Бршў эй рояти рӯз аз дар шарқ

برشو ای رایت روز از در شرق

Бушков эй ғунчаи субҳ аз бар кӯҳ

بشکف ای غنچهٔ صبح از بر کوه

Даҳрро тоҷи зари овез ба фарқ

دهر را تاج زر آویز به فرق

Комдми зини шаби мзлм ба сутӯҳ

کامدم زین شب مظلم به‌ستوه

*

*

*

*

эй шаб мувҳишанда густар

ای شب موحش انده گستر

Андаки эҳсону фаровони ситамӣ

اندک احسان و فراوان ستمی

Матлаъи яъсу ҳаросии ту магар

مطلع یأس و هراسی تو مگر

Саҳари ҳашару ғуруби адамӣ

سحر حشر و غروب عدمی

*

*

*

*

Ту шунидӣ ки манам бархе шаб

تو شنیدی که منم برخی شب‌

Оре аммо на чунон аброндўд

آری اما نه چنان ابراندود

Бе фурӯғи мау нури кавкаб

بی‌فروغ مه و نور کوکب

Чун яке зангӣ ангушт олуд

چون یکی زنگی انگشت‌آلود

*

*

*

*

Моҳ чун беваи занони пӯшида

ماه چون بیوه‌زنان پوشیده

Ба ҳиҷоби сияҳи андар , ҳамаи тан

به حجاب سیه اندر، همه تن

Сахти пӯшидаи ҷамол аз дида

سخت پوشیده جمال از دیده

То ндонндкаҳ пераст он зан

تا ندانندکه پیرست آن زن

*

*

*

*

Наҷми ноҳиди ниҳони сохтаи рӯ

نجم ناهید نهان ساخته رو

Дар пас абри абуси ғамгин

در پس ابر عبوس غمگین

Мардуми чашми ман андари пай ӯ

مردم چشم من اندر پی او

Чун касе каш ба чаҳ афтодаи нигин

چون کسی کش به‌ چه افتاده نگین

*

*‌

*

*‌

Мондаи азкори дарин зулмати ом

مانده ازکار درین ظلمت عام

Ба фалаки брқлми тири дабир

به فلک برقلم تیرِ دبیر

Зонка бар ҷои мураккаби зи ғмом

زانکه بر جای مرکب ز غمام

Даҳр пуркарда дуоташ аз қӣр

دهر پرکرده دواتش از قیر

*

*‌

*

*

Муштарии бастаи дарин абри сиёҳ

مشتری بسته درین ابر سیاه

Сияҳи чеҳра аз бими фарҷомӣ

سیه چهره از بیم فرجامی

Вондри амвоҷи бухори ҷонкоҳ

واندر امواج بخار جانکاه

Гум шудаи шаъшааи баҳромӣ

گم شده شعشعهٔ بهرامی

*

*‌

*

*‌

Ошиқами ман ба шабии миное

عاشقم من به شبی مینایی

Хушу Лайлӣ ваашу ҳиндӣаи изор

خوش و لیلی‌وش و هندیه‌عذار

На яке ваҳшии Афрӣқое

نه یکی وحشی افریقایی

Зишту ошуфтау маҷнӯни кирдор

زشت و آشفته و مجنون کردار

*

*

*

*‌

Ошиқами ман ба шабии хомашу соф

عاشقم‌ من به ‌شبی ‌خامش ‌و صاف

Нури пайвастаи саморо ба смк

نور پیوسته سما را به سمک

Ҳамраҳи нури самовоти шикоф

همره نور سماوات شکاف

Ба замин тохта овози малик

به زمین تاخته آواز ملک

*

*

*

*‌

Моҳи берун шуда аз пушти саҳоб

ماه بیرون شده از پشت سحاب

Густаронидаи шуъоъи симин

گسترانیده شعاع سیمین

Гоҳи пинҳон шуда дар зери ниқоб

گاه پنهان شده در زیر نقاب

Гуҳи аёни сохтаи лухтии зи ҷабин

گه عیان ساخته لختی ز جبین

*

*

*

*

Ошиқам бар фалакии нӯронӣ

عاشقم بر فلکی نورانی

зи ахтарони панҷараи нуқра бар он

ز اختران پنجرهٔ نقره بر آن

Ман аз он панҷараи рӯҳонӣ

من از آن پنجرهٔ روحانی

Дар фазои абадяти нигарон

در فضای ابدیت نگران

*

*

*

*‌

На ҳавои кидиру гирдолӯд

‌نه هوایی کدر و گردآلود

Бар вай аз абри яке хайма шавам

بر وی از ابر یکی خیمهٔ شوم

Бастаи андари қафасии қирондўд

بسته اندر قفسی قیراندود

Манзараи дидаи зи дидори нуҷум

منظره دیده ز دیدار نجوم

*

*

*

*

Аз ту ва тирагӣат дод эй шаб

از تو و تیرگیت داد ای شب

Ки дилам пора шуд аз воҳимаи ?ут

که دلم پاره شد از واهمه‌ات

