Чу кӯси иди з дарга бикуфтанд пагоҳ

چو کوس عید ز درگه بکوفتند پگاه

Пагоҳ рафт баъӣди оннигор зии даргоҳ

پگاه رفت بعید آن نگار زی درگاه

Бшохи сӯсани озоди брФгндаҳи қабо

بشاخ سوسن آزاد برفگنده قبا

Ббрги сунбули хушбӯӣ бар ниҳодаи кулоҳ

ببرگ سنبل خوشبوی بر نهاده کلاه

Баҳри замин ки бар афганда сояи руху зулф

بهر زمین که بر افگنده سایۀ رخ و زلف

Гули сипед бару тӯдаи гашту машки сиёҳ

گل سپید بر و توده گشت و مشک سیاه

з рӯйу қадаш бар сарви моҳ пайдо шуд

ز روی و قدش بر سرو ماه پیدا شد

Бҷўшни андари сарву бмғФри андари моҳ

بجوشن اندر سرو و بمغفر اندر ماه

Дурусти гашт аз он хуби чеҳри харгоҳӣ

درست گشت از آن خوب چهر خرگاهی

Ки ҳур гирад ореи ғанимат аз харгоҳ

که حور گیرد آری غنیمت از خرگاه

Агар назораи ҷаҳон бар сипоҳ ва ид баданд

اگر نظاره جهان بر سپاه و عید بدند

Назора буд бар он моҳ рӯй иду сипоҳ

نظاره بود بر آن ماه روی عید و سپاه

зи нури иду зи зеби сипоҳи пиндорӣ

ز نور عید و ز زیب سپاه پنداری

Бнўру зеби фузун буд рӯй он дилхоҳ

بنور و زیب فزون بود روی آن دلخواه

Сиришку пушти раҳеро дўто ва рангин кард

سرشک و پشت رهی را دوتا و رنگین کرد

Бунафши чеҳраи рангину буии зулфи дўтоаҳ

بنفش چهرۀ رنگین و بوی زلف دوتاه

зи буии зулфаш бар боди байзаи анбар

ز بوی زلفش بر باد بیضۀ عنبر

зи нақши рӯйиш бар хоки размаи дебоа

ز نقش رویش بر خاک رزمۀ دیباه

зи ишқи он бар чун нуқра кард ашки маро

ز عشق آن بر چون نقره کرد اشک مرا

Равон ва сурх бимонанд нуқраи андари гоҳ

روان و سرخ بمانند نقره اندر گاه

Биҷои дидаи басар дар бунафша ва гул ёфт

بجای دیده بسر در بنفشه و گل یافت

Ҳар онкасӣ ки бидон рӯй ва мӯӣ кард нигоҳ

هر آنکسی که بدان روی و موی کرد نگاه

зи равшании рух ӯ гуфте мисоли ситад

ز روشنی رخ او گفتیی مثال ستد

зи рои равшани хоҷаи амиди малики паноҳ

ز رای روشن خواجه عمید ملک پناه

Фхори оли сиррӣ , хоҷаи амиди шараф

فخار آل سری ، خواجۀ عمید شرف

Вазири зодаи шоҳаншаҳи бен шоҳаншоҳ

وزیر زادۀ شاهنشه بن شاهنشاه

Абулҳасани алии бен Муҳамад , онкӣ бадваст

ابوالحسن علی بن محمد ، آنکه بدوست

Ҷамоли маснаду садри камолу олати ҷоҳ

جمال مسند و صدر کمال و آلت جاه

Равони ббртрӣ аз шахс ӯ шудаст шариф

روان ببرتری از شخص او شدست شریف

Хиради брўшнӣ аз рой ӯ шудаст огоҳ

خرد بروشنی از رای او شدست آگاه

Сифоти неъмат ӯ чун ҷаҳон кунад панҷсад

صفات نعمت او چون جهان کند پانصد

Хаёли неъмат ӯ чун фалак кунад панҷоҳ

خیال نعمت او چون فلک کند پنجاه

Агар баҷоаи вай аз офтоб нома расад

اگر بجاه وی از آفتاب نامه رسد

Навишта бошад унвон ки : абдау фидоа

نوشته باشد عنوان که : عبده و فداه

Фалак падед наёрад чу давлаташи давлат

فلک پدید نیارد چو دولتش دولت

Замона ёд наёрад чу даргааши даргоҳ

زمانه یاد نیارد چو درگهش درگاه

Аё бузурги амидӣ , ки нури рӯҳонӣ

ایا بزرگ عمیدی ، که نور روحانی

Бпиши рои ту оради суҷуд бе икроҳ

بپیش رای تو آرد سجود بی اکراه

Ҳар он касе ки бибинад камоли қадари туро

هر آن کسی که ببیند کمال قدر ترا

Гумони барад ки бошбоаҳи ту наёбади роҳ

گمان برد که باشباه تو نیابد راه

Ман ин нагӯям кошбоаҳро бтў раҳ нест

من این نگویم کاشباه را بتو ره نیست

Валек нест зи ақрони ту турои ашбоаҳ

ولیک نیست ز اقران تو ترا اشباه

Ту он Карими нажодӣ , куҷои гунаҳи корӣ

تو آن کریم نژادی ، کجا گنه کاری

