Қитъае қалами партави Байзое буд
قطعهای قلم پرتو بیضایی بود
Партави маънӣу лафзаши яди Байзое буд
پرتو معنی و لفظش ید بیضایی بود
Ҳубу буғз аз падарони ирс ба фарзанд расад
حب و بغض از پدران ارث به فرزند رسد
Меҳри партав ба ман аҷдодӣу обое буд
مهر پرتو به من اجدادی و آبایی بود
Ҳамчунин буд зи мироси ниёкон бе шак
همچنین بود ز میراث نیاکان بیشک
Он муҳаббат ки зи ман дар дили Байзое буд
آن محبت که ز من در دل بیضایی بود
Рости гӯйӣ ки миёни падарони ман ва ӯ
راست گویی که میان پدران من و او
Муттасили силсилаи инсу шиносоӣ буд
متصل سلسلهٔ انس و شناسایی بود
Дӯстӣ бе сабаби он рӯзи аҷаб буд балӣ
دوستی بیسبب آن روز عجب بود بلی
Даври даврони табаҳкорӣу хўдроиӣ буд
دور دوران تبهکاری و خودرایی بود
Вижаи байни ду сухангӯӣ ки аз рӯзи нахуст
ویژه بین دو سخنگوی که از روز نخست
Кори ҳам чашмии ин қавми тамошое буд
کار همچشمی این قوم تماشایی بود
Бо чунин ҳол , раҳеро падарат дӯст гирифт
با چنین حال، رهی را پدرت دوست گرفت
Ки дилаши поки зи лавси манӣ ва мое буд
که دلش پاک ز لوث منی و مایی بود
Ман ҳам ӯро зи гуруҳи шуъарои бгзидм
من هم او را ز گروه شعرا بگزیدم
Ки чун ман низ вай аз мардуми дарёӣ буд
که چون من نیز وی از مردم دریایی بود
Буд ӯ низ чу ман дар ватани хеши ғариб
بود او نیز چو من در وطن خویش غریب
Бо ғарибонаш аз он шафқату мавлое буд
با غریبانش از آن شفقت و مولایی بود
Буд ӯ муътақиди длшдгони шайдо
بود او معتقد دلشدگان شیدا
Ки худованди дилии волау шайдое буд
که خداوند دلی واله و شیدایی بود
Гар ба кунҷ қафас афтод аҷаб нест ки ӯ
گر به کنج قفس افتاد عجب نیست که او
Андалеби осои маҳкӯми хуши овоӣ буд
عندلیبآسا محکوم خوشآوایی بود
Буд масъӯди замони он ки ба шавамӣ адаб
بود مسعود زمان آن که به شومی ادب
Гуҳ ( маранҷӣ )у гуҳӣ ( сўбӣ )у гуҳ ( ное ) буд
گه (مرنجی) و گهی(سوبی) و گه (نایی) بود
Пртўои раҳмати ҳақ бар падарӣ каз пас ӯ
پرتوا رحمت حق بر پدری کز پس او
Чун ту фарзанди халаф дар шарафафзое буд
چون تو فرزند خلف در شرف افزایی بود
Гуфтӣ аз насаби Кошон чаҳ зании тан ки падарат
گفتی از نسب کاشان چهزنی تن که پدرت
Буд азбни шаҳр ки машҳур ба гуёе буд
بود ازبن شهر که مشهور به گویایی بود
Рост гуфтӣ ва ман аз рост наранҷам лекин
راست گفتی و من از راست نرنجم لیکن
Чаҳ тавон кард ки дар Тӯсами пайдое буд
چه توان کرد که در طوسم پیدایی بود
Тӯсу Кошон ба қиёси насаби дӯдаи мо
طوس و کاشان به قیاس نسب دودهٔ ما
Насаби сӯрат бо ҷисми ҳаюлое буд
نسب صورت با جسم هیولایی بود
Муваллидами Тӯси валикини гуҳар аз Кошон аст
مولدم طوس ولیکن گهر از کاشان است
Нағма омад зи не аммо ҳунар аз ное буд
نغمه آمد ز نی اما هنر از نایی بود
Ҷад ман ҳаст сабури он ки ба Кошон ӯ ро
جد من هست صبور آن که به کاشان او را
Бо ъам хубаши сабои даъвии ҳамтоӣ буд
با عم خوبش صبا دعوی همتایی بود
намерасад аз пас сӣ пушт ба оли бармак
میرسد از پس سی پشت به آل برمک
Венаи насаби он рӯзи асбоби худороӣ буд
وین نسب آن روز اسباب خودآرایی بود
Нойиби ассалтанаро буд дабири махсӯс
نایبالسلطنه را بود دبیر مخصوص
Зон ки ширини хат ӯ шуҳра ба зебоӣ буд
زان که شیرین خط او شهره به زیبایی بود
Бо чунин ҳол шуд андари сафи пайкору ҷиҳод
با چنین حال شد اندر صف پیکار و جهاد
Ки ватани дастхуши душмани яғмое буд
که وطن دستخوش دشمن یغمایی بود
Дар саф разм шуд аз ғайрати исломи шаҳид
در صف رزم شد از غیرت اسلام شهید
Зонка бо табъи ғаюру сари савдое буд
زانکه با طبع غیور و سر سودایی بود
Сеюмин ҷади ман аз Кошон бишитофт ба Фӣн
سومین جد من از کاشان بشتافت به فین
Зонка бебаҳра аз олоиши дунёе буд
زانکه بیبهره از آلایش دنیایی بود
