Дай дар омад з дар он лаъибати зебои рухсор

دی در آمد ز در آن لعبت زیبا رخسار

На чунон масти бғоит , на бғоити ҳушёр

نه چنان مست به غایت، نه به غایت هشیار

Тарабӣ дар дили он моҳи нави ойини знбиз

طربی در دل آن ماه نو آیین ز نبیذ

Асарӣ дар сари он лаъибати зебои рухсор

اثری در سر آن لعبت زیبا رخسار

Аз хами зулфаши барги саманаши ғолияи пӯш

از خم زلفش برگ سمنش غالیه پوش

Сари злФинш бар барги самани ғолияи бор

سر زلفینش بر برگ سمن غالیه بار

Ранг нав дидам бар оризи рангинаши дивист

رنگ نو دیدم بر عارض رنگینش دویست

Буи нав ёфтам аз зулфаки мишкӣнаши ҳазор

بوی نو یافتم از زلفک مشکینش هزار

Лола борӯй дирафшони ваии андари ваҳшат

لاله با روی درفشان وی اندر وحشت

Машк бо зулфи парешони ваии андари пайкор

مشک با زلف پریشان وی اندر پیکار

Ин ҳаме гуфт ки : ранги ман аз он рӯй бидиҳ

این همی گفت که: رنگ من از آن روی بده

Ва он ҳаме гуфт ки : буии ман аз он зулф биор

وآن همی گفت که: بوی من از آن زلف بیار

Охтаи қадашу рӯйиш чу бидидам гуфтам :

