Рӯз одина бибастем зи раии рахти сафар

روز آدینه ببستیم ز ری رخت سفر

Бспрдими раҳи Дайламу дарёии хазар

بسپردیم ره دیلم و دریای خزر

Бар бисотӣ бинишастем сулаймони кирдор

بر بساطی بنشستیم سلیمان‌کردار

Ки сабои ходим ӯ буду шимолаши чокар

که صبا خادم او بود و شمالش چاکر

Ба яке париш аз дашт раседем ба кӯҳ

به یکی پرش از دشت رسیدیم به کوه

Ба дигар париш аз баҳр гузаштем ба бар

به دگر پرش از بحر گذشتیم به بر

Раҳбари мо ба сӯии қофи яке ҳудҳуд буд

رهبر ما به سوی قاف یکی هدهد بود

Ҳудҳудии ғурон чун шеру дмон чун сарсар

هدهدی غرّان چون شیر و دمان چون صَرصَر

Буд симурғи вшии бонги зан ва рӯйин тан

بود سیمرغ‌وشی بانگ‌زن و رویین‌تن

Мурғи рӯйин ки шунидааст бад-ӣни қӯту фар

مرغ رویین که شنیده است بدین قوّت و فر

Пели тани мурғ фурӯ хӯрд маро бо ёрон

پیل‌تن مرغ فرو خورد مرا با یاران

То ба бокўиаҳи фурӯи риздмон аз жоғр

تا به باکویه فرو ریزدمان از ژاغر

Нимӣ аз ҳашт чу бигузашт ба соъат , бархест

نیمی از هشت چو بگذشت به ساعت‌، برخاست

Мурғи рўиинаҳи тан аз ҷой чу девии мункир

مرغ رویینه‌تن از جای چو دیوی منکر

Мурғ дидааст касе деви тану деви ғарив ?

مرغ دیده است کسی دیو تن و دیو غریو؟

Дев дидааст касе мурғ ваашу мурғи сайр ?

