БФрхӣ ва саодат бихоҳ ҷоми шароб

بفرخی و سعادت بخواه جام شراب

Ки боз боғ бурид аз паранд сабзи сёб

که باز باغ برید از پرند سبز ثیاب

зи ранги меғу зи барги шукуфаи пиндорӣ

ز رنگ میغ و ز برگ شکوفه پنداری

Замини ҳўосли пӯшеду осмони санҷоб

زمین حواصل پوشید و آسمان سنجاب

Бшохи сӯсани нозук қариб шуд қамарӣ

بشاخ سوسن نازک قریب شد قمری

зи барги гулбуни чобуки ғариби гашти ғроб

ز برگ گلبن چابک غریب گشت غراب

Чу дасти мардуми ғаввоси дасти боди сабо

چو دست مردم غواص دست باد صبا

Ббоғи равшан гавҳар диҳад зи тираи саҳоб

بباغ روشن گوهر دهد ز تیره سحاب

Сикандараст сабо , каз баёни торикӣ

سکندرست صبا ، کز بیان تاریکی

Ба ҳад равшанӣ оварад гавҳар ноёб

به حد روشنی آورد گوهر نایاب

Чу тар шавад гули боғ аз гулоби дидаи абр

چو تر شود گل باغ از گلاب دیدۀ ابر

Гули шукуфтаи буруни орад аз паранд ниқоб

گل شکفته برون آرد از پرند نقاب

Агар гулоб згл сохтанд нест аҷаб

اگر گلاب زگل ساختند نیست عجب

Аҷабтар онкии ҳамеи боғ гул кунад зи гулоб

عجب تر آنکه همی باغ گل کند ز گلاب

Баҳории абри сияҳи фоми тунду пичндаҳ

بهاری ابر سیه فام تند و پیچنده

Ба мор афъӣ монад даҳони пари оташу об

به مار افعی ماند دهان پر آتش و آب

Агар зумурради саҳро на нур дод бадв

اگر زمرد صحرا نه نور داد بدو

Здидаҳи абр чаро бар замин фишонд музоб ?

