Рухсору қаду зулфу биногваши ёри ман

رخسار و قد و زلف و بناگوش یار من

Моҳаст бар санавбар ва машкаст бар саман

ماهست بر صنوبر و مشکست بر سمن

Бо моҳ ва бо санавбар ӯ нуру ростӣ

با ماه و با صنوبر او نور و راستی

Андари самани тароват ва дар машк ӯ шикан

اندر سمن طراوت و در مشک او شکن

Ин ҳар чаҳор фитнаи дайну дида ва диланд

این هر چهار فتنهٔ دین و دیده و دلند

Бар ҳар чаҳор ман ба дилу дидаи мФттн

بر هر چهار من به دل و دیده مفتتن

Қадами бунафша вор шуду рухи бунафшаи фом

قدم بنفشه وار شد و رخ بنفشه فام

Зон тӯдаи бунафша ӯ бар ду Настаран

زان تودۀ بنفشه او بر دو نسترن

Машки хутани бунафша ӯро сазад раҳе

مشک ختن بنفشۀ او را سزد رهی

Нақши хтои ду Настаранашро сазад шмн

نقش ختا دو نسترنش را سزد شمن

Вари машк дар хутан буду нақш дар хто

ور مشک در ختن بود و نقش در ختا

Зулфин ва рӯй ӯст пас андари хтохтн

زلفین و روی اوست پس اندر ختاختن

Дар нозукӣу кӯчакии андари ҷаҳон ки дид

در نازکی و کوچکی اندر جهان که دید

Нозуктар аз майонашу кучактар аз даҳан ?

نازک تر از میانش و کوچک تر از دهن ؟

Зебо ва длФриб бидон нозукии камар

زیبا و دلفریب بدان نازکی کمر

Ширин ва ҷон физой бидон кӯчакии сухан

شیرین و جان فزای بدان کوچکی سخن

Софӣу даври байни дил ва ҷонӣаст мари маро

صافی و دور بین دل و جانیست مر مرا

Ҳар ду ба дасти меҳру мдиҳнди мртҳн

هر دو به دست مهر و مدیحند مرتهن

Меҳрнигор ёсумани андоми моҳрӯӣ

مهر نگار یاسمن اندام ماهروی

Мадҳи Садиди дайни шарафи аддавлаи бӯи алҳсн

مدح سدید دین شرف الدولة بو الحسن

Он поки ҷону покдлу поки эътиқод

آن پاک جان و پاکدل و پاک اعتقاد

Он ростгӯӣу ростии оройу рости занн

آن راستگوی و راستی آرای و راست ظن

Ҷузи мадҳ ӯ магӯӣу ҷуз аз хизматаши мҷўӣ

جز مدح او مگوی و جز از خدمتش مجوی

Кони пурвирди равонат ва ин пурвирди бадан

کان پرورد روانت و این پرورد بدن

Бо ҳар касе ки бинӣ ва бо ҳар касе азу

با هر کسی که بینی و با هر کسی ازو

Ҷинсӣаст аз мҳомд ва навъеаст аз мнн

جنسیست از محامد و نوعیست از منن

Шуғлӣ ки ӯ гузорад ва аз пеш ӯ равад

شغلی که او گزارد و از پیش او رود

зи инсоф ва ростӣ шавад он шуғл чун сунан

ز انصاف و راستی شود آن شغل چون سنن

Дар мадҳ меғ гуфта шудаи сети ин ки « баҳра зу

در مدح میغ گفته شده‌ست این که «بهره زو

Яксон баранд шӯраи газу шохи ёсуман »

یکسان برند شوره گز و شاخ یاسمن»

