Додам ду писари худоӣ ва се духтар
دادم دو پسر خدای و سه دختر
Ҳар панҷ бзодаҳ аз яке модар
هر پنج بزاده از یکی مادر
Ҳушангӣу момӣу малики духтӣ
هوشنگی و مامی و ملک دختی
Чорами парвонаи Меҳрдоди охир
چارم پروانه مهرداد آخر
Умед ки зиндагӣ кунанд ин панҷ
امید که زندگی کنند این پنج
На чун ду писар ки мард ва як духтар
نه چون دو پسر که مرد و یک دختر
Ҳушанг ба ҳашт солагӣ бошад
هوشنگ به هشت سالگی باشد
Боландау хуб рӯйу хуши мухбир
بالنده و خوبروی و خوش مخبر
Ваон духтаракон ба боғи зебоӣ
وان دخترکان به باغ زیبایی
Шодоб чу шохҳои сиснбр
شاداب چو شاخهای سیسنبر
Ҳушанг ба дарс , ҳушаш афзӯнаст
هوشنگ به درس، هوشش افزونست
Вази ҳуш буд нишоташи афзӯн тар
وز هوش بود نشاطش افزونتر
Ваон духтаракон кунанд азуи тақлид
وان دخترکان کنند ازو تقلید
Кӯҳаст ба хайли кӯдакони раҳбар
کوهست به خیل کودکان رهبر
Вази шайтанату фасоду айёрӣ
وز شیطنت و فساد و عیاری
Онон ҳама кеҳтаранд ва ӯ меҳтар
آنان همه کهترند و او مهتر
Ваон хотун кӯаст модари атфол
وان خاتون کوست مادر اطفال
Кадбонуӣ манзиласту неки ахтар
کدبانوی منزلست و نیک اختر
Зери назар вайаст ҳар чизе
زیر نظر وی است هر چیزی
Аз матбах ва аз утоқ ва аз дафтар
از مطبخ و از اطاق و از دفتر
Дар забти хазина ва ҳазина ӯст
در ضبط خزینه و هزینهٔ اوست
Чизе ки ба хона ояд аз ҳар дар
چیزی که به خانه آید از هر در
Ҳам нозир хонааст ва ҳам бендор
هم ناظر خانه است و هم بندار
Ҳам молик манзиласт ва ҳам сарвар
هم مالک منزلست و هم سرور
Зибри қалам вайаст ва дар дасташ
زبر قلم وی است و در دستش
Харҷи худу хониводау шавҳар
خرج خود و خانواده و شوهر
Худ зояд ва худ бпрўрди атфол
خود زاید و خود بپرورد اطفال
Худ шер ба кӯдакон диҳад яксар
خود شیر به کودکان دهد یکسر
Дар ҳифзи мизоҷ кӯдакон кӯшад
در حفظ مزاج کودکان کوشد
Монанди яке пизишки донишвар
مانند یکی پزشک دانشور
Аз мадрисаи кӯдакон чу баргарданд
از مدرسه کودکان چو برگردند
Бинишаста ва дарсашон кунад аз бар
بنشسته و درسشان کند از بر
Зон пеш ки дарс ва машқашон бошад
زان پیش که درس و مشقشان باشد
Як дами нҳлд ба бозии дигар
یک دم نهلد به بازی دیگر
Дашному дурӯғашони нёмўзд
دشنام و دروغشان نیاموزد
Ва омӯзад ончӣ бошад андари хур
و آموزد آنچه باشد اندر خور
Озод буд ба хонау барзан
آزاد بود به خانه و برزن
Монанди як амир дар кишвар
مانند یک امیر در کشور
Ҳаргиз наниҳад зи хонаи беруни пой
هرگز ننهد ز خانه بیرون پای
Ҷузи баҳри лақои модару хоҳар
جز بهر لقای مادر و خواهر
ё баҳри хариди чизакии кон ро
یا بهر خرید چیزکی کان را
Стўор надоштааст бар нукар
ستوار نداشته است بر نوکر
Инсӣ ба духон надораду бода
انسی به دخان ندارد و باده
Ваз ҳар дўбўди нФўртои маҳшар
