ё أиҳои аллазӣнаи омнўои асбрўоу собрўоу робтўо

یا أَیهُّا الَّذِینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا

Яъне сабр дар ҷанги тану қаҳри нафасу собрўо , сабот дар ҳзму робтўо , даст аз ҷанг ӯ надорӣ то фалоҳи ёбӣ . Бо душмани берун аз баҳри ин ҷанг кун то андаруни ту саломат монад бо матлӯб . Ва чун адоват аз андарун меояд , ҷангу муҷоҳида бо ӯ аввалӣ бошад , ва ин ҷангро қавитар бояд кардан . « рҷънои ман алҷҳоди алосғри илои алҷҳоди алокбр » . Ва ин ҷанг бо ин ду душман дар андаруну берун аз баҳри матлӯбии сет , ва ту он матлӯбро бош .

یعنی صبر در جنگ تن و قهر نفس و صابروا، ثبات در حزم و رابطوا،دست از جنگ او نداری تا فلاح یابی. با دشمن بیرون از بهر این جنگ کن تا اندرون تو سلامت ماند با مطلوب. و چون عداوت از اندرون می‌آید، جنگ و مجاهده با او اولی باشد، و این جنگ را قوی‌تر باید کردن. «رجعنا من الجهاد الاصغر الی الجهاد الاکبر». و این جنگ با این دو دشمن در اندرون و بیرون از بهر مطلوبی‌ست، و تو آن مطلوب را باش.

Дар ин будам ки рӯй ба нафаси ниҳодам ва гуфтам то бубинам ки бех ӯ куҷост то он бехро бабрам , ва ҳар муҳиммӣ ки бех нафас бидон таъаллуқ дорад он муҳимро вайрон кунам . Ва аз ҳар куҷо ки нафас сар баровардӣ , пораи пора аш мекардам ҳамчун сӯрати сагу дандонҳоашро май шикастам , бози соъатӣ бар шакл хӯкаш медидам , сихҳои оҳанӣн дар шикамаш мехалидаму пораи порау резаи реза аш мекардам , чунонк ҳеҷ намонад . Чун бихуфтам сабзаҳоу хушиҳоу роҳат ҳо медидам дар хоб , ва чун бедор шудам сӯраи таббати пеш дил омад , бхўондм .

در این بودم که روی به نفس نهادم و گفتم تا ببینم که بیخ او کجاست تا آن بیخ را ببرم، و هر مهمی‌ که بیخ نفس بدان تعلّق دارد آن مهمّ را ویران کنم. و از هر کجا که نفس سر برآوردی، پاره‌پاره‌اش می‌کردم همچون صورت سگ و دندان‌هاش را می‌شکستم، باز ساعتی بر شکل خوکش می‌دیدم، سیخ‌های آهنین در شکمش می‌خلیدم و پاره‌پاره و ریزه‌ریزه‌اش می‌کردم، چنانک هیچ نماند. چون بخفتم سبزه‌ها و خوشی‌ها و راحت‌ها می‌دیدم در خواب، و چون بیدار شدم سورهٔ تبّت پیش دل آمد، بخواندم.

Гуфтам магари абӯи лҳби нафас манаст ки чунин лҳбӣ дар ман мезанад .

گفتم مگر ابو لهب نفس من است که چنین لهبی در من می‌زند.

Мо أғнии анҳу мола ва мо касб

ما أَغْنی عَنْهُ مالُهُ وَ ما کَسَبَ

Чандини илму ҳикмати ин балои лҳбро аз мо бозндошт

چندین علم و حکمت این بلای لهب را از ما بازنداشت

Ва амрأтаҳи ҳмолаҳи алҳтб

وَ امْرَأَتُهُ حمَّالَةَ الحَطَبِ

Он бех ӯст ки андаки андак ҷамъ шавад аз ӯ .

آن بیخ اوست که اندک‌اندک جمع شود از او.

Фии ҷидҳои ҳабли ман мисад

فِی جِیدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ

Бояд ки расанӣ дар гардан нафас кунам ва ба ҳазор расвоиаш броўизм

باید که رسنی در گردن نفس کنم و به هزار رسوایی‌اش برآویزم

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.