эй аз камоли ҳасани ту ҷузвӣ дар офтоб

ای از کمال حسن تو جزوی در آفتاب

Хатат кашида доираи шаб бар офтоб

خطت کشیده دایرۀ شب بر آفتاب

Зулф чу машки ноби турои бандаи машки ноб

زلف چو مشک ناب ترا بنده مشک ناب

Рӯй чу офтоби турои чокари офтоб

روی چو آفتاب ترا چاکر آفتاب

Онҷо ки зулфи тести ҳама яксара шабаст

آنجا که زلف تست همه یکسره شبست

Ва онҷо ки рӯй тести ҳама яксар офтоб

و آنجا که روی تست همه یکسر آفتاب

Боғӣаст чеҳраи ту ки дорад бунафшаи бор

باغیست چهرۀ تو که دارد بنفشه بار

Сервисати қомати ту ки дорад бар офтоб

سرویست قامت تو که دارد بر آفتاب

Бар моҳи машки дорӣ ва бар сарви бӯстон

بر ماه مشک داری و بر سرو بوستان

Дар лолаи нӯши дорӣ ва дар анбари офтоб

در لاله نوش داری و در عنبر آفتاب

Аз чеҳраи офтобӣ ва аз рӯй шукрӣ

از چهره آفتابی و از روی شکری

Бас шоҳидаст бо шукрат ҳамбар офтоб

بس شاهدست با شکرت همبر آفتاب

Ар нойиб сипеҳр нашуд зулфи ту чаро

ار نایب سپهر نشد زلف تو چرا

Дар ҳалқа моҳ дорад ва дар чанбари офтоб ?