وز هر دوبود نفورتا محشر
Зонрўст ки ҳаст қаду андомаш
زانروست که هست قد و اندامش
Монандаи сарви рустаи дркшмр
مانندهٔ سرو رسته درکشمر
Шодаст ба амр ва наҳйу фурмонаш
شاد است بهامر و نهی و فرمانش
Бар нукару бркнизу холӣгар
بر نوکر و برکنیز و خالیگر
Фарёд занад ба вақти кжхлқӣ
فریاد زند به وقت کژخلقی
Чун фармондиҳ ба арсаи лашкар
چون فرمانده به عرصهٔ لشکر
зи оғози тулӯъ то ба нимаи шаб
ز آغاز طلوع تا به نیمهٔ شب
Даркор буд чу марди ҷодӯгар
درکار بود چو مرد جادوگر
Брдмши шабӣ ба синамои меҳмон
بردمش شبی به سینما مهمان
Бо се бачау канизаку чокар
با سه بچه و کنیزک و چاکر
Омад зи қазо ба хонаам дуздӣ
آمد ز قضا به خانهام دزدی
Бардошти се дасти рахту ҷуст аз дар
برداشت سه دست رخت و جست از در
Хотун чу ба хонаи бозгашти азғбн
خاتونچو بهخانه بازگشتازغبن
Ангушт гузид ва кард нафрини сар
انگشت گزید و کرد نفرین سر
Гуфт ар бнрФтмии бад-ӣни гардиш
گفت ار بنرفتمی بدین گردش
Зин дузд на?бардамӣ чунин кайфар
زین دزد نبردمی چنین کیفر
Як рӯз дигар ба Ќулҳакаши барадам
یک روز دگر به قلهکش بردم
Аз шаҳр , дар он ҳавои ҷон парвар
از شهر، در آن هوای جانپرور
Ҷамъият буду мардум бисёр
جمعیت بود و مردم بسیار
Мркўб кам вагарону баси мункир
مرکوب کم وگران و بس منکر
Чун боз шудам ба хонаи пурсидам
چون باز شدم به خانه پرسیدم
Комидкаҳи хуши гузашт бар ҳамсар
کامیدکهخوش گذشت بر همسر
Гуфто нагузашт бад вале шуд сарф
گفتا نگذشت بد ولی شد صرف
Афзӯни зи ҳисоби сарфа , симу зар
افزون ز حسابصرفه، سیم و زر
Мардуми чўмъили гашти вкўдки дор
مردم چومعیل گشت وکودک دار
Боидкаҳ назар бидӯзад аз манзар
بایدکه نظر بدوزد از منظر
Монанди яке ҳакими фарзона
مانند یکی حکیم فرزانه
Бинмш ба озмудан аз ҳар дар
بینمش به آزمودن از هر در
Модарашу падараши ҳарду дар ахлоқ
مادرشو پدرش هردو در اخلاق
Буданд ду покзоди ҳам бистар
بودند دو پاکزاد هم بستر
Чу марди падараши кӯдакон ӯ
چو مُرد پدرش کودکان او
Монданд ба домани маин модар
ماندند به دامن مهین مادر
Ваон шерзан аз шаҳомату ғайрат
وان شیرزن از شهامت و غیرت
Гаштаст ба кӯдакони ҳизонат гар
گشتست به کودکان حضانت گر
Венаи хотуни бист солаи бдкомд
وین خاتون بیست ساله بدکامد
Дӯшиза ба хонаи баҳори андар
دوشیزه به خانه بهار اندر
Омхтаҳи зи модари ин фазойил ро
آمخته ز مادر این فضایل را
Ва омӯзанд ба модари дигар
و آموزاند به مادر دیگر
Атфол ба дасти модарони мӯманд
اطفال به دست مادران مومند
Созанди зи муми гӯнаи гавани пайкар
سازند ز موم گونه گون پیکر
Гоҳе гулу сарву булбулу тоўс
گاهی گل و سرو و بلبل و طاوس
Гуҳи каждуму мору новаку ханҷар
گه کژدم و مار و ناوک و خنجر
Гуҳи одмиӣии Фриштаҳи сӯрат
گه آدمیئی فریشته صورت
Гуҳи аҳримании қабеҳу ҳавл овар
