зи тоби анбар бо тоб бар Суҳайли Яман

ز تاب عنبر با تاب بر سهیل یمن

Ҳазор ҳалқаи шикасти оннигор ъҳдшкн

هزار حلقه شکست آن نگار عهدشکن

Чаҳ ҳалқае ? ки муъаллақи ниҳоди доми бало

چه حلقه‌ای که معلق نهاد دام بلا

Чаҳ анбарӣ ? ки мънбр намӯд асли Фтн

چه عنبری که معنبر نمود اصل فتن

Гуҳии з нофа машкаст моҳро занҷир

گهی ز نافۀ مشکست ماه را زنجیر

Гуҳии зи барг бунафшааст лоларо хирман

گهی ز برگ بنفشه است لاله را خرمن

Марои зи оташу ёқӯти оризу лаб ӯ

مرا ز آتش و یاقوت عارض و لب او

Шудаст ҷазаъи боби фусурдаи обистан

شده‌ست جزع بآب فسرده آبستن

Бар ғами хастаи дилами як замон ҷудо нашавад

بر غم خسته دلم یک زمان جدا نشود

Даҳон ӯ зи сари зулфу зулф ӯ зи даҳан

دهان او ز سر زلف و زلف او ز دهن

зи рашк ҳар ду ҳамеи ҷону дили барандозам

ز رشکِ هر دو همی جان و دل براندازم

Агар чаҳ ошиқи ин ҳар дуам ба ҷон ва ба тан

اگر چه عاشق این هر دواَم به جان و به تن

Баҳори нақши сипеҳри ҷамол ӯ дорад

بهار نقش سپهر جمال او دارد

Шабии зи хӯшаи сунбул , маии зи барги саман

شبی ز خوشهٔ سنبل، مهی ز برگ سمن

Маии бзири шабии машки буии нури афзой

مهی به زیر شبی مشک بوی نور افزای

Шабӣ бигард маии сими ранги сояи Фгн

شبی بگرد مهی سیم رنگ سایه فگن

Хаёл рӯй ваии андари баҳори дидаи ман

خیال روی وی اندر بهار دیدۀ من

Бутӣ шудаст ки ҷонаст пеш ӯ чу шмн

بتی شده‌ست که جانست پیش او چو شمن

зи бскаҳи хӯни брбоими бнохн аз мижгон

ز بس که خون بربایم به ناخن از مژگان

з рӯй нохуни ман бар дамади ҳамеи рӯин

ز روی ناخن من بردمد همی روین

Лагани зи зардии ман заъфарон суда шавад

لگن ز زردی من زعفران سوده شود

Чу дасти шӯии зи дастам фурӯ шавад блгн

چو دست شوی ز دستم فرو شود به لگن

Чаҳор чизи варо аз чаҳор чиз омад

چهار چیز ورا از چهار چیز آمد

Ки ҳаст ҳар як аз он нодири замону змн

که هست هر یک از آن نادر زمان و زمن

зи ақди лؤлؤи дандон , зи барги лолаи даҳон

ز عقد لؤلؤ دندان، ز برگ لاله دهان

зи шохи сунбули гесу , зи поки нуқраи зқн

ز شاخ سنبل گیسو، ز پاک نقره ذقن

Марои зи сунбул ӯ на?ил гашти сарви сеӣ

مرا ز سنبل او نال گشت سرو سهی

Марои зи лола ӯ шнблид шуд сӯсан

