эй гулбуни равону равонро биҷои тан

ای گلبن روان و روان را بجای تن

Пеши ори ҷом ва тоза кун аз роҳи рӯҳи ман

پیش آر جام و تازه کن از راح روح من

Зон май ки рангу буи тақозо кунад азу

زان می که رنگ و بوی تقاضا کند ازو

ди ркўҳсори лола ва дар боғи ёсуман

د رکوهسار لاله و در باغ یاسمن

Хамрӣ ки машки хуфтау бедор дар ду ҳол

خمری که مشک خفته و بیدار در دو حال

Бар ранг ва буи ӯст чу хумори мФттн

بر رنگ و بوی اوست چو خمار مفتتن

Гар дар шуъоъ ӯ гузарад аҳримани шабӣ

گر در شعاع او گذرد اهرمن شبی

Рӯзӣ ниҳон намонад аз он баъди аҳриман

روزی نهان نماند از آن بعد اهرمن

Нураст , гаргирифт тавон нурро зуннор

نورست ، گر گرفت توان نور را زنار

Ҷонаст ,гар бараҳна тавон дид ҷони зтн

جانست ، گر برهنه توان دید جان زتن

Бо ин чунин шароби сабӯҳӣ шудани ббоғ

با این چنین شراب صبوحی شدن بباغ

Фозилтар аз басӯии манӣ рафтан аз ватан

فاضل تر از بسوی منی رفتن از وطن

Гар маст ва хуфта монад мғнии раво буд

گر مست و خفته ماند مغنی روا بود

Акнӯн ки мурғ наъра баровард аз Фнн

اکنون که مرغ نعره برآورد از فنن

То бонги андалеби баромади зи ҷӯйбор

تا بانگ عندلیب برآمد ز جویبار

Мадҳуш шуд рафиқ ва фурӯ монад аз задан

مدهوش شد رفیق و فرو ماند از زدن

Булбули пар аз хурӯш шуд андари миёни боғ

بلبل پر از خروش شد اندر میان باغ

Бода Биҷӯш омад андари миёни ?дан

باده بجوش آمد اندر میان دن

Бар навбаҳори анҷумании байни зи ошиқон

بر نوبهار انجمنی بین ز عاشقان

Як қавми гирди сабза ва як қавм дар чаман

یک قوم گرد سبزه و یک قوم در چمن

Ин навбаҳори омадаи шаш моҳи рафта буд

این نوبهار آمده شش ماه رفته بود

ё рафтае ки омада , созад равони ман

یا رفته ای که آمده ، سازد روان من

Ҳашараст сабзаро ки чу дасти гуноҳкор

حشرست سبزه را که چو دست گناهکار

Зинҳори хоҳи барги баровардаи норван

زنهار خواه برگ برآورده نارون

Гулзор бткдаҳаст ; ман ӯро шмн шавам

گلزار بتکده است ؛ من او را شمن شوم

Гулҳои хирмананд дар он бткдаҳи шмн

گلهای خرمنند در آن بتکده شمن

То лола чун ҳусайни алӣ ғурфа шуд бхўн

تا لاله چون حسین علی غرفه شد بخون

Гули ҳамчуи шаҳрбонуи бдридаҳи перҳан

گل همچو شهربانو بدریده پیرهن

Дар Зангбори перзанӣ чун кунад хизоб ?

در زنگبار پیرزنی چون کند خضاب ؟

Монад бунафша низ бидон мӯии перзан

ماند بنفشه نیز بدان موی پیرزن

Биҷодаҳ ранг хоҳад ҳар шаби зи арғавон

بیجاده رنگ خواهد هر شب ز ارغوان

Кофур буи хоҳад ҳар рӯз аз саман

کافور بوی خواهد هر روز از سمن

Чун абр дар баборад акнӯн ки аз баҳор ?

چون ابر در ببارد اکنون که از بحار ؟

Чун боди нофаи орад акнӯн ки аз хутан ?