Бахшами ту зи ту ҳаргиз надид боди афроа

بخشم تو ز تو هرگز ندید باد افراه

зи бскаҳи афви ту пеши гтоаҳ боз шавад

ز بسکه عفو تو پیش گتاه باز شود

Гноҳкоз натарсад ҳамеи зи ҷурми гуноҳ

گناهکاز نترسد همی ز جرم گناه

Ҳар он шифоа ки бӯсед дасти фаррухи ту

هر آن شفاه که بوسید دست فرخ تو

Равон гузор наёрад бар он шарифи шифоа

روان گذار نیارد بر آن شریف شفاه

Меаҳ то бсхоӣ кафат нашуд мавсуф

میاه تا بسخای کفت نشد موصوف

Ҳаёти ҷонваронро сабаб нагашт меаҳ

حیات جانوران را سبب نگشت میاه

Дирами зи ғайрати сунъи сахои ту пас азин

درم ز غیرت صنع سخای تو پس ازین

з кон назояд бе лои илоҳи алои аллоҳ

ز کان نزاید بی لا اله الا الله

Гар аз амони ту рӯбоҳи баҳра Эй ёбад

گر از امان تو روباه بهره ای یابد

Бкоми шери даруни бачаи пурвирди рӯбоҳ

بکام شیر درون بچه پرورد روباه

Бъкси оташи теғати з бим бигурезад

بعکس آتش تیغت ز بیم بگریزد

Басони зибқ аз аслоби душманони ту боҳ

بسان زیبق از اصلاب دشمنان تو باه

Вагар дирафши баҳории зи теғи ту ҷаҳдӣ

وگر درفش بهاری ز تیغ تو جهدی

зи хоки гавҳари алмоси раведӣ , на гиёҳ

ز خاک گوهر الماس رویدی ، نه گیاه

Ҳамеи намояд бо умру қадару дониши ту

همی نماید با عمر و قدر و دانش تو

Уқули пасту сухани андаку амли кӯтоҳ

عقول پست و سخن اندک و امل کوتاه

Замин бақадр ма аз осмон шавад вақте

زمین بقدر مه از آسمان شود وقتی

Ки баҳри хизмати ту бар замин ниҳанд ҷбоаҳ

که بهر خدمت تو بر زمین نهند جباه

Чу нофи оҳӯии хари хези модҳони туро

چو ناف آهوی خر خیز مادحان ترا

БўсФи халқи ту аз машк пар шавад афвоҳ

بوصف خلق تو از مشک پر شود افواه

Сифоти ҷӯади ту дар чашм ақл дарёӣаст

صفات جود تو در چشم عقل دریاییست

Чунонкии бозуии фикрати набардаши бшноаҳ

چنانکه بازوی فکرت نبردش بشناه

Туе ки сояи ҷоҳи ту ваон душмани ту

تویی که سایۀ جاه تو وان دشمن تو

Гарон тараст зи кӯҳ ва сабк тараст зи коҳ

گران ترست ز کوه و سبک ترست ز کاه

Агар бмъҷзаҳ меҳтарӣ кунӣ даъвӣ

اگر بمعجزۀ مهتری کنی دعوی

Турои аносир ва арвоҳ тобеъанду гувоҳ

ترا عناصر و ارواح تابعند و گواه

Мухолифи ту туро бо худ ар қиёс кунад

مخالف تو ترا با خود ار قیاس کند

Ки сурх ва зард шавад ранг ва рӯй ӯ гуҳи гоҳ

که سرخ و زرد شود رنگ و روی او گه گاه

Магари саҳоби зҷўди ту ҷуфти тшўирст

مگر سحاب زجود تو جفت تشویرست

БкФ наёрад бурҳони барин қиёси табоҳ

بکف نیارد برهان برین قیاس تباه

Чигуна бурҳони орад касе ки аз раҳи қадар

چگونه برهان آرد کسی که از ره قدر

зи чоҳ замзам гирад қиёс равад фароа ?

ز چاه زمزم گیرد قیاس رود فراه ؟

Хдоигоно , имрӯз бар саодати ид

خدایگانا ، امروز بر سعادت عید

Нишоти ҷӯии бком ва тараб физой бгоҳ

نشاط جوی بکام و طرب فزای بگاه

зи лолаи рухи санамии сарв қад бихоҳ ва бануш

ز لاله رخ صنمی سرو قد بخواه و بنوش

Брнг лола меӣ бар самоъи сарви стоаҳ

برنگ لاله میی بر سماع سرو ستاه

Нишот кун бамии лаъл , зон куҷо май лаъл

نشاط کن بمی لعل ، زان کجا می لعل

зи хоб ва ранҷ равонаст мояи анбоаҳ

ز خواب و رنج روانست مایۀ انباه

Ҳамеша то ки маҳоласт аз тариқи талаб

همیشه تا که محالست از طریق طلب

зи чоҳи роҳати бахту збхти меҳнати ҷоҳ

ز چاه راحت بخت و زبخت محنت جاه

Марои Фқони турои бахти боду роҳату ъз

مرا فقان ترا بخت باد و راحت و عز

Мухолифони турои ҷоҳи боду меҳнату оҳ

مخالفان ترا جاه باد و محنت و آه