مرا ز لالهٔ او شنبلید شد سوسن

Марои зи лؤлؤ ӯ ҷазаъи гашти марворид

مرا ز لؤلؤ او جزع گشت مروارید

Марои зи нуқра ӯ гашти зари сбикаҳ ӣ тан

مرا ز نقرهٔ او گشت زر سبیکهٔ تن

Аё Фрохтаҳи теғи ҷафои зи бади аҳдӣ

ایا فراخته تیغ جفا ز بد عهدی

Бизан , ки захми турои сабри ман басаст мҷн

بزن، که زخم ترا صبر من بس است مجن

Дареғ : каз сухани длФриби рангинат

دریغ کز سخن دلفریب رنگینت

Нахусти рӯзи бъҳди бадати набардами занн

نخست روز به عهد بدت نبردم ظن

Агар ту тири ҷафоро дилам нишона кунӣ

اگر تو تیر جفا را دلم نشانه کنی

Бҷони хоҷаи фозили нгўимт ки : мазан

به جان خواجهٔ فاضل نگویمت که مزن

Ҳакими Сайиди Абулқосим , онкии шаҳри сарахс

حکیم سید ابوالقاسم، آنکه شهر سرخس

зи қадар ӯ бФлк бар ҳаме кунад маскан

ز قدر او به فلک بر همی کند مسکن

набиштаи сират ӯро замона бар арқон

نبشته سیرت او را زمانه بر ارکان

Ниҳодаи ҳиммат ӯро сипеҳр бар гардан

نهاده همت او را سپهر بر گردن

Агар ғароиби ақлии зи захми фикрат ӯ

اگر غرایب عقلی ز زخم فکرت او

Бигард пайкари худ пардаи бандад аз ҷавшан

به گرد پیکر خود پرده بندد از جوشن

Хаданги фикрат ӯ дидаи ғароиб ро

خدنگ فکرت او دیدۀ غرایب را

Кунад бнизаҳу пайкон чу чашми прўизн

کند به نیزه و پیکان چو چشم پرویزن

Чу гарм хоҳад гаштани зи захми пиндорӣ

چو گرم خواهد گشتن ز زخم پنداری

Ки мағз гардад дар устихон ӯ рӯин

که مغز گردد در استخوان او روین

Агар боинаҳ дар бингарад мухолиф ӯ

اگر به آینه در بنگرد مخالف او

Хаёли рӯйиши хезади бпиш ӯ душман

خیال رویش خیزد به پیش او دشمن

зи баси тавону баландии ҳамеи тафаккур ро

ز بس توان و بلندی همی تفکر را

Ситора Эй шавад андари сипеҳри ҷони равшан

ستاره‌ای شود اندر سپهر جان روشن

Аё гузидаи хисолӣ , ки баради борӣ ро

ایا گزیده خصالی، که بردباری را

Бзири табъи ту яздон падед кард ватан

به زیر طبع تو یزدان پدید کرد وطن

зи табъу лафзи ту дар сипед дар дарё

ز طبع و لفظ تو در سپید در دریا

зи дасту калаки ту ёқӯти сурх дар маъдан

ز دست و کلک تو یاقوت سرخ در معدن

Ки гуфт донаи ёқӯти зери оташи тез

که گفت دانۀ یاقوت زیر آتش تیز

Хунак буд , чу ҳаво , рӯзи барф , дар баҳман ?