چون باد نافه آرد اکنون که از ختن ؟

Чу нон ки аз адани гуҳари оради ббоғи меғ

چو نان که از عدن گهر آرد بباغ میغ

Табъи амири мости магари баҳр дар адан

طبع امیر ماست مگر بحر در عدن

Мейри аҷалу Сайиди фарзонаи саъди малик

میر اجل و سید فرزانه سعد ملک

Айни сахо , шуҷоъи змн , бӯи алии ҳасан

عین سخا ، شجاع زمن،بو علی حسن

Он з офарин сиришта ки кард офаридагор

آن ز آفرین سرشته که کرد آفریدگار

Даври эътиқод ӯ зи халал , холӣ аз Фтн

دور اعتقاد او ز خلل ، خالی از فتن

Бинмуда дасти давлат ӯ синаи сипеҳр

بنموده دست دولت او سینة سپهر

Фарсӯдаи пои ҳиммат ӯ тораки пурН

فرسوده پای همت او تارک پرن

Маҷлис чунон ҳамам надорад ҷаҳон фурӯз

مجلس چنان همام ندارد جهان فروز

Майдони чунон савор надорад сипаҳи шикан

میدان چنان سوار ندارد سپه شکن

Аз дили Наим ӯ бизадойад ҳамеи ъно

از دل نعیم او بزداید همی عنا

Вази ҷони саноӣ ӯ бинишонад ҳамеи ҳузн

وز جان ثنای او بنشاند همی حزن

Бо рой ӯ надорад Зуҳраи басии зё

با رای او ندارد زهره بسی ضیا

Бо лафз ӯ надорад лؤлؤи басии шмн

با لفظ او ندارد لؤلؤ بسی شمن

Ҷуз бар сахоаш бастани сода буд умед

جز بر سخاش بستن ساده بود امید

Ҷуз дар саноаши гуфтани ёва буд сухан

جز در ثناش گفتن یاوه بود سخن

Қасрӣ ки он буд ватан ӯро сипеҳр хон

قصری که آن بود وطن او را سپهر خوان

Доне ки меҳрро набӯд бар замини ватан

دانی که مهر را نبود بر زمین وطن

Бо ӯ бҳич бад натавон баради занн , ки чарх

با او بهیچ بد نتوان برد ظن ، که چرخ

Дар ҳеҷ каси ҷуз ӯ бнкўиии набарди занн

در هیچ کس جز او بنکویی نبرد ظن

Бо захм теғ ӯст қадари сусту нотавон

با زخم تیغ اوست قدر سست و ناتوان

Бо рӯй тир ӯст қзоссту мртҳн

با روی تیر اوست قضاسست و مرتهن

Бо сайф ӯ бФтнаҳ кунад офарини ҳаме

با سیف او بفتنه کند آفرین همی

Ҷон шудаи зи колбуди сайфи зўолизн

جان شده ز کالبد سیف ذوالیزن

Бо ӯ замонаро бҳнр чун кунам қиёс ?

