Маро дод гули пишрси хабар
مرا داد گل پیشرس خبر
Ки нўрўзрсди ҳафта дигар
که نوروزرسد هفتهٔ دگر
Маро гуфт гузар кун сӯии шимол
مرا گفت گذر کن سوی شمال
Ки ман низ бидон ҷо кунам гузар
که من نیز بدانجا کنم گذر
Чу фориғ шавам аз кори нимрўз
چو فارغ شوم از کار نیمروز
Шитобам ба сӯии малики бохтар
شتابم به سوی ملک باختر
Ба лшкргаҳи Исфандиёри ню
به لشکرگه اسفندیار نیو
Ба дъўтгаҳи зардушти номвар
به دعوتگه زردشت نامور
зи ман бахши баҳри бум ва бар нўбд
ز من بخش بهر بوم و بر نوبد
зи ман брсўӣ ҳар гулистони хабар
ز من برسوی هر گلستان خبر
Бигӯ то нҳлди офтоби ҳеҷ
بگو تا نهلد آفتاب هیچ
зи осори ғами ангези даии асар
ز آثار غمانگیز دی اثر
Ҳамон боди брўбд ба кӯҳу дашт
همان باد بروبد به کوه و دشت
Хасу хору палидии зи раҳгузар
خس و خار و پلیدی ز رهگذر
Ҳамон абр фишонд ба роҳи мо
همان ابر فشاند به راه ما
Гулоби хушу мшг ва абиртар
گلاب خوش و مشگ و عبیرتر
Бигӯ наргиси беморро ки ҳон
بگو نرگس بیمار را که هان
зи яғмоӣ зимистон макун ҳазар
ز یغمای زمستان مکن حذر
Ки аз адли ман эмин тавон ғунуд
که از عدل من ایمن توان غنود
Ба ҳрглшн , дар зер ҳар шаҷар
به هرگلشن، در زیر هر شجر
Ҳам аз роҳ ба роҳии тавон гузашт
هم از راه به راهی توان گذشت
Ба сар бар тибқи симу ҷоми зар
به سر بر طبق سیم و جام زر
Кунун ҳамраҳи хуррами баҳор , ман
کنون همره خرم بهار، من
Кунам азгли всрўу самани ҳашар
کنم ازگل وسرو و سمن حشر
Фароз оему созам ба боғ , базм
فراز آیم و سازم به باغ، بزم
Гушойами зи нишоту сарвар дар
گشایم ز نشاط و سرور در
Бигӯ булбули хомӯшро ки хез
بگو بلبل خاموش را که خیز
Яке манқибати нғзкни зибр
یکی منقبت نغزکن زبر
Казин пас ба ду се ҳафтаи сурхи гул
کزین پس به دو سه هفته سرخ گل
Расад бо рух хуй карда аз сафар
رسد با رخ خوی کرده از سفر
Басони рухи зуввори шоҳи Тӯс
بسان رخ زوار شاه طوس
Ризои поки слили паёмбар
رضا پاک سلیل پیامبر
Маи бурҷи рисолат ки сят ӯст
مه برج رسالت که صیت اوست
Чу маи пок ва чу хуршеди мштҳр
چو مه پاک و چو خورشید مشتهر
Агар дниўиӣии сӯй ӯ гароӣ
اگر دنیویئی سوی او گرای
Вагар ахрўиӣии сӯй ӯ гузар
وگر اخرویئی سوی او گذر
Ки бар хон ъмими вилояташ
که بر خوان عمیم ولایتش
Наим ду ҷаҳонаст мо ҳзр
نعیم دو جهانست ما حضر