إнои Фтҳнои лаки Фтҳои мубино
إِنَّا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبِینا
Шумо дарҳои ғайбро бизанед то мо гушойем . Охири санги хороро тавонистем шикофтану оби хуш аз вай падед оварадему оташ аз вай зоҳир кардем . Чун ту толиб бошӣ , дили сангини туро ҳам тавонем шикофтан ва аз ваии оташи муҳаббату об роҳат тавонем зоҳир кардан . Охир бингар ки хоки тираи пай кӯб кардаро бшикофтему сабзаи ҷони Фзои рўёнидим ва пайдо оварадем . Ҳамчунон аз замини муҷоҳидаи ту ҳам тавонем гулистони охиратии зоҳир кардану пайдо овардан . Охир бад-ӣн хон карами мо чаҳ нуқсони дида ки чунин нўмидшдаҳ .
شما درهای غیب را بزنید تا ما گشاییم. آخر سنگ خارا را توانستیم شکافتن و آب خوش از وی پدید آوردیم و آتش از وی ظاهر کردیم. چون تو طالب باشی، دل سنگین تو را هم توانیم شکافتن و از وی آتش محبّت و آب راحت توانیم ظاهر کردن. آخر بنگر که خاک تیرهٔ پیکوب کرده را بشکافتیم و سبزهٔ جانفزا رویانیدیم و پیدا آوردیم. همچنان از زمین مجاهدهٔ تو هم توانیم گلستان آخرتی ظاهر کردن و پیدا آوردن. آخر بدین خوان کرمِ ما چه نقصان دیده که چنین نومیدشده.
Аллоҳи лои إлаҳи إлои ҳў
اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُو
Ин тадбирҳои орзӯҳоро аз китфҳои худ берун андоз ва бирав , ва ин бихкҳои муродҳо ва пешниҳодҳоро аз худ битарош , ва аз ҳарчӣ май тарсӣ ки бияёд омадаи гир ва ин шишаи вуҷӯдро шикастаи гир . Чу ҳамчунин хоҳад шудан , пас машғӯл шудан ба ҳазрати бории аввалӣ буд .
این تدبیرهای آرزوها را از کتفهای خود بیرون انداز و برو، و این بیخکهای مرادها و پیشنهادها را از خود بتراش، و از هرچه میترسی که بیاید آمده گیر و این شیشهٔ وجود را شکسته گیر. چو همچنین خواهد شدن، پس مشغول شدن به حضرت باری اولی بود.
Савол кард ки Карим чун чизе бидиҳад бозбстонд ? нон дод бозстонд , ҷон дод бозстонд .
سؤال کرد که کریم چون چیزی بدهد بازبستاند؟ نان داد بازستانَد، جان داد بازستانَد.
Гуфтам агар падари дурустҳои зару симро биораду пеши духтару писари бирезад ва гуяд ки ин аз он шумост ,у боз аз пеш эшон баргирад то ба ҷое наад ва эшон бгринд ки чаро аз пеши мо бардоштӣу бози барадӣ , падар гуяд аз баҳри он барме дорам то рӯзи ҷҳозу арӯсии тони ббошд , агар ҳамин соъати шуморо бидиҳам ба ноҷойгоҳ харҷ кунед ва он рӯз ки боистатон шавад шрмздаҳ ва бо ташвиш бимонед . Карам инаст ки аз пеш шумо баргирам , на онкии корро ба шумо мӯҳмали фурӯгузорам . Ва дигари онкии шуморо дар ин ҳуҷра ба меҳмонӣ Фрўоўрдаҳем , чун ягонагии варзедят ба сарои хос барам ва дар онҷоятони сокини гардонам . Агар шуморо додемии ҳамаро талафи крдтонӣу рабояндагони рабудандӣ ва ба ғорати бурдандӣ ва ба ҳавоу офтоб сӯхта шудандӣ ва аз сармои фарсӯдаи гштидитӣ . Пас карбосҳоро дарон айбаи пам дона ниҳодем ва абрешиминро дар ганҷинаи тухм пела ниҳодем то агар дуздони инро бибаранди калиди он ганҷинаро бознёбнд ки бибаранд ва он қуфлро натавонанд ки бигушоӣанд .
گفتم اگر پدر دُرُستهای زر و سیم را بیارد و پیش دختر و پسر بریزد و گوید که این از آن شماست، و باز از پیش ایشان برگیرد تا به جایی نهد و ایشان بگریند که چرا از پیش ما برداشتی و باز بردی، پدر گوید از بهر آن برمیدارم تا روز جهاز و عروسیتان بباشد، اگر همین ساعت شما را بدهم به ناجایگاه خرج کنید و آن روز که بایستتان شود شرمزده و با تشویش بمانید. کرم این است که از پیش شما برگیرم، نه آنکه کار را به شما مهمل فروگذارم. و دیگر آنکه شما را در این حجره به مهمانی فروآوردهایم، چون یگانگی ورزیدیت به سرای خاص برم و در آنجایتان ساکن گردانم. اگر شما را دادیمی همه را تلف کردتانی و ربایندگان ربودندی و به غارت بردندی و به هوا و آفتاب سوخته شدندی و از سرما فرسوده گشتیدیتی. پس کرباسها را دران عیبه پمدانه نهادیم و ابریشمین را در گنجینهٔ تخم پیله نهادیم تا اگر دزدان این را ببرند کلید آن گنجینه را بازنیابند که ببرند و آن قفل را نتوانند که بگشایند.