Марои дарин тан ва ин дида чу лолаи ситон

مرا درین تن و این دیدۀ چو لاله ستان

Ҳаме фазояд нур ва ҳаме фурӯзад ҷон

همی فزاید نور و همی فروزد جان

Вазин фурӯзаш ҷон ва аз он физоиши нур

وزین فروزش جان و از آن فزایش نور

Надоди баҳра аз он чеҳраи ҷузи марои яздон

نداد بهره از آن چهره جز مرا یزدان

Агар бичишам касони дилрабои ман на накӯаст

اگر بچشم کسان دلربای من نه نکوست

Сипос аз он ки накӯй манасту зишти касон

سپاس از آن که نکوی منست و زشت کسان

зи гург чун рамаи эмин буд чунон набӯд

ز گرگ چون رمه ایمن بود چنان نبود

Ки дар фироқи тани осон буд ҳамеша шубон

که در فراغ تن آسان بود همیشه شبان

Ман он касам ки маро дар хаёли чеҳра ӯ

من آن کسم که مرا در خیال چهرۀ او

Нигорхона шавад хонаи пар майу райҳон

نگارخانه شود خانه پر می و ریحان

Вагар бчҳраҳ ӯ жарфи жарф дар нигарӣ

وگر بچهرۀ او ژرف ژرف در نگری

Гумон барам ки ту бар ишқ ӯ кунӣ товон

گمان برم که تو بر عشق او کنی تاوان

Бузургвори худоё , ки шакли як сӯрат

بزرگوار خدایا ، که شکل یک صورت

Маро намӯд чунин ва туро намӯд чунон

مرا نمود چنین و ترا نمود چنان

Марои равону забонии з кирдигор атост

مرا روان و زبانی ز کردگار عطاست

Бмҳру мадҳи ҳамеи пурварами равону забон

بمهر و مدح همی پرورم روان و زبان

Равони бмҳри нигорӣ ки ӯст фахри замин

روان بمهر نگاری که اوست فخر زمین

Забони бмдҳи бузургӣ ки ӯст фахри ҷаҳон

زبان بمدح بزرگی که اوست فخر جهان

Вҷиаҳи давлати абўъосм , онкии исмат ӯ

وجیه دولت ابوعاصم ، آنکه عصمت او

Ҳаме ҳисор кунад бар ҳарим ӯ субҳон

همی حصار کند بر حریم او سبحان