Сӯсан ва сунбул намӯд аз зулфу оризи ёри ман

سوسن و سنبل نمود از زلف و عارض یار من

Сунбулии бас бо балоу сӯсании бас бо Фтн

سنبلی بس با بلا و سوسنی بس با فتن

Сӯсан аз сими палиду сунбул аз машки сиёҳ

سوسن از سیم سپید و سنبل از مُشک سیاه

Дар палидии сад малоҳат , дар сиёҳии сдшкн

در سپیدی صد ملاحت، در سیاهی صد شکن

Нўрўзиб аз рӯйу қад ӯ ҳаме хоҳанд дом

نور و زیب از روی و قد او همی خواهند دام

Ҷурми моҳи андари сипеҳру шохи сару андари чаман

جرم ماه اندر سپهر و شاخ سرو اندر چمن

Норван кирдор қадаст он блб чун нордон

نارون کردار قدست آن به لب چون ناردان

Нордон дорад сиришкам , он бқд чун норван

ناردان دارد سرشکم، آن به قد چون نارون

эй шмни каши лаъибати озр , ки бо дидори ту

ای شمن کش لعبت آزر، که با دیدار تو

Ҷони озри пеши хоки пои ту зебади шмн

جان آزر پیش خاک پای تو زیبد شمن

зи орзӯии зулфи мишкӣни ту эй симини сарин

ز آرزوی زلف مشکین تو ای سیمین سرین

Машк Соро созад аз хӯни нофи оҳӯи дрхтн

مشک سارا سازد از خون ناف آهو در ختن

Машки таббат бар булӯри шомиомезад ҳаме

مشک تبت بر بلور شامی آمیزد همی

Зулфи сунбули буии ту дар гирди сӯсани гавани зқн

زلف سنبل بوی تو در گرد سوسن‌گون ذقن

Ҷони мо , ҷоно , бунафш аз доғи ту чандон буд

جان ما، جانا، بنفش از داغ تو چندان بود

Каз бунафшаи оризи ту доғ дорад брсмн

کز بنفشه عارض تو داغ دارد بر سمن

Сӯсани ту ранг сунбул гирад аз зулфин ту

سوسن تو رنگ سنبل گیرد از زلفین تو

Сунбули зулфин агар хоҳӣ бар он сӯсан мазан

سنبل زلفین اگر خواهی بر آن سوسن مزن

Гар Суҳайл омад бнўри он оризи пари нури ту

گر سهیل آمد به نور آن عارض پر نور تو

Чун кунад нураши ду чашмамро пар аз нури пурН ?

چون کند نورش دو چشمم را پر از نور پرن؟

Вари Суҳайл , эй бут , каси андари қавс ва дар ақраб надид

ور سهیل، ای بت، کس اندر قوس و در عقرب ندید

Чун кунад дар қавс ва дар ақраби Суҳайли ту ватан ?

چون کند در قوس و در عقرب سهیل تو وطن؟

БоРом аз ҷазаъи Яман бе ӯ Суҳайли андари фироқ

بارم از جزع یمن بی او سهیل اندر فراق

Рости пиндорӣ ки дар ҷазаъ Яман дорам Яман

راست پنداری که در جزع یمن دارم یمن

Аз миёни ҷавзои намое , чун ки барбандӣ камар

از میان جوزا نمایی، چون که بربندی کمر

Вази даҳони парвини намое , чун ки бкшоиии сухан

وز دهان پروین نمایی، چون که بگشایی سخن

Ҳуру моҳии ту , нгориноу ҷузи ту кас надид

حور و ماهی تو، نگارینا و جز تو کس ندید

Ҳури ҷўзи абри миёну моҳи парвин дар даҳан

حور جوزا بر میان و ماه پروین در دهن

Гар ту фахри ореи бахӯбӣ , шояд эй дилбар , ки ту

گر تو فخر آری به خوبی، شاید ای دلبر، که تو

Фахри хубонеу хубон бар ҷамолати мФттн

فخر خوبانی و خوبان بر جمالت مفتتن

Фахри азин беҳтар буд каз васфи ту пайдо кунанд

فخر ازین بهتر بود کز وصف تو پیدا کنند

Мадҳати олии алии бен Муҳамади бўолҳсн ?

