Даст ӯ , тавқи гардани ҷонат

دست او، طوق گردن جانت

Сари бароварда аз гиребонат

سر برآورده از گریبانت

Ба тўнздиктри з ҳабл варед

به تونزدیکتر ز حبل ورید

Ту дар афтода дар залоли баъӣд

تو در افتاده در ضلال بعید

Чанд гардӣ ба гирд ҳар сари кӯй

چند گردی به گرد هر سر کوی

Дарди худро даво , ҳам аз ӯ ҷӯй

درد خود را دوا، هم از او جوی

« ло » наҳангӣаст , коиноти ошом

«لا» نهنگی است، کاینات آشام

Арш то фарш дар кашида ба ком

عرش تا فرش در کشیده به کام

Ҳар куҷо карда он наҳанги оҳанг

هر کجا کرده آن نهنگ آهنگ

Аз ман ва мо на буи монад ва на ранг

از من و ما نه بوی ماند و نه رنگ

Нуқтае зини давоири паргор

نقطه‌ای زین دوایر پرگار

Нест беруни зи даври ин паргор

نیست بیرون ز دور این پرگار

Чаҳ мураккаб дар ин фазо , чаҳ басит

چه مرکب در این فضا، چه بسیط

Ҳаст ҳукми фано , ба ҷумлаи муҳӣт

هست حکم فنا، به جمله محیط

Балки миқрози қаҳрамон ҳақ аст

بلکه مقراض قهرمان حق است

Қотеъи васли ?калмон ҳақ аст

قاطع وصل کلمان حق است

Ҳиндӯии нафаси рости ғули ду шох

هندوی نفس راست غل دو شاخ

Танг карда бирав ҷаҳони фарох

تنگ کرده برو جهان فراخ

Дорад аз « ло » фурӯғ , нури қадам

دارد از «لا» فروغ، نور قدم

Гарчи « ло » дошт , тирагии адам

گرچه «لا» داشت، تیرگی عدم

Чун кунад « ло » бисоти касрати тай

چون کند «لا» بساط کثرت طی

Диҳад « ало » зи ҷоми ваҳдат , май

دهد «الا» ز جام وحدت، می