Зини сияҳи корӣу бедод эй шаб

زین سیه کاری و بیداد ای شب

Ба куҷои баради тавон мзлмаҳи ?ут

به کجا برد توان مظلمه‌ات

эй шаби ҷони шукри ъмргдоз

ای شب جان‌شکر عمرگداز

эй зи ҷаври ту ба ҳар дили асарӣ

ای ز جور تو به هر دل اثری

Зулм кӯтаҳ кунадат дасти дароз

ظلم کوته کندت دست دراز

Ҳар шабиро буд аз паии саҳарӣ

هر شبی را بود از پی سحری

*

*

*

*‌

Ману дижхими хиёнати кирдор

من و دژخیم خیانت‌کردار

Бигузаронем ҷаҳони гузарон

بگذرانیم جهان گذران

Хуфта ӯ маст ва ман инак бедор

خفته او مست و من اینک بیدار

Бар вай аз дидаи нафрати нигарон

بر وی از دیده نفرت نگران

*

*

*

*‌

Шаб ки андари бен ин жарфи қбоб

شب که اندر بن این ژرف‌قباب

Халқ хуфтааст , худо бедор аст

خلق خفته‌است‌،‌خدا بیدار است

Онкиро дидаи нёлўд ба хоб

آنکه را دیده نیالود به‌ خواب

Дида бонаш карам додар аст

دیده‌بانش کرم دادار است

*

*

*

*‌

Тира шуд дида ва шуд хатми китоб

تیره شد دیده و شد ختم کتاب

Лек наваз ин шаб ғамнок баҷост

لیک‌ نوز این‌ شب‌ غمناک بجاست

Сипарии гашти зи чашмонами хоб

سپری گشت ز چشمانم خواب

Чун ғам ояд ба миён хоб куҷост

چون‌ غم‌ آید به‌ میان‌ خواب کجاست

*

*‌

*

*‌

Ба умедӣ ки магар фаҷр дамид

به امیدی که مگر فجر دمید

Дмбдми дӯхта бар шишаи нигоҳ

دمبدم دوخته بر شیشه نگاه

Дар пас шишаи дргшти сипед

در پس شیشهٔ درگشت سپید

Чашм бе хоби ману шишаи сиёҳ

چشم‌ بی‌خواب من و شیشه سیاه

*

*

*

*

Шамъ шуд хомашу соъат ҳам хуфт

شمع‌شد خامش‌و ساعت‌هم‌خفت

Дили ман тафтау чашмами бедор

دل من تفته و چشمم بیدار

Шуда бо заҳмати бедорӣ , ҷуфт

شده با زحمت‌بیداری‌، جفت

Ғаму андешаи ин шаҳру диёр

غم و اندیشهٔ این شهر و دیار

*

*‌

*

*

Як раҳи ин пардаи ғамноки бадар

یک ره این پردهٔ غمناک بدر

Венаи сиёҳии бабр эй рӯзи сипед

وین سیاهی ببر ای روز سپید

Варнае ҳеҷ сабоҳи маҳшар

ورنه‌ای هیچ صباح محشر

Сар барор аз адам эй субҳи умед

سر برآر از عدم ای صبح امید

*

*

*

*

На шабами ром ва на рӯзами пирӯз

نه شبم رام و نه روزم پیروز

Мунзавии рӯзу дили андари вои шаб

منزوی روز و دل اندر وا شب

Чун шавад шаби бхрўшм то рӯз

چون شود شب‌ بخروشم‌ تا روز

Чун шавад рӯз бинолам то шаб

چون شود روز بنالم تا شب

*

*‌

*

*‌

Ин буд ҳоли ғарибӣ чун ман

این بود حال غریبی چون من

Дар яке кишвари бедоди сиришт

در یکی کشور بیداد سرشت

Мондаи бегона ба шаҳр ва ба ватан

مانده بیگانه به شهر و به وطن

Чун муаззин ба килисоу кунишат

چون مؤذن به کلیسا و کنشت

эй дариғо ки ҷавонӣ бигузашт

ای دریغا که جوانی بگذشت

Баҳри ободии ин малики хароб

بهر آبادی این ملک خراب

Ҳамчуи деҳқон ки баради оби зи дашт

همچو دهقان که برد آب ز دشت

То гул ва сабза даманд зи сароб

تا گل و سبزه دماند ز سراب

Ёд оред дар он бистари ноз

یاد آرید در آن بستر ناز

эй фурӯи хуфтаи баҳами фарзандон

ای فرو خفته بهم فرزندان

Збни шубони сияҳи ъмргдоз

زبن شبان سیه عمرگداز

Ки сар оварда падар дар зиндон

که سر آورده پدر در زندان

Ёди ор эй писари хуби хисол

یاد آر ای پسر خوب‌خصال

Каз табаи кории ин мардуми дун

کز تبه کاری این مردم دون

Падарати гашт ба хории помол

پدرت گشت به خواری پامال

То ту гардӣ ба шарофати мақрун