آخته قدش و رویش چو بدیدم گفتم 

Ки ҳамеи сарви равони моҳи тамоми оради бор

که همی سرو روان ماه تمام آرد بار

Гуфтам : ин бори ғами ишқи ту он кард бмн

گفتم این بار غم عشق تو آن کرد به من

Ки накардаст бар он гӯнаи ғам ёр биор

که نکرده‌ست بر آن گونه غم یار به یار

Каси бзнҳории хеши андар зинҳор нахурд

کس به زنهاری خویش اندر زنهار نخورد

Зинҳористи дилами пеши ту , эй бут , зинҳор

زینهاریست دلم پیش تو ای بت، زنهار

Гар турои майл ббодаҳаст ҳам охир бар ман

گر ترا میل به باده است هم آخر بر من

Бодае ёбӣ ва ҳам дар хур ӯ бода гусор

باده‌ای یابی و هم در خور او باده گسار

Вари бнқл ва майу бозии дили ту майл кунад

ور به نقل و می و بازی دل تو میل کند

Майу шатранҷ бадаст ояду асбоби қимор

می و شطرنج به دست آید و اسباب قمار

эй брхи боғ , згарӣоне ва аз хандонӣ

ای به رخ باغ، ز گریانی و از خندانی

Чашми ман абр баҳорасту рахти рӯзи баҳор

چشم من ابر بهارست و رخت روز بهار

Донаи норш бо ман чу дар омад бсхн

دانهٔ نارش با من چو در آمد به سخن

Нордон кард диламро зи ғами он донаи нор

ناردان کرد دلم را ز غم آن دانۀ نار

Мрмро гуфт ки : эй ошиқи зор , аз паии ман

مرمرا گفت که: ای عاشق زار، از پی من

Чун ту бисёр бадаст аз ғами ман ошиқи зор

چون تو بسیار بُدست از غم من عاشق زار

Мари туро сим азизасту марои бӯсаи азиз

مر ترا سیم عزیزست و مرا بوسه عزیز

Андарин бораи туро рост набинам ҳанҷор

اندرین باره ترا راست نبینم هنجار

Ишқи бозӣ ва худ аз бе дармеи ранҷаи шӯй

عشق بازی و خود از بی درمی رنجه شوی

Рӯ бибозӣ шӯ ва худроу марои ранҷаи мадор

رو به بازی شو و خود را و مرا رنجه مدار

Бар гули оризам ар фитна шудӣ безару сим

بر گل عارضم ار فتنه شدی بی زر و سیم

Шукр кун каз кафи дасти ту бурун ноед хор

شکر کن کز کف دست تو برون ناید خار

Ёри ту сим ҳаме хоҳад ва ту бе симӣ

یار تو سیم همی خواهد و تو بی سیمی

Бҳқиқт нашавад пари зи чунин ёри канор

به حقیقت نشود پر ز چنین یار کنار

Андар ашъор гирифтам ки ту худ рудаке

اندر اشعار گرفتم که تو خود رودکیی

Ман чаҳ донам ки чаҳ чизаст ва чаҳ бошад ашъор

من چه دانم که چه چیزست و چه باشد اشعار

Коғаз шеър нахоҳам , дарме хоҳам нағз

کاغذ شعر نخواهم، درمی خواهم نغز

Қул ҳўи аллоҳи бхт хуб бирав карда нигор

قل هو الله به خط خوب بَرو کرده نگار

Мрмрои ин ғазали ошиқ ва ароич магӯӣ

مر مرا این غزل عاشق و ارایچ مگوی

Ишқро суд надорад ғазали ошиқи вор

عشق را سود ندارد غزل عاشق‌وار

Чун азин гӯна шунидам сухани дилбари хеш

چون ازین گونه شنیدم سخن دلبر خویش

Сабрам андак шуду андешау ранҷам бисёр

صبرم اندک شد و اندیشه و رنجم بسیار

Таънаи дӯст чунон зад шарарӣ бар дили ман

طعنۀ دوست چنان زد شرری بر دل من

Ки занад оташи ғам дар адуии хоҷаи шарор

که زند آتش غم در عدوی خواجه شرار

Шарафи аддавлаи алии бен Муҳамад , ки бадваст

شرف الدوله علی بن محمد، که بدوست

Қӯти давлату ҷоҳи ҳақу тмдиҳи Фхор

قوت دولت و جاه حق و تمدیح فخار

Он худованд ки бо ҳиммат ва райш ноед

آن خداوند که با همت و رایش ناید

На зи афлоки нишон ва на зонҷми осор

نه ز افلاک نشان و نه ز انجم آثار

Хираду ҳиммат ӯ холӣ ва софӣ кардаст

خرد و همت او خالی و صافی کرده‌ست

Сират ӯ зи муҷозу сухан ӯ зи ъўор

سیرت او ز مجاز و سخن او ز عوار

Гар ту хоҳӣ ки камӣни лафзаш такрор кунӣ

گر تو خواهی که کمین لفظش تکرار کنی

Мунтахаб карда улӯми ҳукамо бе такрор

منتخب کرده علوم حکما بی تکرار

Варна мадҳаш биравон ва бзбон гуфтандӣ

ورنه مدحش به روان و به زبان گفتندی

На равонро шрФстӣ , на забонро миқдор

نه روان را شرفستی، نه زبان را مقدار

эй худованд , ки аз адли туу ҳайбати ту

ای خداوند، که از عدل تو و هیبت تو

Панҷа шер кунад нохуни рӯбоҳи шикор

پنجۀ شیر کند ناخن روباه شکار

Зомну адли ту бсҳрои зи паии донаи чудан

زامن و عدل تو به صحرا ز پی دانه چِدن

Мхлби бози фурӯи резаду раведи минқор

مخلب باز فرو ریزد و روید منقار

Дар диёри ту , зи баси адли ту , эй хоҷа , кунун

در دیار تو، ز بس عدل تو، ای خواجه کنون

Ошён созад гунҷишки ҳамеи дидаи мор

آشیان سازد گنجشک همی دیدۀ مار

Мардумии номи барӣ , дар фикр ояд сифатат

مردمی نام بری، در فکر آید صفتت

Доира ёд кунӣ , дар фикр ояд паргор

دایره یاد کنی، در فکر آید پرگار

Ҷӯад ту номутаноҳӣаст , ва гарна з чаҳ рӯй

جود تو نامتناهیست، وگرنه ز چه روی

Қӯти ақли дарави роҳи наёбади бишумор ?

