Аъўзу алҳмд ллаҳ мехондам , чунонкӣ касе пеши худовандгор худ нишаста бошад ва сад ҳазор сано ва дуо мегуядаш ва меситоядаш ва май зорад ва меноладу ишқҳо арза медорад , ҳамчунон гӯйии ин ҳарфҳо ки мехонам ва ин назарҳои ман ба маваддат ҳамчун ағонӣу чангу рубобу дафу срност бо маъшӯқи худ , ва ман ҳамаи ҷои гардонам , чунонкӣ касе рубоб мезанад ва дар шаҳр меравад .

اعوذ و الحمد للّه می‌‌خواندم، چنانکه کسی پیش خداوندگار خود نشسته باشد و صد هزار ثنا و دعا می‌‌گویدش و می‌‌ستایدش و می‌‌زارد و می‌‌نالد و عشق‌ها عرضه می‌‌دارد، همچنان گویی این حرف‌ها که می‌‌خوانم و این نظرهای من به مودّت همچون اغانی و چنگ و رباب و دف و سرناست با معشوق خود، و من همه جای گردانم، چنانکه کسی رباب می‌‌زند و در شهر می‌‌رود.

Ва май байнам ки аллоҳ ҳар соъатии пиёлаи назари марои пар аз шаробӣ мекунад ва ман ба ваҷҳи Карим ӯ нӯш мекунам дар миёни ин пӯсту гӯшт . Ва дар ҳар соҳиби ҷамолӣ ки назар кунам , аллоҳи аҷзои маро аз он маза пар мекунад , чунонкии ҳамаи аҷзоам май шкФд ; ва инчунин назари сабаби сиҳҳат танаст , аммо азм кардан ба чизеи дигар ҷон канданасту нуқсон танаст . Акнӯн ин хбсро аз миёна пок кунам ва дигарҳоро нӯш кунам .

و می‌‌بینم که اللّه هر ساعتی پیالهٔ نظر مرا پر از شرابی می‌‌کند و من به وجهِ کریم او نوش می‌‌کنم در میان این پوست و گوشت. و در هر صاحب جمالی که نظر کنم، اللّه اجزای مرا از آن مزه پر می‌‌کند، چنانکه همه اجزام می‌‌شکفد؛ و اینچنین نظر سبب صحّت تن است، اما عزم کردن به چیزی دیگر جان کندن است و نقصانِ تن است. اکنون این خبث را از میانه پاک کنم و دگرها را نوش کنم.

Боз дар гӯшаи домани арсаи қаҳр аллоҳ менагиристам , сад ҳазор сар медидам аз тана бардоштау пайванд аз пайванд ҷудо карда , ва аз рӯй дигар май байнами сад ҳазор раваду ҷомҳоу ағонӣу байту ғазалҳо ва бар гӯшаи дигари сад ҳазор хидматкори раққос бо ваҷди истодау гули дастаҳои ҷонро аз равзаи инс ба даст ҳар колбудии боздодаҳ , ва медидам ки ҳамаи рӯҳҳо ҳамин ҷузви лои итҷзӣ беш нестанду ҳамаи парон шудаанд ва бар аллоҳ менишинанд ва аз аллоҳ мехезанд ва аз аллоҳ мепаранд ҳамчун зроир дар зўءи аллоҳ беқарор бошанд .

باز در گوشهٔ دامن عرصهٔ قهرِ اللّه می‌‌نگریستم، صد هزار سر می‌‌دیدم از تنه برداشته و پیوند از پیوند جدا کرده، و از رویِ دیگر می‌‌بینم صد هزار رود و جام‌ها و اغانی و بیت و غزل‌ها و بر گوشه دیگر صد هزار خدمتکار رقّاص با وجد ایستاده و گل دسته‌های جان را از روضهٔ انس به دستِ هر کالبدی بازداده، و می‌‌دیدم که همه روح‌ها همین جزو لا یتجزّی بیش نیستند و همه پران شده‌اند و بر اللّه می‌‌نشینند و از اللّه می‌‌خیزند و از اللّه می‌‌پرند همچون ذرایر در ضوء اللّه بی‌قرار باشند.

Ва медидам ки колбудҳо ҳамчун бастонеи сет ки аллоҳи онро обу ҳавоу ранг ва буи медиҳад ,у колбуд чун гадоёни чашми боз ниҳода бошанд ки то аллоҳи осори роҳатҳо аз куҷои бифиристад

و می‌‌دیدم که کالبدها همچون بستانی‌‌ست که اللّه آن را آب و هوا و رنگ و بوی می‌‌دهد، و کالبد چون گدایان چشم باز نهاده باشند که تا اللّه آثار راحت‌ها از کجا بفرستد

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.