با او زمانه را بهنر چون کنم قیاس ؟

Кандар ду пила рост наёяд стир ва ман

کاندر دو پله راست نیاید ستیر و من

Қоим барисам ӯст сулаймонро ниҳод

قایم برسم اوست سلیمان را نهاد

Тоза бихон ӯст броҳимро сунан

تازه بخوان اوست براهیم را سنن

Бо калак ӯст давлат дар садри мустақӣм

با کلک اوست دولت در صدر مستقیم

Бо теғ ӯст насра дар ҳарби мқтрн

با تیغ اوست نصرة در حرب مقترن

Баҳр шуҷоатаст гуҳи ҳарб дар замин

بحر شجاعتست گه حرب در زمین

Абр саховатаст гуҳи ҷӯад бар змн

ابر سخاوتست گه جود بر زمن

Баҳрӣ ки вақти кӯшиш бар дил наад гуноҳ

بحری که وقت کوشش بر دل نهد گناه

Абрӣ ки вақти бахшиш бар каф наад мнн

ابری که وقت بخشش بر کف نهد منن

Мавҷӯд агар бубахшаш ӯ омадӣ ҳаёт

موجود اگر ببخشش او آمدی حیات

Неи ҳут шаст дидӣу неи мурғ бо бизан

نی حوت شست دیدی و نی مرغ با بزن

Бефар ӯ наёрад давлати ҳамеи баҳо

بی فر او نیارد دولت همی بها

Оре баҳо наёрад бе ҷони ҳамеи бадан

آری بها نیارد بی جان همی بدن

эй калаки ту даҳони амлро шудаи забон

ای کلک تو دهان امل را شده زبان

Ваии теғи ту забони аҷалро шудаи даҳан

وی تیغ تو زبان اجل را شده دهن

Меҳри ту умр нест взў нест ҷузи нишот

مهر تو عمر نیست وزو نیست جز نشاط

Кини ту марг нест взў нест ҷузи ҳузн

کین تو مرگ نیست وزو نیست جز حزن

Ҷузи айб ҳарчӣ шояд ёФии зи рӯзгор

جز عیب هرچه شاید یافی ز روزگار

Ҷузи ғайбат ҳарчӣ бояд дории зи зўолмнн

جز غیبت هرچه باید داری ز ذوالمنن

Омад , хдоигоно , даии номае маро

آمد ، خدایگانا ،دی نامه ای مرا

Аз хӯни дили набиштаи зи дилдори хештан

از خون دل نبشته ز دلدار خویشتن

Аввали ҳамаи саломи бад , охири ҳамаи паём

اول همه سلام بد ، آخر همه پیام

Лафзаши ҳамаи зи ҳузну ҳуруфаши ҳамаи мҳн

لفظش همه ز حزن و حروفش همه محن

Гуфта ки : даст чун задае боз бар дуот ?

گفته که : دست چون زده ای باز بر دوات ؟

Гуфта ки : чун бимонадае аз рмҳи теғи зан ?

گفته که : چون بمانده ای از رمح تیغ زن ؟

Теғати ҳамеи нишонд чу синии бпишгоаҳ

تیغت همی نشاند چو سینی بپیشگاه

Калакат бпоигоаҳ фикандаст чун лаган

کلکت بپایگاه فکندست چون لگن

Аз калак ва аз дуот чаҳ ҷӯяд дил касе

از کلک و از دوات چه جوید دل کسی

Кўрои бтиғу тир буд бахти мртҳн

کورا بتیغ و تیر بود بخت مرتهن

Дастӣ ки он бдодни динори хира буд

دستی که آن بدادن دینار خیره بود

Чун хира карда аиши бдинор хостан ?

چون خیره کرده ایش بدینار خواستن ؟

Зон пас ки чанд гӯнаи кушодӣ фитода аст

زان پس که چند گونه گشادی فتاده است

Акнӯн ҳаме бабанд миёни худ аз расан

اکنون همی ببند میان خود از رسن

Андарз карда буд басӣ аз пас муллоам

اندرز کرده بود بسی از پس ملام

Кандар паноҳи мейр аҷал бош мؤтмн

کاندر پناه میر اجل باش مؤتمن

Кӯи кор ту кунад чу қавии рои худ тамом

کو کار تو کند چو قوی رای خود تمام

Кӯи ком ту кунад чу накӯи номи худ ҳасан

کو کام تو کند چو نکو نام خود حسن

То ошиқаст бар майу майхонаи хамри хор

تا عاشقست بر می و میخانه خمر خوار

То мушфиқаст бар буту бтхонаҳи брҳмн

تا مشفقست بر بت و بتخانه برهمن

Аз неъмати ту боди дилии шоду шоди хор

از نعمت تو باد دلی شاد و شاد خوار

Вази давлати ту боди адуии ту мФттн

وز دولت تو باد عدوی تو مفتتن

Бодати мудоми нӯши лаби офтоби ранг

بادت مدام نوش لب آفتاب رنگ

Аз дасти соқииӣ ки буд муштарии зқн

از دست ساقییی که بود مشتری ذقن