Қол алнабӣ алайҳи ассалом : « аввали салоҳи ҳзаҳи аأломаҳи болзҳду алиқин »

قال النّبی علیه السّلام: « اوّل صلاح هذه األامّة بالزّهد و الیقین»

Яқин онаст ки маънӣ бегумон бар дар дил истода бошад , ва чун назар хоҳад ки маҳбӯс шавад бар роҳати ҳоле ва бар дунё аз маҷомеъату фарзандону манолу ҷоҳ , он маънӣ раҳо накунад то назар бар инҳо биншинад . Бигӯед ки дар ин манзил агарчӣ сабзау оби равон май бинӣ , Фрўноиӣ ки дуздон аз пас ту нишастаанд ; туро агар луқма дар даҳон бошаду шарбати об дар каф даст бошад , ҳануз хушии он ба ҳалқат фурӯ нарафта бошад ки дуздон берун оянд ва ғоратат кунанд то он бар ту талх шавад .

یقین آن است که معنی بی‌گمان بر در دل ایستاده باشد، و چون نظر خواهد که محبوس شود بر راحت حالی و بر دنیا از مجامعت و فرزندان و منال و جاه، آن معنی رها نکند تا نظر بر اینها بنشیند. بگوید که در این منزل اگرچه سبزه و آب روان می‌بینی، فرونایی که دزدان از پس تو نشسته‌اند؛ تو را اگر لقمه در دهان باشد و شربت آب در کف دست باشد، هنوز خوشیِ آن به حلقت فرو نرفته‌باشد که دزدان بیرون آیند و غارتت کنند تا آن بر تو تلخ شود.

Ва он маънии туро ҳар дам мегуяд ки ту дар ин манзил ва дар ин торикӣ ба хоб чаҳ май шӯй ? чун бедори шӯй ва торикӣ баравад , ҷомаи вуҷӯдатро ҳамаи прҳдси ранҷи хоҳӣ дидан .

و آن معنی تو را هر دم می‌گوید که تو در این منزل و در این تاریکی به خواب چه می‌شوی؟ چون بیدار شوی و تاریکی برود، جامهٔ وجودت را همه پرحدثِ رنج خواهی دیدن.

Ва он маънӣ албата назари туро хира ва саргардон медорад то аз сарриштаи ин ҷаҳон гусаста дорад ва аз рӯй охираташи кушода ва равшан дорад .

و آن معنی البتّه نظر تو را خیره و سرگردان می‌دارد تا از سررشتهٔ این جهان گسسته دارد و از روی آخرتش گشاده و روشن دارد.

Ва яқин чун доягон истода бошад ва канорҳои чодари назари туро дар ҳаво мекунад то бар замини қусӯр дунё нанишинад , чунонкии ҳурони биҳишти домани чодарҳои занони бслоҳро дар биҳишту зулфҳои эшонро бар тибқи симин ниҳода бошанд то бар шохи заъфарону машки азФр осеб назанад .

و یقین چون دایگان ایستاده باشد و کنارهای چادر نظر تو را در هوا می‌کند تا بر زمین قصور دنیا ننشیند، چنانکه حوران بهشت دامن چادرهای زنان بصلاح را در بهشت و زلف‌های ایشان را بر طبق سیمین نهاده باشند تا بر شاخ زعفران و مشک اذفر آسیب نزند.

Инчунин яқини аҷаб ба чаҳ ҳосил шавад ? бъбодаҳи аллоҳ ҳосил шавад киу аъбди рбк ҳатто иأтики алиқин . Ва айни алиқини бдонки чашм диданаст то бе гумони шӯй ва он ба дар марг буд ,у илми алиқини бъбодаҳи аллоҳ ҳосил шавад .

اینچنین یقینِ عجب به چه حاصل شود؟ بعبادة الله حاصل شود که وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأْتِیَکَ الْیَقِینُ . و عین الیقین بدانک چشم دیدن است تا بی‌گمان شوی و آن به درِ مرگ بود، و علم الیقین بعبادة اللّه حاصل شود.

Акнӯн одамии шоистаи хайроту ибодот онгоҳ гардад ки ӯ рағбат ба дунё накунад , яъне нигариш ӯ дар ҳар кор аз баҳри ризои аллоҳу фармонбардорӣ аллоҳ бошад . Ва инки аз баҳри фармонбардорӣ аллоҳ мекунӣу ризои аллоҳ май талабӣ ва онро май хоҳӣ , ин талаби ту ва ин хоҳиши ту даричаи ист аз нишемани баланду риштаи ист ки туро аз он даричаҳо боло мекашад , ва он риштаи мутақозии сет ки ҳомил назар туаст ва он дарича дар парда ғайбаст . Боист то вақти аҷали он даричаро бигушоӣанд ва ин мурғи рӯҳи туро ки назараш бидон даричааст дар он дарича баранд , то чаҳ боғҳоу равоқҳо ки бинад ва чаҳ ҳуру қусӯр ки бинад .

اکنون آدمی‌ شایستهٔ خیرات و عبادات آنگاه گردد که او رغبت به دنیا نکند، یعنی نگرش او در هر کار از بهر رضای اللّه و فرمانبرداریِ اللّه باشد. و اینکه از بهر فرمانبرداری اللّه می‌کنی و رضای اللّه می‌طلبی و آن را می‌خواهی، این طلب تو و این خواهش تو دریچه‌ایست از نشیمن بلند و رشته‌ایست که تو را از آن دریچه‌ها بالا می‌کشد، و آن رشته متقاضی‌ست که حامل نظر توست و آن دریچه در پردهٔ غیب است. ِبایست تا وقت اجل آن دریچه را بگشایند و این مرغِ روح تو را که نظرش بدان دریچه است در آن دریچه برند، تا چه باغ‌ها و رواق‌ها که بیند و چه حور و قصور که بیند.

Ва ҳеҷ одамӣ нест ки ӯро маъшуқа дар олам ғайб нест , ё аз даричау ҳўроиӣ ва айнане , ва ё аз даракау молики дӯзахӣ . Ва буии он маъшӯқон ба машоми рӯҳ одамӣ мерасад ва ӯро дар талаб май орад то ӯро всилт буд ба он маъшуқа , чунонк буии Юсуфи омада буд ба машоми ёқӯб .

و هیچ آدمی‌ نیست که او را معشوقه در عالم غیب نیست، یا از دریچه و حورایی و عینایی، و یا از درکه و مالک دوزخی. و بوی آن معشوقان به مشام روح آدمی‌ می‌رسد و او را در طلب می‌آرد تا او را وسیلت بود به آن معشوقه، چنانک بوی یوسف آمده بود به مشام یعقوب.

Акнӯн чун ту худро рағбатӣ дидӣ ба аллоҳ ва ба сифоти аллоҳ , май дон ки он тақозоӣ аллоҳаст туро . Ва агар мелат ба биҳиштасту толиби биҳиштӣ , он майл биҳиштаст ки туро талаб мекунад . Ва агар туро майл ба одамии сет , он одамӣ низ туро май талабад , ки ҳаргиз аз як даст бонг наёяд

اکنون چون تو خود را رغبتی دیدی به اللّه و به صفات اللّه، می‌دان که آن تقاضای اللّه است تو را. و اگر میلت به بهشت است و طالب بهشتی، آن میل بهشت است که تو را طلب می‌کند. و اگر تو را میل به آدمی‌ست، آن آدمی‌ نیز تو را می‌طلبد، که هرگز از یک دست بانگ نیاید

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.