در حلقه ماه دارد و در چنبر آفتاب ؟

Холӣаст бар рухи ту , баноми эзад , он чунонк

خالیست بر رخ تو ، بنام ایزد ، آن چنانک

Норади ҳамеи бхўиштн аз зевари офтоб

نارد همی بخویشتن از زیور آفتاب

Гӯйӣ ки нӯки хомаи дастури шаҳриёр

گویی که نوک خامۀ دستور شهریار

Ногуҳи зи машки шаб нқтӣ зад бар офтоб

ناگه ز مشک شب نقطی زد بر آفتاب

Махдуми маликпарвар , садри ҷаҳон ки ҳаст

مخدوم ملک پرور ، صدر جهان که هست

Дар пеши боргоҳаши хизматгар офтоб

در پیش بارگاهش خدمت گر آفتاب

Сардори маҷди давлату дайн каз барои фахр

سردار مجد دولت و دین کز برای فخر

Дорад зи рои равшан ӯ раҳбари офтоб

دارد ز رای روشن او رهبر آفتاب

Лашкари кашӣ ки ҳасташ лашкари гуҳи осмон

لشکر کشی که هستش لشکر گه آسمان

Фармондиҳӣ ки ҳасташ фармон бар офтоб

فرماندهی که هستش فرمان بر آفتاب

Бар толеъи қўиши дуои гӯии муштарӣ

بر طالع قویش دعا گوی مشتری

Бар толеъ баяш санои густари офтоб

بر طالع بهیش ثنا گستر آفتاب

Комил бзот ӯст хирадпарвар одамӣ

کامل بذات اوست خرد پرور آدمی

Фахрии з ҷӯад ӯст санопарвар офтоб

فاخر ز جود اوست ثنا پرور آفتاب

Бар минбарӣ ки хутбаи мадҳаш адо кунанд

بر منبری که خطبۀ مدحش ادا کنند

Бӯсади зи фахри пояи он минбари офтоб

بوسد ز فخر پایۀ آن منبر آفتاب

Зебади замонаро з барои мдиҳ ӯ

زیبد زمانه را ز برای مدیح او

Хомаи шаҳобу нақши шабу дафтари офтоб

خامه شهاب و نقش شب و دفتر آفتاب

эй соҳибӣ ки доим бар офтоби малик

ای صاحبی که دایم بر آفتاب ملک

Дорад зи рои равшани ту муфаххари офтоб

دارد ز رای روشن تو مفخر آفتاب

эй аз маҳали чунонкии заҳри офарӣдаи ҷон

ای از محل چنانکه زهر آفریده جان

Вай аз шарафи чунонкии заҳри ахтари аФтоб

وی از شرف چنانکه زهر اختر افتاب

Онҷо буд ки рой ту бошад дар осмон

آنجا بود که رای تو باشد در آسمان

Ва онҷо наад ки пой ту бошад сари офтоб

و آنجا نهد که پای تو باشد سر آفتاب

Аз гирди мӯи кб ту кашад серумаи ҳури айн

از گرد مو کب تو کشد سرمه حور عین

Ва зи моҳи роят ту кунад афсари офтоб

و ز ماه رایت تو کند افسر آفتاب

Номи шаб аз саҳифаи айёми бистарад

نام شب از صحیفۀ ایام بسترد

Аз рои ту иҷозат ёбадгар офтоб

از رای تو اجازت یابد گر آفتاب

Бар азми он ки резади хӯни адуии ту

بر عزم آن که ریزد خون عدوی تو

Ҳар рӯз бомдод кашад ханҷари офтоб

هر روز بامداد کشد خنجر آفتاب

То кимиёии хок дарат бар ниФкнд

تا کیمیای خاک درت بر نیفکند

Дар зимни ҳеҷ кон наниҳад гавҳари офтоб

در ضمن هیچ کان ننهد گوهر آفتاب

Симурғи субҳро надиҳади муждаи сабоҳ

سیمرغ صبح را ندهد مژدۀ صباح

То ном ту набинад бар шаҳири офтоб

تا نام تو نبیند بر شهیر آفتاب

Чун теғи насраи ту бар оради сар аз ниёам

چون تیغ نصرۀ تو بر آرد سر از نیام

Гӯйии ҳаме бар ояд аз ховари офтоб

گویی همی بر آید از خاور آفتاب

Бо банди гонат пой надоранд саракашон

با بند گانت پای ندارند سرکشان

Бар ӯ сипоҳи шаб чу кашад мъҷри офтоб

بر او سپاه شب چو کشد معجر آفتاب

Онҷо ки разми ҷӯӣу лашкаркашии бФтҳ

آنجا که رزم جویی و لشکرکشی بفتح

Дар баҳри хӯни наёбад бар маъбари офтоб

در بحر خون نیابد بر معبر آفتاب

Аз туфу тоби ханҷари мардони лашкарат

از تف و تاب خنجر مردان لشکرت

Аз сар кашад бшкли занони чодари офтоб

از سر کشد بشکل زنان چادر آفتاب

эй офтоби давлати олӣат бе завол

ای آفتاب دولت عالیت بی زوال

Вай дар замири равшани ту мзмри офтоб

وی در ضمیر روشن تو مضمر آفتاب

эй чокарии ҷоҳи турои лоиқи осмон

ای چاکری جاه ترا لایق آسمان

Ваии бандагии рои туро дар хури офтоб

وی بندگی رای ترا در خور آفتاب

Бар шеъри офтоб ки набӯд барин нмт

بر شعر آفتاب که نبود برین نمط

Хасмӣ кунад ҳар оина дар маҳшари офтоб

خصمی کند هر آینه در محشر آفتاب

То навбаҳори сабз буд , осмони кабӯд

تا نوبهار سبز بود ، آسمان کبود

То лола соя ҷӯяду нилӯфари офтоб

تا لاله سایه جوید و نیلوفر آفتاب

Сари сабзи боди носиҳҳат аз даври осмон

سر سبز باد ناصحت از دور آسمان

Пажмурдаи лолаи зори ҳасудат дар офтоб

پژمرده لاله زار حسودت در آفتاب

Дар ҷашни осмони сифатати рехтаи нисор

در جشن آسمان صفتت ریخته نثار

Соқии моҳрӯии ту дар соғари офтоб

ساقی ماهروی تو در ساغر آفتاب