قوت عقل درو راه نیابد به شمار؟

Асари рӯҳ ҳамоно асари ҷӯад ту шуд

اثر روح همانا اثر جود تو شد

Ки табоиъи асари ҷӯад ту дорад бар кор

که طبایع اثر جود تو دارد بر کار

Расму тартиби ту гӯйӣ ҳама илмасту хирад

رسم و ترتیب تو گویی همه علمست و خرد

Шахсу таркиби ту гӯйии ҳамаи ҳлмсту виқор

شخص و ترکیب تو گویی همه حلمست و وقار

Ҳар дилии кӯ на боқибол ту шодаст , фалак

هر دلی کو نه به اقبال تو شادست، فلک

Занад аз оҳани идбор бар он дили мсмор

زند از آهن ادبار بر آن دل مسمار

Бар адуи чораи бахти ту чунон қӯт кард

بر عدو چارۀ بخت تو چنان قوت کرد

Ки ббичоргии хеш аду кард иқрор

که به بیچارگی خویش عدو کرد اقرار

Гар бхомаҳ бинагоранд сифати дасти туро

گر به خامه بنگارند صفت دست ترا

Шавад аз сӯрат ӯ хомаи пар аз ранг ва нигор

شود از صورت او خامه پر از رنگ و نگار

Бар ту динори зи ашёии ҷаҳон хор тараст

بر تو دینار ز اشیای جهان خوارترست

Чаҳ бадӣ кард биҷои ту , надонам , динор ?

چه بدی کرد به جای تو، ندانم دینار!

Фахри олами ҳама дар ҷамъи дирами баста буд

فخر عالم همه در جمع درم بسته بود

Венаи аҷабтар ки ту аз ҷамъи дирами дории ор

وین عجب‌تر که تو از جمع درم داری عار

То кафи ту адуии зи рӯ дар омад , шабу рӯз

تا کف تو عدوی زر و دُر آمد، شب و روز

Зар ва дар аз кафи ту санг ва садаф кард ҳисор

زر و در از کف تو سنگ و صدف کرد حصار

Назми ашъори ҳамаи васфи шиори ту буд

نظم اشعار همه وصف شعار تو بود

То бар ашъори туро додан моласт шиор

تا بر اشعار ترا دادن مالست شعار

Кари бадали фикрати қадари ту вуҷӯд ту кунам

کر به دل فکرت قدر تو وجود تو کنم

Дили пари ашкол фалак ёбаму амвоҷи баҳор

دل پر اشکال فلک یابم و امواج بحار

эй худовандӣ каз илми туу бахшиши ту

ای خداوندی کز علم تو و بخشش تو

Донишу хоста назд ту азиз омаду хор

دانش و خواسته نزد تو عزیز آمد و خوار

Андарин халъати фархундау ташрифи туро

اندرین خلعت فرخنده و تشریف ترا

Муштарӣ кард Сауд аз фалаки хеши нисор

مشتری کرد سعود از فلک خویش نثار

Шарафи халъати ту шодӣ аҳрор омад

شرف خلعت تو شادی احرار آمد

Ки бад-ӣни халъату ташриф ту шоданд аҳрор

که بدین خلعت و تشریف تو شادند احرار

Ғарази бахти чунон бад ки муҷассам будӣ

غرض بخت چنان بد که مجسم بودی

То бадии пеши туу мураккаби ту ғошияи дор

تا بدی پیش تو و مرکب تو غاشیه دار

Ма бабўсед сари гирди саворони туро

مه ببوسید سر گرد سواران ترا

Чун сӯй моҳ шуд аз мавкиби ту гирди савор

چون سوی ماه شد از موکب تو گرد سوار

Хлътӣ хоҳад пӯшеди турои давлати ту

خلعتی خواهد پوشید ترا دولت تو

Ки буд пӯш аз фахру зи пирӯзии тор

که بود پوش از فخر و ز پیروزی تار

Ҳар ки имрӯзи бад-ӣни шодии ту шодон нест

هر که امروز بدین شادی تو شادان نیست

Ғами марг аз дил ва аз ҷонаш бар ороади дамор

غم مرگ از دل و از جانش برآراد دمار

То ҳамеи давлат яксон набӯд бо меҳнат

تا همی دولت یکسان نبود با محنت

То ҳамеи шодӣ яксон набӯд бо тимор

تا همی شادی یکسان نبود با تیمار

Фатҳро боди бад-ӣни даргаи фархундаи сукӯн

فتح را باد بدین درگه فرخنده سکون

Бахтро боди бад-ӣни садри гиронмояи мадор

بخت را باد بدین صدر گرانمایه مدار