گه اهرمنی قبیح و هولآور
Дар доман модараст пиндорӣ
در دامن مادر است پنداری
Осоиши хулду нқмти озар
آسایش خلد و نقمت آذر
Ризвони биҳишту молики дӯзах
رضوان بهشت و مالک دوزخ
Ҳастанд ду моам хубу бадгавҳар
هستند دو مام خوب و بدگوهر
Зон рӯи шқӣу Саиди уммат ро
زانرو شقی و سعید امت را
Бар ин ду ҳавола дод пайғамбар
بر این دو حواله داد پیغمبر
Ҷинат чаҳ буд ? зании амонати кеш
جنت چه بود؟ زنی امانت کیش
Дзўх чаҳ буд ? зании хиёнат гар
دزوخ چه بود؟ زنی خیانت گر
Он ғошия чист дар сқр ? бишинав
آن غاشیه چیست در سقر؟ بشنو
Рӯй зани нобакор дар мъҷр
روی زن نابکار در معجر
Ваон т вебӣ чист дрҷнон ? дарёб
وان طوبی چیست درجنان؟ دریاب
Ҷуфтӣ ки буд мтоўъи шавҳар
جفتی که بود مطاوع شوهر
Хок дар ӯст ҷинати фирдавс
خاک در اوست جنت فردوس
Об рух ӯст чашмаи кавсар
آب رخ اوست چشمه کوثر
Тифлон вайанд ҳурӣу ғулмон
طفلان ویند حوری و غلمان
Ҳаряки зи яке дигар гиромӣ тар
هریک ز یکی دگر گرامیتر
Тӯбои лак агар чунин буд ҷуфтат
طوبیلک اگر چنین بود جفتت
?вили лак агар буд чу он дигар
ویل لک اگر بود چو آن دیگر
Хуш бош агар туро занӣ некаст
خوش باش اگر ترا زنی نیکست
Вар нест накӯи буруни куниш аз дар
ور نیست نکو برون کنش از در
Дардо ки занони хиттаи Эрон
دردا که زنان خطهٔ ایران
Монданд ба зери нилгуни чодар
ماندند به زیر نیلگون چادر
Як нимаи хароби машраби дерин
یک نیمه خراب مشرب دیرین
Як нимаи хароби маслаки навбар
یک نیمه خراب مسلک نوبر
Як баҳраи залили ҷаҳли ҷони аўбор
یک بهره ذلیل جهل جان اوبار
Як баҳраи асири фисқи ҷони аўбр
یک بهره اسیر فسق جان اوبر
Як тайифаи алифи лайлаи шани ҳодӣ
یک طایفه الف لیلهشان هادی
Қавмии се туфангдорашони раҳбар
قومی سه تفنگدارشان رهبر
Ин карда зи меҳри шӯй , дили холӣ
این کرده ز مهر شوی، دل خالی
Ваон дода ба хӯрд ҷуфт , мғзхр
وان داده به خورد جفت، مغزخر
Он гмраҳи зарқи дилаи мҳтол
آن گمره زرق دلهٔ محتال
Венаи фитнаи барқи айнаки дилбар
وین فتنهٔ برق عینک دلبر
Андохта крбу шин дар хона
انداخته کرب و شین در خانه
То рахти крб дӯшин кунад дар бар
تا رخت کرب دوشین کند در بر
Вонгоаҳи балолаи зори дртозд
وانگاه بلاله زار درتازد
Кирмаки рбзд ба ғамза дар маъбар
کرمک ربزد به غمزه در معبر
ё рафта ба равзаи хуонеу тошом
یا رفته به روضهخوانی و تاشام
Фарёд кашида ва зада бар сар
فریاد کشیده و زده بر سر
Вонгаҳи зи ҷуҳуди хостаи афсун
وانگه ز جهود خواسته افسون
То всниро баранд аз маҳзар
تا وسنی را براند از محضر
Ғофил ки дар остони озодӣ
غافل که در آستان آزادی
Сидқасту вафои ду посбон дар
صدقست و وفا دو پاسبان در
Ҳиҷобу банди исмату номӯс
حجاب و بند عصمت و ناموس
Сад нукта буд бад-ӣни сухани мзмр
صد نکته بود بدین سخن مضمر