیشه تا نشود خاک چون سپهر لطیف

Ҳамеша то накунад кӯҳ чун ситораи мадор

همیشه تا نکند کوه چون ستاره مدار

Ғулому чокару Фрмонбру раҳеи бодат

غلام و چاکر و فرمانبر و رهی بادت

Бмлкти андари фағфуру ройу қайсару шор

بملکت اندر فغفور و رای و قیصر و شار

Ҳамеша то ки ҷавонӣ ва малик биситойанд

همیشه تا که جوانی و ملک بستایند

Ту бодё , зи ҷавонӣу малик , бархӯрдор

تو بادیا ، ز جوانی و ملک ، برخوردار

Нигоҳдори ту бодои худои ъзўҷл

نگاهدار تو بادا خدای عزوجل

Бсолу моҳу бнику баду блил ва наҳор

بسال و ماه و بنیک و بد و بلیل و نهار

Боътқоди ман , эй шоҳ ,у сӯхтаи дили ман

باعتقاد من ، ای شاه ، و سوخته دل من

Бостҷобти пайвандади ин дуои ночор

باستجابت پیوندد این دعا ناچار