Дуюмин ҷад ман омад ба хуросон аз кош
دومین جد من آمد به خراسان از کاش
Кандар ин марҳалааш буйаи ъқбоиӣ буд
کاندر این مرحلهاش بویهٔ عقبایی بود
Кори дунёаш ба сомон шуд аз он рӯй ки ӯ
کار دنیاش به سامان شد از آن روی که او
Соҳиби коргаҳи махмалу дороӣ буд
صاحب کارگه مخمل و دارایی بود
Писаронаши ҳамаи санъатгару фарзанди киин
پسرانش همه صنعتگر و فرزند کهین
Козимаши ном ва ба дили толиби доноӣ буд
کاظمش نام و به دل طالب دانایی بود
Ба тақозои насаби гашти сбўрбши лақаб
به تقاضای نسب گشت صبوربش لقب
Тўтиӣии гашт ки шуҳра ба шкрхоиӣ буд
طوطیئی گشت که شهره به شکرخایی بود
Шева шоиряш кард ( хуҷаста ) талқин
شیوهٔ شاعریش کرد (خجسته) تلقین
Онкии шърн ба ҷҳоли шуҳра ба шевое буд
آنکه شعراً بهجهان شهره به شیوایی بود
Шуд раиси ушшуарои пас мулкӣ ёфт ба шеър
شد رئیسالشعرا پس ملکی یافت به شعر
Вази шаҳашро табаи ҳам зи аввали бурное буд
وز شهش را تبه هم ز اول برنایی بود
Боди ободи маин хиттаи Кошон ки мудом
باد آباد مهین خطهٔ کاشان که مدام
Маҳди ҳушу хираду санъату бенаӣ буд
مهد هوش و خرد و صنعت و بینایی بود
Ҳарки бархест баҳри пешаи зи шаҳри Кошон
هرکه برخاست بهر پیشه ز شهر کاشان
Дар фани хештанаши фарти тавоноӣ буд
در فن خویشتنش فرط توانایی بود
Маънӣ кош ҷамиласт ва зарифаст ва азу аст
معنی کاش جمیلست و ظریفست و ازو است
Луғати кашӣ , каши маънии раъное буд
لغت کشی، کش معنی رعنایی بود
Кашу Кашмӣр ва дигар Кошмар ва Кошғар аст
کش و کشمیر و دگر کاشمر و کاشغر است
Ҷойҳоӣ ки ъбодтгаҳи бӯдоӣ буд
جایهایی که عبادتگه بودایی بود
Лафзи кошонаи вкошон ба луғатҳои қадим
لفظ کاشانه وکاشان به لغتهای قدیم
Маъбаду ҷойгаҳи ҷашну дили осое буд
معبد و جایگه جشن و دل آسایی بود
Оҷури вкосаҳи рангини рокошии хонданд
آجر و کاسهٔ رنگین را کاشی خواندند
Венаи ҳам аз нақши хушу лавни тамошое буд
وین هم از نقش خوش و لون تماشایی بود
Луғати косаи вкоссти ҳам азкошаҳи вкош
لغت کاسه وکاسست هم ازکاشه وکاش
Зонка пурнақши гулу бутаи миное буд
زانکه پرنقش گل و بوتهٔ مینایی بود
Дар таманнои хушӣ низ бигӯянд : эй кош
در تمنای خوشی نیز بگویند: ای کاش
Дар фироқи туами орому шикебе буд
در فراق توام آرام و شکیبایی بود
Санъати кошӣ аз ӣнҷо ба дигар ҷой расед
صنعت کاشی از اینجا به دگر جای رسید
Кин ҳунари вбжаҳи ин шаҳр ба танҳоӣ буд
کاین هنر وبژه این شهر به تنهایی بود
Фарши зебоаш кунун шуҳра даҳраст чунонк
فرش زیباش کنون شهرهٔ دهر است چنانک
Зарӣу махмал ӯ шоҳид ҳарҷое буд
زری و مخمل او شاهد هرجایی بود
Вази влои ълиш фахр фузунаст балӣ
وز ولای علیش فخر فزونست بلی
Мардуми Кошони пайвастаи таваллое буд
مردم کاشان پیوسته توّلایی بود
Сӯрату савти накӯро ҳам аз айёми қадим
صورت و صوت نکو را هم از ایام قدیم
Бо набии алқосони ҳмдўшӣу дрбоӣӣ буд
با نبیالقاسان همدوشی و دربائی بود
Мардумашро зи ҳавои хушу анфоси латиф
مردمش را ز هوای خوش و انفاس لطیف
Савти Довӯдӣу алҳони нкисоиӣ буд
صوت داودی و الحان نکیسایی بود
Гӯйии ин нағмаи хуши боиси таъдил вай аст
گوییاین نغمهٔ خوش باعث تعدیل وی است
Варна он лаҳҷаи бад , мояи расвоӣ буд
ورنه آن لهجهٔ بد، مایهٔ رسوایی بود
ё худ ин лаҳҷаи нохуши сипари чашм бад аст
یا خود این لهجهٔ ناخوش سپر چشم بد است
Пеши шаҳрӣ ки пар аз хӯбӣу зебоӣ буд
پیش شهری که پر از خوبی و زیبایی بود
Сад ҳунар дорад ва як айб , ман ин зон гуфтам
صد هنر دارد و یک عیب، من این زان گفتم
То нгўинд ки қасдами ҳнророиӣ буд
تا نگویند که قصدم هنرآرایی بود
Гуфт ин чомаи ҷонбхш ба наврӯзи баҳор
گفت این چامهٔ جانبخش به نوروز بهار
Гарчи афсурдаи дил аз азлату танҳоӣ буд
گرچه افسرده دل از عزلت و تنهایی بود