خنک بود، چو هوا، روز برف، در بهمن؟

Агар бар оташи табъи ту брнҳии ёқӯт

اگر بر آتش طبع تو برنهی یاقوت

зи тафтагии з майонаш буруни ҷаҳди равған

ز تفتگی ز میانش برون جهد روغن

зи зл хеш шавад рустаи хасмат аз хорӣ

ز ذل خویش شود رسته خصمت از خواری

з бетанӣ натавон басти зарраро ба расан

ز بی تنی نتوان بست ذره را به رسن

Бзири хоки даруни шох хайзарон гардад

به زیر خاک درون شاخ خیزران گردد

зи баҳри ъушрати тўмори қӣри гавани грзн

ز بهر عشرت تو مار قیر گون گرزن

Агар чаҳ моя ӣ аҳрӣманаст куфру залол

اگرچه مایهٔ اهریمن است کفر و ضلال

Бнўри рои ту дайн дор гардад аҳрӣман

به نور رای تو دیندار گردد اهریمن

зи баҳри захми бало бар тани мухолифи ту

ز بهر زخم بلا بر تن مخالف تو

Силеҳ ва гурз шавад тору пуди пероҳан

سلیح و گرز شود تار و پود پیراهن

зи баси бало ки салб бар таниш ниҳода шавад

ز بس بلا که سلب بر تنش نهاده شود

Бурузи марг васият кунад бтрки кафан

به روز مرگ وصیت کند به ترک کفن

Хуҷастаи хомаи ту , нохарида дар смин

خجسته خامهٔ تو، ناخریده در ثمین

Чу зар сов шудаст аз барои нақди шмн

چو زر ساو شده‌ست از برای نقد شمن

Кбўтрист ки бар чангу мхлби шоҳин

کبوتریست که بر چنگ و مخلب شاهین

Бароаи дидаи зи жоғри броФгнди арзан

به راه دیده ز ژاغر برافگند ارزن

Сиришк сурх шавад дар канори чашми садаф

سرشک سرخ شود در کنار چشم صدف

Гиёҳ сабз шавад дар мсоми кӯҳи адан

گیاه سبز شود در مسام کوه عدن

з рӯй зард шавад дар даҳони шаби бкмин

ز روی زرد شود در دهان شب به کمین

Бидида анбари Соро бар орад аз мкмн

به دیده عنبر سارا برآرد از مکمن

Бзрсо ва чу машк аз даҳони нофаи рабӯд

به زرسا و چو مشک از دهان نافه ربود

Басем сӯхта манқӯш кард пероҳан

به سیم سوخته منقوش کرد پیراهن

зи қадар хеш надорад хабар ки бе хабараст

ز قدر خویش ندارد خبر که بی خبرست

зи зари замину зи дониши дилу зи рӯҳи бадан

ز زر زمین و ز دانش دل و ز روح بدن

Сараш падед шавад чун зи тани бабрии паст

سرش پدید شود چون ز تن ببری پست

Таниш надорад сар то набаряш бар тан

تنش ندارد سر تا نبریش بر تن

Аҷабтар онкӣ : чу оҳани бадви фурӯи барадӣ

عجب‌تر آنکه چو آهن بدو فرو بردی

Бъқди лؤлؤ зу ёра барграфт оҳан

به عقد لؤلؤ زو یاره برگرفت آهن

Бмор заррин монад бнўки сари парон

به مار زرین ماند به نوک سر پران

Ки ҷони ҷаҳли зи шахсаш ҳаме кунад гулшан

که جان جهل ز شخصش همی کند گلشن

Бадаст андар гуфтӣ ки қурсаи хуршед

به دست اندر گفتی که قرصهٔ خورشید

Ббоғи лафзи зи анҷум ҳаме кунад гулшан

به باغ لفظ ز انجم همی کند گلشن

Аё сипеҳри бузургӣ , чаҳ узр донам хуаст ?

ایا سپهر بزرگی ، چه عذر دانم خواست

Ки сирати ту гарон кард бори ман бар ман

که سیرت تو گران کرد بار من بر من

Гарми замонаи тиҳӣ даст кард , пар дорам

گرم زمانه تهی دست کرد، پر دارم

Дилии кушодаи зи андешҳои мстҳсн

دلی گشاده ز اندیشهای مستحسن

Каманди сабри марои нармтар з мум шавад

کمند صبر مرا نرم‌تر ز موم شود

Агар замона шавад тунди караи ту син

اگر زمانه شود تند کرۀ تو سن

Сухани шиносӣу доне ки ман чаҳ гФтстм

سخن شناسی و دانی که من چه گفته‌ستم

Сухани шиноси шиносади баҳоу қадари сухан

سخن شناس شناسد بها و قدر سخن

Ҳамеша то набӯд лола дар даҳони садаф

همیشه تا نبود لاله در دهان صدف

Ҳамеша то ндмди лؤлؤ аз канори чаман

همیشه تا ندمد لؤلؤ از کنار چمن

Бкоми зӣу бшодии бимон ва хуррам бош

به کام زی و به شادی بمان و خرم باش

Вале бинозу бшодӣ , адуи бгрму ҳузн

ولی به ناز و به شادی، عدو به گُرم و حزن