Қол алнабӣ алайҳи ассалом : мо зӣбони зорёни фии қарияи ғнми босръи фӣҳо Фсодои ман ҳуби алшрФу алмоли фии дайни алмрءи алмслм .

قال النّبیّ علیه السّلام: ما ذئبان ضاریان فی قریة غنم باسرع فیها فسادا من حبّ الشّرف و المال فی دین المرء المسلم.

Бад-ӣни ду гурги рамаи хисоли неки туу хайроти ту брмду сар дар хас ҳо кашад . Ту даҳонро чун ҳтмаҳ боз карда ва ин меъдау шикаму рагҳои ту бар мисоли ҳафт дарака дӯзахаст ки чандини ҳазор покизаи рӯйонро мустаҳилу мутағаййир май гирдоне . Ва ин муваккилони мутақозӣ ки дар ин даракҳост аз гуруснагӣу тишнагӣу ғайриҳумо , бе хабаранд аз дарди чандини миваҳо ва чизҳо ки май хурӣ . Пас чаҳ аҷаб ки агар муваккилони дӯзах бехабар бошанд аз дарди дардмандон ки дар дӯзаханд .

بدین دو گرگِ رمه خصال نیک تو و خیرات تو بِرَمَد و سر در خس‌ها کشد. تو دهان را چون حطمه باز کرده و این معده و شکم و رگ‌های تو بر مثال هفت درکه دوزخ است که چندین هزار پاکیزه‌رویان را مستحیل و متغیّر می‌گردانی. و این موکلان متقاضی که در این دَرَک‌هاست از گرسنگی و تشنگی و غیرهما، بی‌خبراند از درد چندین میوه‌ها و چیزها که می‌خوری. پس چه عجب که اگر موکّلان دوزخ بی‌خبر باشند از درد دردمندان که در دوزخ‌اند.

Ва ин луқмаҳо ки ту дар ин даракҳо афканӣ , агар туро дар он ҳақ ҳаст пас бидон ки дӯзахёни ҳам ҳақ бошанд мари дӯзахро . Пас чун ин ҳамаро дархур ҳамдигар кардааст , бидон ки ба назд ӯ неку бад яксон набошад ки агар яксон бошад дархуркунанда нагуфта бошӣ .

و این لقمه‌ها که تو در این درک‌ها افکنی، اگر تو را در آن حق هست پس بدان که دوزخیان هم حق باشند مر دوزخ را. پس چون این همه را درخور همدیگر کرده است، بدان که به نزد او نیک و بد یکسان نباشد که اگر یکسان باشد درخورکننده نگفته باشی.

Ту ҳар корӣ ки дар ҷаҳон мекунӣ аз баҳри мурдорӣ ва шаҳватӣ мекунӣ , ҳам аз он ваҷҳе бар ту ранҷӣ муставле шавад ки туро аз варзиши он пушаймон кунад то туро маълум шавад ки он роҳ , роҳ ранҷ бӯдааст ки басӯрат хуш ба ту намӯдааст аммо дар маънӣ оташ бӯдааст пас роҳи рости ризоӣ аллоҳаст ки ҳаргиз аз он пушаймонӣ нест хоҳи гӯ ранҷ бошу хоҳи гӯи осоиш

تو هر کاری که در جهان می‌کنی از بهر مرداری و شهوتی می‌کنی، هم از آن وجهی بر تو رنجی مستولی شود که تو را از ورزش آن پشیمان کند تا تو را معلوم شود که آن راه، راه رنج بوده است که بصورت خوش به تو نموده است امّا در معنی آتش بوده است پس راه راست رضای اللّه است که هرگز از آن پشیمانی نیست خواه گو رنج باش و خواه گو آسایش

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.