Акнӯн китар ва тоза бихандед нави баҳор

اکنون که تر و تازه بخندید نو بهار

Моу самоъу бодаи рангину зулфи ёр

ما و سماع و بادۀ رنگین و زلف یار

Он зари сими хумрау лаъли булӯри дарҷ

آن زر سیم خمره و لعل بلور درج

Ёқӯти сими ҳалқау марҷон дар шиор

یاقوت سیم حلقه و مرجان در شعار

Хуршеди бурҷи баррау ноҳиди чархи базм

خورشید برج بره و ناهید چرخ بزم

Миррӣхи табъи сифлау моҳи гули изор

مریخ طبع سفله و ماه گل عذار

Аз арғавони табассум ва аз заъфарони фараҳ

از ارغوان تبسم و از زعفران فرح

Аз машки тозаи гӯна ва аз авдтар бухор

از مشک تازه گونه و از عود تر بخار

Талхии биҷои шукру ҷисмии биҷои ҷон

تلخی بجای شکر و جسمی بجای جان

Ҷомии бъмри пухтау обии брнги нор

جامی بعمر پخته و آبی برنگ نار

Дар ҷом беқарор буд рости ҳам чунонк

در جام بی قرار بود راست هم چنانک

Гирад Суҳайли дршкни моҳи нави қарор

گیرد سهیل درشکن ماه نو قرار

Худ боҳубоби вай чаҳ буд аз мувофиқат ?

خود باحباب وی چه بود از موافقت ؟

Гар Зуҳра ҳам бирақс дар ояд шкрФи вор

گر زهره هم برقص در آید شکرف وار

Инак басӣ намонад ки аз рангу буи ӯ

اینک بسی نماند که از رنگ و بوی او

Ҳам гул шавад пиёда ва ҳам дил шавад савор

هم گل شود پیاده و هم دل شود سوار

Хуши хуши даҳони лола чу пзрФти ранг май

خوش خوش دهان لاله چو پذرفت رنگ می

Дар ком гул фитад баҳамаи ҳоли хорхор

در کام گل فتد بهمه حال خارخار

Лабҳо ниҳанд дар сару сар дрср оваранд

لبها نهند در سر و سر درسر آورند

Гулҳо ва лолҳо зи паии бӯсау канор

گلها و لالها ز پی بوسه و کنار

Гирён шавад саҳоб чу ёқӯб , то ки гул

گریان شود سحاب چو یعقوب ، تا که گل

Хандон равад зи чоҳ чу Юсуфи бтхти бор

خندان رود ز چاه چو یوسف بتخت بار

Чун гули бтхт бар шавад аз рӯй таҳният

چون گل بتخت بر شود از روی تهنیت

Булбули бик забонаш гирад ҳазор бор

بلبل بیک زبانش گیرد هزار بار

Вонгоаҳ дар кашад дами вдм чун шунид ва дид

وانگاه در کشد دم ودم چون شنید و دید

Булбули баёни бандау гули тахти шаҳриёр

بلبل بیان بنده و گل تخت شهریار

Султони ямини давлати бҳромшаҳ ки ҳаст

سلطان یمین دولت بهرامشه که هست

Тахти баланди поя ӯ тоҷи рӯзгор

تخت بلند پایۀ او تاج روزگار

Он хусравӣ ки аз фазаъи бандагон ӯ

آن خسروی که از فزع بندگان او

Хайли ситора зуд наёрад шуд ошкор

خیل ستاره زود نیارد شد آشکار

Кафши ғубор аз чаҳ нишонд ? аз рухи умед

کفش غبار از چه نشاند ؟ از رخ امید

Ореи чунон саҳоби нишонди чунин ғубор

آری چنان سحاب نشاند چنین غبار

Зон ҳам чу симу зи рушди хок дараш азиз

زان هم چو سیم و ز رشد خاک درش عزیز

Кӯи ҳамчуи хоки симу зар хеш кард хор

کو همچو خاک سیم و زر خویش کرد خار

Бо онкӣ бошад аз бад ӯ хасм дар ҳарос

با آنکه باشد از بد او خصم در هراس

Бо онкӣ хоҳад аз каф ӯ мол зинҳор

با آنکه خواهد از کف او مال زینهار

Бар хасм кас набӯд ӯ чу меҳрбони ниҳод

بر خصم کس نبود او چو مهربان نهاد

Бар мол кас набӯд чу ӯ зинҳор хор

بر مال کس نبود چو او زینهار خوار

Бар дару зари збскаҳи карами дасти мътиш

بر در و زر زبسکه کرم دست معطیش

Ҳам баҳри гашти зиндон , ҳам кӯҳ шуд ҳисор

هم بحر گشت زندان ، هم کوه شد حصار

Вази боди тунди сайри сабктар ҷаҳди аду

وز باد تند سیر سبک تر جهد عدو

Чун аз ниёам бар кашад оби зафар нигор

چون از نیام بر کشد آب ظفر نگار

эй хӯрдаи осмони бисорти басии ямин

ای خورده آسمان بیسارت بسی یمین

Ваии бардаи орзӯи зи яминати басии ясор

وی برده آرزو ز یمینت بسی یسار

Гар ман авотифи ту фаромӯш карда ам

گر من عواطف تو فراموش کرده ام

Бодои ғамони ман чу Аёдяти бишмор

بادا غمان من چو ایادیت بیشمار

Валлоҳ ки аз ҳавои ту бешӣ наёядам

والله که از هوای تو بیشی نیایدم

Гар сад ҳазор дил будам ҳамчуи кӯи канор

گر صد هزار دل بودم همچو کو کنار

Гӯйӣ хазонҳои арӯсӣаст табъи ман

گویی خزانهای عروسیست طبع من

Гашта зи Ямани мадҳи ту пурдар шоҳвор

گشته ز یمن مدح تو پردر شاهوار

Рӯзии ҳазор бор бигӯям агар на беш

روزی هزار بار بگویم اگر نه بیش

К-эии ман ғуломи мадҳи ту рӯзии ҳазор бор

کای من غلام مدح تو روزی هزار بار

Даъвӣ ҳаме кунам ман ва мъниш зоҳираст

دعوی همی کنم من و معنیش ظاهرست

Кандар сухан назир надорам дарин диёр

کاندر سخن نظیر ندارم درین دیار

Ибтоли даъвии ман агар ҳаст нокасе

ابطال دعوی من اگر هست ناکسی

Довари басандае ту , чаҳ узраст ? гўбёр

داور بسنده ای تو ، چه عذرست ؟ گوبیار

То отшисти ҷомаи хуршеди гарми рӯ

تا آتشیست جامۀ خورشید گرم رو

То нохўшисти пешаи афлоки хоми кор

تا ناخوشیست پیشۀ افلاک خام کار

Хуршедро барои ту бодои ҳамаи тулӯъ

خورشید را برای تو بادا همه طلوع

Ва афлокро барои ту бодои ҳамаи мадор

و افلاک را برای تو بادا همه مدار

Аз осмони мутӣъи ту хандон чу субҳи хуш

از آسمان مطیع تو خندان چو صبح خوش

Бар хештани ҳасуди ту гирён чу шамъи зор

بر خویشتن حسود تو گریان چو شمع زار