Савол кард яке ки агар аз гуноҳон ки кардаам истиғфор кунам аҷаби он гуноҳ аз ман бархезад . Гуфтам ки ту дар худ назар кун ки аллоҳи он гуноҳро аз ту бардошт ё на . Маънии ин онаст ки ҳаргоҳ аз он ки карда ва истиғфор кардӣ , агар дидӣ ки он хислати аввал ки гуноҳ кардӣ аз дили ту пок шуд ва аз ту бирафт ки дигар гирд он нагардӣ ва он гаронӣу сиёҳии он аз дил ту бархест , бидон ки аллоҳи туро омрзид аз он гуноҳ . Ва агар ҳамчунон дили ту ба он гуноҳасту гаронӣу сиёҳии он бо туаст бидон ки туро нёмрзидаҳаст .
سؤال کرد یکی که اگر از گناهان که کردهام استغفار کنم عجب آن گناه از من برخیزد. گفتم که تو در خود نظر کن که اللّه آن گناه را از تو برداشت یا نه. معنیِ این آن است که هرگاه از آن که کرده و استغفار کردی، اگر دیدی که آن خصلت اول که گناه کردی از دل تو پاک شد و از تو برفت که دگر گرد آن نگردی و آن گرانی و سیاهی آن از دل تو برخاست، بدان که اللّه تو را آمرزید از آن گناه. و اگر همچنان دل تو به آن گناه است و گرانی و سیاهیِ آن با توست بدان که تو را نیامرزیده است.
Нишони омурзиш онаст ки дили ту риққатӣ ёбад ва оромӣ ёбад ба тоъат ,у дилат нФўр шавад аз маъсият . Ва агар андакии парешонеи маъсият бар ҷой бошад ва ё сиёҳи дилии андакӣ монда бошад , андаки итоби аллоҳ ҳануз бо ту боқӣ бошад ва ин аз баҳр онаст то бадоне ки аллоҳи туро ба истиғфори омрзид . Ҳаргоҳ бибинӣ ки уқубати гирифтагиро аз рӯҳи ту бардошт ва туро кшўФӣ ё роҳатӣ доду авсофи нохушро аз рӯҳи ту бардошт , туро омирзида буд .
نشان آمرزش آن است که دل تو رقّتی یابد و آرامی یابد به طاعت، و دلت نفور شود از معصیت. و اگر اندکی پریشانی معصیت بر جای باشد و یا سیاهدلی اندکی مانده باشد، اندک عتاب اللّه هنوز با تو باقی باشد و این از بهر آن است تا بدانی که اللّه تو را به استغفار آمرزید. هرگاه ببینی که عقوبت گرفتگی را از روح تو برداشت و تو را کشوفی یا راحتی داد و اوصاف ناخوش را از روح تو برداشت، تو را آمرزیده بود.
Агарчӣ муҷримон дар олам басӣ ҳастанд аммо бар ҳазрати аллоҳи шафиъони раҳими дили ҳам басӣ ҳастанд аз перони заъифи длшкстаҳ ки рӯй ба таҷред ва тФрид овардаанду зӯҳҳоду ибод анфос мешимуранд ва бар мусаллоҳо нишастаанд . Эшонро чун назар ба муҷримон меуфтад ба марҳамат нигоҳ мекунанд ва аз тақдири аллоҳи оҷизашон май бенанд , аз ҳазрати аллоҳ афвашон металабанд , зеро ки хавоси ҳазрати аллоҳи ҳамаи раҳим дилонанд ва никўгўёнанду айб пӯшонанд ва беғаразонанду ришват ностононанд ва ҷФокшононанд .
اگرچه مجرمان در عالم بسی هستند اما بر حضرت اللّه شفیعان رحیمدل هم بسی هستند از پیران ضعیف دلشکسته که روی به تجرید و تفرید آوردهاند و زهّاد و عبّاد انفاس میشمرند و بر مصلّاها نشستهاند. ایشان را چون نظر به مجرمان میافتد به مرحمت نگاه میکنند و از تقدیر اللّه عاجزشان میبینند، از حضرت اللّه عفوشان میطلبند، زیرا که خواصّ حضرت اللّه همه رحیمدلاناند و نیکوگویاناند و عیبپوشاناند و بیغرضاناند و رشوتناستاناناند و جفاکشاناناند.
Ва он Фариштагони муқаррабони осмон ки фароғатӣ доранд аз шаҳвату ҳирс , бар оҷизии шаҳватёни ббхшоинд ва бар асирии ҳирсашони марҳамати намоянд ва истиғфор кунанд барои муҷримонро . Ҳар киро бинӣ ки рӯй ба тоъат овардааст , зинҳор то хори надории ҳолат ӯро . Гӯйӣ ки замони инобату рағбат кардан ба аллоҳ чун муқарраби аллоҳу хоси аллоҳ шуданаст , зеро ки узри хатароти фосида ва муҷрима мехоҳад ва он хатароти фосида чун осӣонанд ва хатарот надам чун шафиъаст мари эшонро ки аз пас мурдани эшонро раҳмат мефиристад то дар ҳашар мғФўр бархезанд .
و آن فرشتگان مقرّبان آسمان که فراغتی دارند از شهوت و حرص، بر عاجزیِ شهوتیان ببخشایند و بر اسیریِ حرصشان مرحمت نمایند و استغفار کنند برای مجرمان را. هر که را بینی که روی به طاعت آوردهاست، زینهار تا خوار نداری حالتِ او را .گویی که زمان انابت و رغبت کردن به اللّه چون مقرّب اللّه و خاص اللّه شدن است، زیرا که عذر خطرات فاسده و مجرمه میخواهد و آن خطرات فاسده چون عاصیاناند و خطرات ندم چون شفیع است مر ایشان را که از پس مردن ایشان را رحمت میفرستد تا در حشر مغفور برخیزند.
Акнӯн ҳаргоҳ ки ту аз ғайри аллоҳ бохабар бошӣ аз риёу сувари халқону тарси тану ғайри вай , ту банда аллоҳ набошӣ ва мухлис набошӣ . Агар ҳеҷ чизеи туро ёд наёяд туро уқоб наёяд , аммо агар аллоҳи туро ёд наёяд маъзӯр набошӣ . Чаҳ узри оре ? дар тасарруф аллоҳ набӯдӣу маълум ӯ набӯдӣ ? карамаши пайваста ту набӯд ? санъаташ аз ту давр буд ? бедорят намедод ва хобат намедод ? ҳеҷ узрӣ нест туро дар тарки зикри аллоҳ . Ҳамчинонкии ҷаҳонро ёд мекардӣ аллоҳро ёд мекун то он нақшҳо ки ғайр аллоҳаст аз ту баравад
اکنون هرگاه که تو از غیر اللّه باخبر باشی از ریا و صور خلقان و ترس تن و غیر وی، تو بندهٔ اللّه نباشی و مخلص نباشی. اگر هیچ چیزی تو را یاد نیاید تو را عقاب نیاید، امّا اگر اللّه تو را یاد نیاید معذور نباشی. چه عذر آری؟ در تصرّف اللّه نبودی و معلوم او نبودی؟ کرمش پیوستهٔ تو نبود؟ صنعتش از تو دور بود؟ بیداریت نمیداد و خوابت نمیداد؟ هیچ عذری نیست تو را در ترک ذکر اللّه. همچنانکه جهان را یاد میکردی اللّه را یاد میکن تا آن نقشها که غیر الله است از تو برود
Ва аллоҳи аълам .
و اللّه اعلم.