مدحت عالی علی بن محمد بوالحسن؟

Он худовандӣ ки давлатро шараф аз ҷоҳ ӯст

آن خداوندی که دولت را شرف از جاه اوست

Врчаҳи ҷоҳ ҳар касе бошад бдўлти мртҳн

ورچه جاه هر کسی باشد به دولت مرتهن

Он сахии кафи фозилӣ , ҳурӣ ки гӯйӣ хатм кард

آن سخی کف فاضلی، حری که گویی ختم کرد

Бар дил ва бар даст ӯ фазлу саховати зўолнмн

بر دل و بر دست او فضل و سخاوت ذوالنمن

Ҷавҳари исбот ва нафй омад ҳамоно даст ӯ

جوهر اثبات و نفی آمد همانا دست او

Кондрўи исботи шодии ёбӣу нафии ҳузн

کاندرو اثبات شادی یابی و نفی حزن

Хасм ӯ аз хашм ӯ дар дида афъӣ гурехт

خصم او از خشم او در دیدۀ افعی گریخت

Сӯзиши хашми ваии андари чашм афъӣ шуду син

سوزش خشم وی اندر چشم افعی شد وسن

эй худовандӣ ки гар наз баҳри мадҳи ту бадӣ

ای خداوندی که گر نز بهر مدح تو بُدی

Нури рӯҳонии нпоистии дарин зиндони тан

نور روحانی نپایستی درین زندان تن

Занни душманро заҳри бобии ҳамеи ронӣ , чунонк

ظن دشمن را ز هر بابی همی رانی، چنانک

Рости пиндорӣ ки аз ту орият будаст занн

راست پنداری که از تو عاریت بوده‌ست ظن

Бо дил ва бо дасти ту ҷӯаду ҳунар бсрштаҳ анд

با دل و با دست تو جود و هنر بسرشته‌اند

Чун латофат бо равон ва чун табиат бо бадан

چون لطافت با روان و چون طبیعت با بدن

Бо сумуми хашми ту бо ъушрати бадхоҳи ту

با سموم خشم تو با عشرت بدخواه تو

Заҳр бетирёк шуд атфолро бар лаби лбн

زهر بی تریاک شد اطفال را بر لب لبن

Душманони мурдаро бо саҳми ту ларзон шавад

دشمنان مرده را با سهم تو لرزان شود

Аз ҳарири хомаи ту устихони андари кафан

از حریر خامۀ تو استخوان اندر کفن

Шохи тӯборо ғизо гардад бФрдўси андарун

شاخ طوبی را غذا گردد به فردوس اندرون

Чун бурун резанд оби дасти шӯят аз лаган

چون برون ریزند آب دست شویت از لگن

Назм ҳар маънии куҷо бо номи ту пайваста шуд

نظم هر معنی کجا با نام تو پیوسته شد

Бо ъзўбт муттасил шуд , бо саодати мқтрн

با عذوبت متصل شد، با سعادت مقترن

Олимии ҷузи ту бъолм нест дар пероҳанӣ

عالِمی جز تو به عالَم نیست در پیراهنی

Дар фунуни илм моҳир гашта бар анвоъи фан

در فنون علم ماهر گشته بر انواع فن

Олам куллӣаст илми туу зин маънӣ турост

عالم کلیست علم تو و زین معنی تراست

Олами андари дил , дили андари тан , тани андари перҳан

عالم اندر دل، دل اندر تن، تن اندر پیرهن

Хасми тугар хештан чун ту шиносад аз қиёс

خصم تو گر خویشتن چون تو شناسد از قیاس

Дар бсўдн хор нашносад ҳаме аз Настаран

در بسودن خار نشناسد همی از نسترن

Чун шиносади дониши онкасро ки андари пайкарӣ

چون شناسد دانش آن کس را که اندر پیکری

Чеҳраи ҳўро наад бар пушти пои аҳриман ?

چهرهٔ حورا نهد بر پشت پای اهرمن؟

Дшмнонтро зи баси таҳқирашон , дар ҳар фунун

دشمنانت را ز بس تحقیرشان، در هر فنون

Имтиҳони осмони молаши надоди андари мҳн

امتحان آسمان مالش نداد اندر محن

Ин аҷаби мшмр , ки таҳқири ҳақорат руста кард

این عجب مشمر، که تحقیر حقارت رسته کرد

Зарраро аз поидому пуштаро аз бо бизан

ذره را از پایدام و پشته را از بابزن

эй худованди худовандон , ҳамеи табъи маро

ای خداوند خداوندان، همی طبع مرا

Рӯзгор тира дорад тираи ройу мумтаҳан

روزگار تیره دارد تیره رای و ممتحن

Гар сухан некӯ наомад , узри ин кеҳтар бихоҳ

گر سخن نیکو نیامد، عذر این کهتر بخواه

Меҳтарӣ кун сояи иқболи худ бар ман Фгн

مهتری کن سایهٔ اقبال خود بر من فگن

То ҳамеи парвини намояди панҷаи симини синон

تا همی پروین نماید پنجۀ سیمین سنان

То ҳаме хуршед дорад сӯрати заррини мҷн

تا همی خورشید دارد صورت زرین مجن

Ҷовдони хуррам бшодӣ бош ва ҷовидон бибин

جاودان خرم به شادی باش و جاویدان ببین

Дӯстонро дар Наиму душманонро дар мҳн

دوستان را در نعیم و دشمنان را در محن