تا تو گردی به شرافت مقرون

Шӯи сӯии мадрисае духтари зор

شو سوی مدرسه‌ای دختر زار

эй зани боҳунари сесад ва бист

ای زن باهنر سیصد و بیست

Вондри он аҳди ҳумоюни ёди ор

واندر آن عهد همایون یاد آر

То бадонеи падарат кушта кист

تا بدانی پدرت کشتهٔ کیست

Лек донам ки дар он аҳду змн

لیک دانم که در آن عهد و زمن

Ин масоиби ҳама бо ёд шумост

این مصائب همه با یاد شماست

Ҷустани кини ману миллати ман

جستن کین من و ملت من

Андари он рӯз , врстод шумост

اندر آن روز، ورستاد شماست

Рӯзгорӣ ки шумо озодон

روزگاری که شما آزادان

Боз ҷӯйед зи дуздони кайфар

باز جویید ز دزدان کیفر

Дздзодону стмгрзодон

دزدزادان و ستمگرزادان

Ғарқ нанганд ва шумо ном овар

غرق ننگند و شما نام‌آور

Баҳрам бар , гилаи гурги рада

بحرم بر، گلهٔ گرگ رده

Ба сифати гург ва ба сӯрат чу ғнм

به‌صفت گرگ و به صورت چو غنم

Хӯрдаи оҳӯии ҳарамро ва шуда

خورده آهوی حرم را و شده

Ҷои оҳӯии ҳарами гурги ҳарам

جای آهوی حرم گرگ حرم

эй ҷавонони ғаюри фардо

ای جوانان غیور فردا

Пурдилу бошарафу збрк сор

پردل و باشرف و زبرک‌سار

Пок созед зи гиреҳгони дағо

پاک سازید ز گرگان دغا

Ҳарами поки ватанро якбор

حرم پاک وطن را یکبار

Он сияҳи лаҳза ки аз гуруснагӣ

آن سیه لحظه که از گرسنگی

Рухи атфол ватан гардад зард

رخ اطفال وطن گردد زرد

Сбзхтону ҷавонони ҳамагӣ

سبزخطان و جوانان همگی

Байрақи фатҳ ба кафи баҳри набард

بیرق فتح به کف بهر نبرد

Ту ҳам эй пӯри дили озурдаи ман

تو هم ای پور دل‌آزردهٔ من

Андари он рӯз ба ёди ори ин дарс

اندر آن روز به یاد آر این درس

Пой на пеш ва ба тани пӯши кафан

پای نه پیش و به تن پوش کفن

Сари ғавғои шӯ ва аз марг матарс

سر غوغا شو و از مرگ مترس

РўзкиФр чу табиат хонд

روزکیفر چو طبیعت خواند

Хоинонро паии тФриғи ҳисоб

خائنان را پی تفریغ حساب

Дздзодаҳи зи ту хат бастанд

دزدزاده ز تو خط بستاند

Бӯ ки тахфиф диҳандаш ба азоб

بو که تخفیف دهندش به‌ عذاب

Писари ман ! ту ба рӯзи кайфар

پسر من‌! تو به روز کیفر

Решаи отифа аз дили бркн

ریشهٔ عاطفه از دل برکن

Аз сркиФр дуздон магзар

از سرکیفر دزدان مگذر

То пушаймон нашӯй ҳамчун ман

تا پشیمان نشوی همچون من

Аҷри ин тираи шубони мзлм

اجر این تیره‌شبان مظلم

Бозгардад ба ту дар рӯзи ҳсиб

بازگردد به تو در روز حسیب

Ронад он рӯзи нажоди золим

راند آن روز نژاد ظالم

Ки зи мо ҳар ду ки хӯрдааст фиреб

که ز ما هر دو که ‌خورده‌است فریب

Бахи бах эй мурғи шбоҳнги зи шох

بخ بخ ای مرغ شباهنگ ز شاخ

Бо ман длшдаҳ дмсозӣ кун

با من دلشده دمسازی کن

Ту ҳам эй дил ба раҳи ҳақи густох

تو هم ای دل به ره حق گستاخ

Бо шбоҳнги ҳам овозӣ кун

با شباهنگ هم‌آوازی کن

эй шбоҳнг ! аз он шохи баланд

ای شباهنگ! از آن شاخ بلند

Шӯи як имшаби зи вафои ёри баҳор

شو یک امشب ز وفا یار بهار

Гар бихоҳӣ ки шавам ман хурсанд

گر بخواهی که شوم من خرسند

Икдми азгФтни ҳақи дасти мадор

یکدم ازگفتن حق دست مدار

Ҳон чаҳ гуяд бишинав , мурғи зи давр

هان چه گوید بشنو، مرغ ز دور

намедиҳад посухи ман , ҳақи ҳақи ҳақ

می‌دهد پاسخ من‌، حق حق حق

Охир аз ҳиммати мардони ғаюр

آخر از همت مردان غیور

Шавад ободи ватан , ҳақи ҳақи ҳақ

شود آباد وطن‌، حق حق حق