Рамазони мавкиб рафтани зира давр орост
رمضان موکب رفتن زره دور آراست
Илми ид падед омад ва ғулғул бархест
علم عید پدید آمد و غلغل برخاست
Мард мехор намояндаи бадастии маи нав
مرد میخوار نماینده بدستی مه نو
Дасти дигари сӯии соқӣ ки : мекуҳна куҷост ?
دست دیگر سوی ساقی که : می کهنه کجاست ؟
Мутриби косад бе бими бшодии ҳамаи шаб ( ? )
مطرب کاسد بی بیم بشادی همه شب (؟)
Дар суроидан чангаст ва дар алҳон навост
در سراییدن چنگست و در الحان نواست
Не ва май ҳар ду бадӯри ваии ҳаме фахр кунанд
نی و می هر دو بدور وی همی فخر کنند
Бсроиӣ ки ду фахранд куҷо ҳар ду сазост
بسرایی که دو فخرند کجا هر دو سزاست
Не ҳаме гуяд султони ман имрӯз қавӣаст
نی همی گوید سلطان من امروز قویست
намеҳаме гуяд бозори ман имрӯз равост
می همی گوید بازار من امروز رواست
Дар ҳавои ҷилва кофур риёҳӣаст зи бас
در هوا جلوۀ کافور ریاحیست ز بس
Табъи кофури риёҳӣ ва дигар табъи здост ( ? )
طبع کافور ریاحی و دگر طبع زداست (؟)
Дар ҳавои барф чу аз бод бар ошуфта шавад
در هوا برف چو از باد بر آشفته شود
Гӯйӣ аз зарраи симини бҳўо дар ғавғост
گویی از ذرۀ سیمین بهوا در غوغاست
Оташӣ бояд коФоқи чунон афрӯзад
آتشی باید کافاق چنان افروزد
Ки ту пиндории хуршед кунун дар ҷавзост
که تو پنداری خورشید کنون در جوزاست
Лаъли конӣ ва ақиқаст чу ояд бншиб
لعل کانی و عقیقست چو آید بنشیب
Машки Соро ва абираст чу андар болост
مشک سارا و عبیرست چو اندر بالاست
Пораи лаъли куҷо аз сабукии пиндорӣ
پارة لعل کجا از سبکی پنداری
Бадали оби зулол ва дигар бод сабост
بدل آب زلال و دگر باد صباست
Онкӣ ӯ ҷон нишотаст ва ҳалок ҳузнаст
آنکه او جان نشاطست و هلاک حزنست
Ва онкии меъёр нажод омад ва эксир сахост
و آنکه معیار نژاد آمد و اکسیر سخاست
Онкигар рӯбаҳи азуи сад як қатра бичишад
آنکه گر روبه ازو صد یک قطره بچشد
Заннаш уфтад ки маро бар ҷигар шер чарост
ظنش افتد که مرا بر جگر شیر چراست
Рости хоҳии бҷҳони фитнаи ин бодаи манам
راست خواهی بجهان فتنۀ این باده منم
Гар ҷузин бояд гуфтан чаҳ тавон гуфтани рост
گر جزین باید گفتن چه توان گفتن راست
Олимии фитнаи ин бода шуд сетанд казу
عالمی فتنۀ این باده شد ستند کزو
Сомит кисват гардад бмрўт каму кост ?
صامت کسوت گردد بمروت کم و کاست ؟
Хӯрдани бода хато донам , лекин бихӯрам
خوردن باده خطا دانم ، لیکن بخورم
Даври бод аз ман ва аз бода ки гӯйанд хатост
دور باد از من و از باده که گویند خطاست
Ҳар замони ҷомау дастор бибояд бахшед
هر زمان جامه و دستار بباید بخشید
Ҳар замони маҷлис ва хон боз бибояд орост
هر زمان مجلس و خوان باز بباید آراست
Сираи оранди азуи рўр батонанд ҳаме ( ? )
سره آرند ازو رور بتان اند همی (؟)
зи анкаҳ ӯ сахти гарони қадар буд беш баҳост
ز انکه او سخت گران قدر بود بیش بهاست
Бодаро бояд бурнои нишотӣ ки бадв ( ? )
باده را باید برنای نشاطی که بدو (؟)
Гуяд ӯро ҳамаи халқ ки зебои бўФост
گوید او را همۀ خلق که زیبا بوفاست
Буи нагирифта ҳануз , аз тан ва аз ҷома ӯ
بوی نگرفته هنوز ، از تن و از جامۀ او
ӯ бар он тиъ буд кин ки змн хоҳад хост ?
او بر آن طیع بود کین که زمن خواهد خواست ؟