Дар касрати саховати азин мадҳ олӣаст

در کثرت سخاوت ازین مدح عالیست

Бории ман ин мдиҳ нахоҳам ба ҳеҷ фан

باری من این مدیح نخواهم به هیچ فن

Исроф дар ҳудӯди саховат сутӯда нест

اسراف در حدود سخاوت ستوده نیست

Воҷиб буд ҳудӯди саховат шинохтан

واجب بود حدود سخاوت شناختن

Бахшанда ист ӯ , ки ба бозӣу новуҷуб

بخشنده ایست او ، که به بازی و ناوجوب

зи эҳсон ӯ насиб биёбанд марду зан

ز احسان او نصیب بیابند مرد و زن

Вари додхоҳи мустаҳаққаш олимӣ буванд

ور دادخواه مستحقش عالمی بوند

Зу ҳақ ва дод хеш биёбанд тан ба тан

زو حق و داد خویش بیابند تن به‌ تن

Мавқуф бар мурувват ва бар эътиқод ӯст

موقوف بر مروت و بر اعتقاد اوست

Ташрифи аҳли фазлу мурооти мумтаҳан

تشریف اهل فضل و مراعات ممتحن

эй мадҳати муҷарради ту ҷилваи нъот

ای مدحت مجرد تو جلوۀ نعات

Ваии сирати муҳаззаби ту тӯҳфаи Фтн

وی سیرت مهذب تو تحفۀ فطن

Шодоб бӯстон баҳораст сиратат

شاداب بوستان بهارست سیرتت

Вндри ту аз фунуни бузургии басии Фнн

وندر تو از فنون بزرگی بسی فنن

Аз қадару равшании чаманаши ҷуфти осмон

از قدر و روشنی چمنش جفت آسمان

Гулҳои ӯ чу моҳ ва чу хуршед дар чаман

گل‌های او چو ماه و چو خورشید در چمن

Аз назми шоирону зи алфози фозилон

از نظم شاعران و ز الفاظ فاضلان

Овози андалебашу дастони чанги зан

آواز عندلیبش و دستان چنگ زن

Ҳаргизи ду чиз ҷуфт нигараданд бо ду чиз

هرگز دو چیز جفت نگردند با دو چیز

Бо дшмнонти шодӣ ва бо дӯстони ҳузн

با دشمنانت شادی و با دوستان حزن

Ҳангоми дстшўии ту зи иқболи дасти ту

هنگام دستشوی تو ز اقبال دست تو

Нашигифт ар об зар шаваду кимиёи лаган

نشگفت ار آب زر شود و کیمیا لگن

эй меҳтари Фриштаҳи ху , гашти рӯзгор

ای مهتر فریشته خو، گشت روزگار

Торӣ тараст бар серум аз ҷони аҳриман

تاری ترست بر سرم از جان اهرمن

Нанамояд ончии чархи намояди марои ҳаме

ننماید آنچه چرخ نماید مرا همی

Савдо ба ҳеҷ марди ҳросндаҳ дар всн

سودا به هیچ مرد هراسنده در وسن

Саргаштатар з ман набӯд дар яқини ҳол

سرگشته‌تر ز من نبود در یقین حال

Мурғи шаб ба тайра бурун карда аз ватан

مرغ شب به طیره برون کرده از وطن

Зеро ки чун ба шеъри намоями шикори боз

زیرا که چون به شعر نمایم شکار باز

Нанг оядам рубудани мурдор чун заған

ننگ آیدم ربودن مردار چون زغن

Дар мадҳ нокасон накунам куҳнаи тани бадарад

در مدح ناکسان نکنم کهنه تن بدرد

Зон бок на?идм ки буд куҳнаи перҳан

زان باک نایدم که بود کهنه پیرهن

Ороста ба ҷомаи тан аз слти Карим

آراسته به جامه تن از صلت کریم

Ба зи онкӣ ғам кашӣдану пӯшидани кафан

به ز آنکه غم کشیدن و پوشیدن کفن

Аввал ба мадҳи ту з ҷаҳон кардам ақтсор

اول به مدح تو ز جهان کردم اقتصار

Дар боби шоирӣ чу бишустам лаб аз лбн

در باب شاعری چو بشستم لب از لبن

Вази ҷаври рӯзгор аз он рӯз токунӯн

وز جور روزگار از آن روز تاکنون

Сад раҳи марои харидӣу бгзордии саман

صد ره مرا خریدی و بگزاردی ثمن

Дар ғайбати ту соли ду аз гӯнаи гӯнаи ранҷ

در غیبت تو سال دو از گونه گونه رنج

Бар тораками гузашти бнокоми ман ҳузн

بر تارکم گذشت بناکام من حزن

Имрӯз чун ба талъату фари ту дар ҳарӣ

امروز چون به طلعت و فر تو در هری

Сари брФрохти давлату бФрўхти анҷуман

سر برفراخت دولت و بفروخت انجمن

Беҳушу маст мондаам аз хизмати ту давр

بی هوش و مست مانده‌ام از خدمت تو دور

Гоҳе зи ҷӯши ширау гуҳ аз балои ?дан

گاهی ز جوش شیره و گه از بلای دن

Аз ғифлати вази хуии ман огоҳ гашта Эй

از غفلت وز خوی من آگاه گشته‌ای

Бар хуии ман фарох ба ман додае расан

بر خوی من فراخ به من داده‌ای رسن

Тақсир беқиёсу маро рӯй узри не

تقصیر بی قیاس و مرا روی عذر نی

Тақсирҳо афв кун ва бипазир узри ман

تقصیرها عفو کن و بپذیر عذر من

То аз ҳудӯд ғарб надонад касе хто

تا از حدود غرب نداند کسی ختا

То аз диёр шарқ нахоҳад касе Яман

تا از دیار شرق نخواهد کسی یمن

Бар ҳар сиррии зи неъмати худ баҳра Эй фишон

بر هر سری ز نعمت خود بهره‌ای فشان

Бар ҳар танӣ з карда худ миннатии Фгн

بر هر تنی ز کردۀ خود منتی فگن