دیو دیده است کسی مرغ‌وش و مرغ‌سیر؟

Дам кашида ба замин , чашми кушода ба само

دم کشیده به زمین‌، چشم گشاده به سما

Вази ду сӯ беҳаракат , паҳни ду рӯйин шҳпр

وز دو سو بی‌حرکت‌، پهن دو رویین شهپر

Карда гуфтӣ ду малахи сайду гирифта ба даҳон

کرده گفتی دو ملخ‌ صید و گرفته به دهان

Вони ду сайд аз ду тарафи сахт ба қӯт зада пар

وآن دو صید از دو طرف سخت به قوّت زده پر

То нагирад кас аз ӯ сайди вай аз ҷой биҷуст

تا نگیرد کس از او صید وی از جای بجَست

Ҳамчуи симурғ ки гирад ба сӯии қофи гузар

همچو سیمرغ که گیرد به سوی قاف گذر

Ҷуст чун барқ ва гузар кард зи болои саҳоб

جَست چون برق و گذر کرد ز بالای سحاب

Бонги ду пурҳ ӯ ҳамчуи хурӯши тундар

بانگ دو پرهٔ او همچو خروش تندر

Дошт ду мағз ва ба ҳар мағзи яке коршинос

داشت دو مغز و به هر مغز یکی کارشناس

Чашм бар ъқрбку даст ба суккони андар

چشم بر عقربک و دست به سکّان اندر

Мо чу Юнус ба даруни шиками ҳут валек

ما چو یونس به درون شکم حوت ولیک

ӯ ба дарё дар ва мо дар дили ҷӯи роҳспр

او به دریا در و ما در دل جو راهسپر

Хиттаи рай ба пас пушт ниҳодему шудем

خطهٔ ری به پس پشت نهادیم و شدیم

Аз фазои Караҷу соҳати Қазвӣни бартар

از فضای کرج و ساحت قزوین برتر

Барф бар теғаи Албурз ва бар ӯ абри сипед

برف بر تیغهٔ البرز و بر او ابر سپید

Кӯҳ беҷунбишу абр аз бар ӯ бозигар

کوه بی‌جنبش و ابر از بر او بازیگر

Барнишастанд ту гуфтӣ ба яке бабри ситабр

برنشستند تو گفتی به یکی ببر ستبر

Наварӯсонеи бнҳФтаҳ ба каттони пайкар

نوعروسانی بنهفته به کتّان پیکر

Мо гузаштем зи боло ва гузаштанд зи зер

ما گذشتیم ز بالا و گذشتند ز زیر

Корвонҳо басӣ аз абр , ба кӯҳ ва ба камар

کاروان‌ها بسی از ابر، به کوه و به کمر

Сояу равшан чун рқъаҳ шатранҷ шудӣ

سایه و روشن چون رقعهٔ شطرنج شدی

Сатҳ ҳар доманаи каши абри гузаштии зи зибр

سطح هر دامنه کِش ابر گذشتی ز زبر

Мо бар ин рқъаҳи шатранҷи мқомр будем

ما بر این رقعهٔ شطرنج مقامر بودیم

Хасми тӯфони бад ва мо бар вай ҷустем зафар

خَصم طوفان بُد و ما بر وی جستیم ظفر

Ки сӯии чап мутамойил шудӣу гуҳи сӯии рост

که سوی چپ متمایل شدی و گه سوی راست

Гуҳи ФрўхФтӣу гуҳи ҷустӣ чун зиғми нар

گه فروخفتی‌ و گه جستی چون ضِیغَمِ نر

Оқибати мураккаби мо беҳаду мар авҷ гирифт

عاقبت مَرکَبِ ما بی‌حد و مر اوج گرفت

То бурун ронад аз он вартаи пурхавфу хатар

تا برون راند از آن ورطهٔ پرخوف و خطر

Аламут аз шиками меғи намоён , чўнонк

اَلَموت از شکمِ میغ نمایان‌، چونانک

Мулҳидӣ рӯй ба мндили бипушади зи назар

ملحدی روی به مندیل بپوشد ز نظر

Сурх равад аз даррае жарфи саросемаи давон

سرخ‌رود از دره‌ای ژرف سراسیمه دوان

Шаҳрӯд аз тарафии қатраи зану хуии густар

شاهرود از طرفی قطره‌زن و خوی‌گستر

Рост чун ошиқу маъшӯқи ҷудои мондаи зи ҳам

راست چون عاشق و معشوق جدا مانده ز هم

Вази ду сӯ гашта давон дар талаби якдигар

وز دو سو گشته دوان در طلب یکدیگر

Дар яке бистар , ин ҳар ду ба ҳам пайвастанд

در یکی بستر، این هر دو به هم پیوستند

Зод аз он фаррухи пайванди яке хуби писар

زاد از آن فرخ پیوند یکی خوب پسر

Писарии хуб куҷо равад сипедаши хуоне

پسری خوب کجا رود سپیدش خوانی

Зод аз он васлат ва ғалтид ба хунини бистар

زاد از آن وصلت و غلتید به خونین بستر

Рӯдбор назиҳ аз зер ту гуфтӣ ки буд

