« ё алии ллсъиди сулси ъломот ; қӯти алҳлоли фии балада »

«یا علیّ للسّعید ثلث علامات؛ قوت الحلال فی بلده»

Яъне қӯти ҳалоли тӯшаи роҳ охиратаст ,у ҳаром онаст ки аз рафтани роҳи бози Монӣ .

یعنی قوت حلال توشهٔ راه آخرت است، و حرام آن است که از رفتن راه باز مانی.

Ва аломати дигар : « маҷолисаи алълмоء »

و علامت دیگر: «مجالسة العلماء»

Ва уламо он ҳоанд ки бидонанд роҳҳоро ва дар он роҳ ҳо бираванд . Ту бояд ки бо эшон нишинӣ ва бо он раҳи равонӣ ки роҳ ҳо бидонанд биравӣ .

و علما آن‌هااند که بدانند راه‌ها را و در آن راه‌ها بروند. تو باید که با ایشان نشینی و با آن ره روانی که راه‌ها بدانند بروی.

Ва аломати дигар : « хумси салавоти маъаи аломом »

و علامت دیگر: «خمس صلوات مع الامام»

Ва эмоми он касаст ки ӯ худованду ҳокими он шаҳр ва он вилоят ободонаст ки мо бидонҷо мерӯем . Акнӯн маншур аз эшон бояд талабидан ва аз эшон бояд бадарғаи Фариштагон хостану манзилҳои он вилоят талабидан , ва ба касони он вилояти фармон хостан .

و امام آن‌کس است که او خداوند و حاکم آن شهر و آن ولایت آبادان است که ما بدانجا می‌رویم. اکنون منشور از ایشان باید طلبیدن و از ایشان باید بدرقهٔ فرشتگان خواستن و منزل‌های آن ولایت طلبیدن، و به کسانِ آن ولایت فرمان خواستن.

ӯ маъноа , « ё алии ман акли манулҳаром моти қалбау халқи дайнау заъфи яқинау колти ибодатау ҳуҷбати даъвата » .

او معناه، «یا علیّ من اکل من الحرام مات قلبه و خلق دینه و ضعف یقینه و کلّت عبادته و حجبت دعوته».

Луқма чун тухмӣаст ва хӯрдан ту коштанаст дар замини тан . Акнӯн дар замини тани худ май нигар ки дахлаш ва нзлш чист ва бориш чист , агар инҳост ки гуфтем , бидон ки ҳароми хӯрдае , ва агар зиди ин май бинӣ онгоҳ бидон ки ҳалоли хӯрда Эй

لقمه چون تخمی‌ است و خوردن تو کاشتن است در زمین تن. اکنون در زمین تنِ خود می‌نگر که دخلش و نزلش چیست و بارَش چیست، اگر این‌هاست که گفتیم، بدان که حرام خورده‌ای، و اگر ضد این می‌بینی آنگاه بدان که حلال خورده‌ای

Ва аллоҳи аълам .

و اللّه اعلم.