زدیده ابر چرا بر زمین فشاند مذاب ؟

Шигифти нисткаҳ аз барфи лолаи сохт замин

شگفت نیستکه از برف لاله ساخت زمین

Ки ҳаст лола чу шингарфу барф чун симоб

که هست لاله چو شنگرف و برف چون سیماب

Гумони брикаҳи згли арғавон хиҷолат ёфт

گمان بریکه زگل ارغوان خجالت یافت

Биҷои хуии змсомш бурун дамид шароб

بجای خوی زمسامش برون دمید شراب

Ба ранги анбари нои басти шох ӯ бадараст

به رنگ عنبر نا بست شاخ او بدرست

Агар шудаст шаробаши ббўии анбари ноб

اگر شدست شرابش ببوی عنبر ناب

Ба қӯти гулу сабзии замини боғ акнӯн

به قوت گل و سبزی زمین باغ اکنون

Чу бахти хоҷа амид омадаст равшану шоб

چو بخت خواجه عمید آمدست روشن و شاب

Абулҳасани алии бен Муҳамад , онкӣ бадваст

ابوالحسن علی بن محمد ، آنکه بدوست

Баланди неъмату бахту сутӯдаи ҳишмату об

بلند نعمت و بخت و ستوده حشمت و آب

Хдоигонӣ , озодае , ки сират ӯ

خدایگانی ، آزاده ای ، که سیرت او

Тамоми зот сиёнат шудасту айни савоб

تمام ذات صیانت شدست و عین صواب

Гар об абр бигирад садафи баноми адуаш

گر آب ابر بگیرد صدف بنام عدوش

Хск кунад бглўдр чу лؤлؤи хўшоб

خسک کند بگلودر چو لؤلؤ خوشاب

Вагар адуии ваии андари ду чашм шер шавад

و گر عدوی وی اندر دو چشم شیر شود

Ду дасти марг дар ояд бичишам шер чу хоб

دو دست مرگ در آید بچشم شیر چو خواب

Варои суҷуди баради нури ҷони афлотӯн

ورا سجود برد نور جان افلاطون

Бидон гуҳӣ ки баради дасти сӯии калаку китоб

بدان گهی که برد دست سوی کلک و کتاب

Ҳазор унсурӣ ояд киин хаёлӣ ӯ

هزار عنصری آید کهین خیالی او

з рӯй илми арӯзу қўоФӣу алқоб

ز روی علم عروض و قوافی و القاب

Аё амидии коъдоӣ ту чашид сетанд

ایا عمیدی کاعدای تو چشید ستند

зи теғи марги сиёсат , злФзи бахти итоб

ز تیغ مرگ سیاست ، زلفظ بخت عتاب

Шуъоъи дидаи он кимиёӣ зар гардад

شعاع دیده آن کیمیای زر گردد

Куҷои хаёли каф ту бибинад андари хоб

کجا خیال کف تو ببیند اندر خواب

Бадасту табъи ту айни сахоу ҳиммат ро

بدست و طبع تو عین سخا و همت را

Сабаби ниҳод , ту гӯйӣ , мусаббиби алосбоб

سبب نهاد ، تو گویی ، مسبب الاسباب

Ҳамеи сахоу фаъоли турои блФзи фасеҳ

همی سخا و فعال ترا بلفظ فصیح

Мдиҳ хонд нои бастаи нутфа дар аслоб

مدیح خواند نا بسته نطفه در اصلاب

Ситораи адуии ту зсҳму ҳайбати ту

ستارۀ عدوی تو زسهم و هیبت تو

Гудоз гирад ва ӯро лақаб ниҳанд шаҳоб

گداز گیرد و او را لقب نهند شهاب

Ту он касе ки збҳри газофаи бахшӣдан

تو آن کسی که زبهر گزافه بخشیدن

Зрсми халқи ҳаме кам кунӣ русуми ҳисоб

زرسم خلق همی کم کنی رسوم حساب

Мухолифи ту туро бо худ ар қиёс кунад

مخالف تو ترا با خود ار قیاس کند

Ҳамеи бқўти дарё наад бухори сароб

همی بقوت دریا نهد بخار سراب

Магар надонад кандар фалак ҳаме созад

مگر نداند کاندر فلک همی سازد

Зхоки сами сутури ту муштарии миҳроб

زخاک سم ستور تو مشتری محراب

Тугар баҳамати худ чархро паёми диҳӣ

تو گر بهمت خود چرخ را پیام دهی

Забон саъд диҳад мари турои зи чархи ҷавоб

زبان سعد دهد مر ترا ز چرخ جواب

Газофа донад бо давлати ту кўшидн

گزافه داند با دولت تو کوشیدن

Газофа нест баридани зи рони шери кабоб

گزافه نیست بریدن ز ران شیر کباب

Худои игоно , ҷони раҳеу табъи раҳе

خدا یگانا ، جان رهی و طبع رهی

зи халқ олам дорад ба мадҳати ту шитоб

ز خلق عالم دارد به مدحت تو شتاب

Шигифт нест ки чокари арӯси мадҳи туро

شگفت نیست که چاکر عروس مدح ترا

Ба зевар сухан оростаст дар ҳар боб

به زیور سخن آراستست در هر باب

На банда кард , ки таъсир мдҳтт кардаст

نه بنده کرد ، که تأثیر مدحتت کردست

Ки дар маъонӣу лафзаш хирад кунад эъҷоб

که در معانی و لفظش خرد کند اعجاب

Мдиҳи хеши ту гӯйӣ , на ман ҳаме гӯям

مدیح خویش تو گویی ، نه من همی گویم

з мо наёяд ҷузи сирати зўии алолбоб

ز ما نیاید جز سیرت ذوی الالباب

Асар фалак кунад , ар на куҷо падед ояд

اثر فلک کند ، ار نه کجا پدید آید

Тамомии фалак аз хати зиҷу устурлоб

تمامی فلک از خط زیج و اسطرلاب

зи ростии мдиҳи ту табъи модҳи ту

ز راستی مدیح تو طبع مادح تو

Бҳосли оради як байт ва сад ҳазор савоб

بحاصل آرد یک بیت و صد هزار ثواب

Ҳамеша то надард пашшаи пушту ёли ҳзбр

همیشه تا ندرد پشه پشت و یال هزبر

Ҳамеша то накунад съўаҳи пару боли уқоб

همیشه تا نکند صعوه پر و بال عقاب

Ҳазор соли бимон дар муроди хеши раҳин

هزار سال بمان در مراد خویش رهین

Мувофиқони бнъиму мухолифони бъзоб

موافقان بنعیم و مخالفان بعذاب