Қол алнабӣ алайҳи ассалом : » асбғи алўзўءи тздди фии ъмрк «

قال النّبیّ علیه السّلام: »اسبغ الوضوء تزدد فی عمرک«

Яъне худро тамоми покизаи дор аз орзӯҳо то умрат зиёда гардад . Ва орзӯҳо бори берун аз тоқат бардоштану ҳалокат варзиданаст , пас бо худ баси ойу тарки орзӯона худ бигӯӣ . Ва ин ҳўӣ пӯстасту орзӯона мағзаст , ту азин пӯст ва азин мағз бигузар то ба ҷинат мأўӣ барисӣ . Орзӯона ҳминқдраст ки май бинӣ ; чу як дами гузашт , дгрбори он ноорзўонаҳ шаваду брнҷондт . Ва ин тани ту луқма орзӯона туаст . Баъзеро бошад ки ҳамон назари пешини намояд , бози дувуми бор чу назар кунад номувофиқ ёбад . Баъзе ба лаб бирасонаду онгоҳи номувофиқ падед ояд . Баъзеро дар он ҷаҳони бчФсд . أзҳбтми тиботкми фии ҳёткми алднё .

یعنی خود را تمام پاکیزه دار از آرزوها تا عمرت زیاده گردد. و آرزوها بار بیرون از طاقت برداشتن و هلاکت ورزیدن است، پس با خود بس آی و ترک آرزوانه خود بگوی. و این هوی پوست است و آرزوانه مغز است، تو ازین پوست و ازین مغز بگذر تا به جنّت مأوی برسی. آرزوانه همینقدر است که می‌بینی؛ چو یک‌دم گذشت، دگربار آن ناآرزوانه شود و برنجانَدَت. و این تنِ تو لقمهٔ آرزوانهٔ توست. بعضی را باشد که همان نظر پیشین نماید، باز دوم بار چو نظر کند ناموافق یابد. بعضی به لب برساند و آنگاه ناموافق پدید آید. بعضی را در آن جهان بچفسد. أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ فِی حَیاتِکُمُ الدُّنْیا .

Орзӯона чу донааст ки дар миён Фхк бошад . Мушакӣ ки анбори якеро хароб кунад луқма муҳайё мекунанд мувофиқи табъи вайу доруии мӯш дар миёна мекунанд . Чанголу дандони туро дар вайрон кардан анборҳои муроди дигарон кам аз он наме байнам , охири туро чигуна доруӣ мӯш наниҳанд .

آرزوانه چو دانه است که در میان فخک باشد. موشکی که انبار یکی را خراب کند لقمه مهیّا می‌کنند موافق طبع وی و داروی موش در میانه می‌کنند. چنگال و دندان تو را در ویران کردن انبارهای مراد دیگران کم از آن نمی‌بینم، آخر تو را چگونه داروی موش ننهند.

Акнӯн аллоҳи въои колбуду қадаҳи димоғ ба мо додааст ва моро ихтиёр дода яъне худ баргузинед ва дар ин въо кунед . Акнӯн ту ҳар соъатии даст бар ин въо май на ки дар вай чаҳ чизаст , ва агар чизе набошад Фбтни алأрзи хайри лаки ман зуҳрҳо .

اکنون اللّه وعای کالبد و قدح دماغ به ما داده است و ما را اختیار داده یعنی خود برگزینید و در این وعا کنید. اکنون تو هر ساعتی دست بر این وعا می‌نه که در وی چه چیز است، و اگر چیزی نباشد فبطن الأرض خیر لک من ظهرها.

Фмни иъмли мисқоли зарраи хирои ираҳ ва ман иъмли мисқоли зарраи шрои ираҳ

فَمَنْ یعَمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یرَهُ وَ مَنْ یعَمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرا یرَه

Гуфтам ағлаб шумо бибозӣ ва ғам машғӯлед ва ҳар ду наме бояд , зеро ки бозӣ аз баҳри ду навъаст яке онк то аз ғам бигурезӣ яъне аз карӣу шикастагӣу кӯрӣу мурдан , ва ту аз дасти инҳо ҳеҷ ҷой натавонӣ гурехтан чу асли ғам дар қафоӣ туаст . Ва яке дигар бозӣ аз баҳр онаст ки сабк ва бемоя мебошӣ то боди ҳавоу ҳаваси туро ҳамчун хасии кӯй май парронд то ба ҳар ҷой май нишинӣ . Туро мояи ақлу тамиз аз баҳр он надодаанд то худро бо хаси кӯй баробар кунӣ . Ва ғам хӯрдан низ чизе нест ки ғам нодидани буруни шӯ кор бошад ва он кӯрӣ бошад . Агар роҳии надида ҷад кун то роҳии бинӣ ва агар роҳ дидӣ таваққуф чаҳ кунӣ андешаи ғам май хурӣ май рӯ то зуд ба манзил барисӣ ва ҳеҷ рӯй боз пас макун агар пеш рӯйтар дидаи ғам саргаштагӣ бошад дарин маҷлис чаҳ манзил кунӣ сар ба

گفتم اغلب شما ببازی و غم مشغولید و هر دو نمی‌باید، زیرا که بازی از بهر دو نوع است یکی آنک تا از غم بگریزی یعنی از کری و شکستگی و کوری و مردن، و تو از دست اینها هیچ جای نتوانی گریختن چو اصل غم در قفای توست. و یکی دگر بازی از بهر آن است که سبک و بی‌مایه می‌باشی تا باد هوا و هوس تو را همچون خسی کوی می‌پراند تا به هر جای می‌نشینی. تو را مایهٔ عقل و تمیز از بهر آن نداده‌اند تا خود را با خس کوی برابر کنی. و غم خوردن نیز چیزی نیست که غم نادیدن برون شوِ کار باشد و آن کوری باشد. اگر راهی ندیده جدّ کن تا راهی بینی و اگر راه دیدی توقّف چه کنی اندیشه غم می‌خوری می‌رو تا زود به منزل برسی و هیچ روی باز پس مکن اگر پیش روی تر دیده غم سرگشتگی باشد درین مجلس چه منزل کنی سر به

Яке сӯии беруни ор то саргашта нашӯй дар ҷаҳони ҳеҷ номи неку бади ншнўдаҳ ва агар неку бади шунӯдаи ҳеҷ замонии худро аз зарраи некии холии мадор ва худро ба бадӣ машғӯл магардон ки охири тамизи дорӣ . Касе ки дирам чанд медиҳад чизе мъиб намесетанд ту чигуна касе ки умр май диҳӣу бад май сетоне касе ҷон диҳад аз баҳр ҷонон диҳад на аз баҳри ҷон кунон диҳад

یکی سوی بیرون آر تا سرگشته نشوی در جهان هیچ نام نیک و بد نشنوده و اگر نیک و بد شنوده هیچ زمانی خود را از ذرّه نیکی خالی مدار و خود را به بدی مشغول مگردان که آخر تمیز داری. کسی که درم چند می‌دهد چیزی معیب نمی‌ستاند تو چگونه کسی که عمر می‌دهی و بد می‌ستانی کسی جان دهد از بهر جانان دهد نه از بهر جان‌کنان دهد

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.