رودبار نزه از زیر تو گفتی که بود

Дибҳии сабз ва дар ӯ нақши зи анвоъи шаҷар

دیبهی سبز و در او نقش ز انواع شجر

Раҳмати обод ба тани махмал зангорӣ дошт

رحمت‌آباد به تن مخمل زنگاری داشت

Зери домонаши ниҳони водӣу кӯҳу крдр

زیر دامانْش نهان وادی و کوه و کردر

Бргзштими зи кҳсор ва раседем ба дашт

برگذشتیم ز کهسار و رسیدیم به دشت

Хиттаи рашт ба чашм омаду дарё ба назар

خطهٔ رشت به چشم آمد و دریا به نظر

Хиттаи рашти магари фарши баҳористон буд

خطهٔ رشت مگر فرش بهارستان بود

Андрўи нақш , з ҳар лавну з ҳар навъ , гуҳар

اندرو نقش‌، ز هر لون و ز هر نوع‌، گهر

Аз пас пушти яке силсилаи кҳсори кабӯд

از پس پشت یکی سلسله کهسار کبود

Пеши рӯи даштии ҳамвори зи фирӯза тар

پیش رو دشتی هموار ز فیروزهٔ تر

Аз бар Гелон ронадем ба дарё ва ки дид

از بر گیلان راندیم به دریا و که دید

Сафари дарё бе гуфту шунӯди бандар

سفر دریا بی‌گفت و شنود بندر

Партави меҳри дарахшнда бар амвоҷи кабӯд

پرتو مهر درخشنده بر امواج کبود

Бофтии моҳии симина ба нилӣ мезар

بافتی ماهی سیمینه به نیلی میزر

Мураккаби орому ҳавои равшану дарёи хомӯш

مرکب آرام و هوا روشن و دریا خاموش

Хилватӣ буду сукутии зи хиради гуётар

خلوتی بود و سکوتی ز خرد گویاتر

Мо хурушону дмон дар дили он хомӯшӣ

ما خروشان و دمان در دل آن خاموشی

Чун ба малики абадяти вазиши ваҳми башар

چون به ملک ابدیت وزش وهم بشر

Ёздаҳи соъат аз он рӯз чу бигузашт фитод

یازده ساعت از آن روز چو بگذشت فتاد

Роҳи мо бар сари хокӣ ки буд кони ҳунар

راه ما بر سر خاکی که بود کان هنر

« обшўрон » куҳан каз мадади пери Муғон

«‌آبشوران‌» کهن کز مدد پیر مغان‌

Дорад андари дил ӯ оташи ҷовиди мақар

دارد اندر دل او آتش جاوید مقر

Хоки Бокӯи ватану момни диндорон буд

خاک باکو وطن و مامن دینداران بود

Андари он аҳд ки бар шарқи гузашти Искандар

اندر آن عهد که بر شرق گذشت اسکندر

Шаҳри Бокӯ , на ки дурдонаи тоҷи машриқ

شهر باکو، نه که دردانهٔ تاج مشرق

Хоки Бокӯ , на ки дарвозаи сулҳи ховар

خاک باکو، نه که دروازهٔ صلح خاور

Такяи гоҳи сипаҳи сурх ки ҳамвора буд

تکیه‌گاه سپه سرخ که همواره بود

Зард аз рашки тиллои сияҳаши чеҳраи зар

زرد از رشک طلای سیهش چهرهٔ زر

Хоки бокўиаҳ азизасту гиромӣ бар мо

خاک باکویه عزیز است و گرامی‌ بر ما

Ки зи як насл ва таборему зи як аслу гуҳар

که ز یک نسل و تباریم و ز یک اصل و گهر

Бешае дидеми онҷои зи мҷониқи баланд

بیشه‌ای دیدیم آنجا ز مجانیق بلند

Вази аммороти қавии пайкару олии манзар

وز عمارات قوی‌پیکر و عالی‌منظر

Бешае ҳосил ӯ нафти сиёҳу зари сурх

بیشه‌ای حاصل او نفت سیاه و زر سرخ

Хиттае мардум ӯ ширдилу ном овар

خطه‌ای مردم او شیردل و نام‌آور

Қаср дар қасри бароварда чаҳ дар кӯҳ ва чаҳ дашт

قصر در قصر برآورده چه در کوه و چه دشت

Чоҳ дар чоҳи фурӯи барда чаҳ дар баҳр ва чаҳ бар

چاه در چاه فرو برده چه در بحر و چه بر

Хок ӯ санъату обаши ҳунару базраши кор

خاک او صنعت و آبش هنر و بذرش کار

Шаҷараши илму шукуфаи шарафу миваи зафар

شجرش‌ علم و شکوفه شرف و میوه ظفر

Субҳи барҷастаи зи ҷои коргарон аз паии кор

صبح برجسته ز جا کارگران از پی کار

Зери пои вагони барқӣу таваккул дар сар

زیر پا واگن برقی و توکل در سر

Марди деҳқони зи сари шавқи баради об ба дашт

مرد دهقان ز سر شوق برد آب به دشت

Ки шарикаст дар он мазраъаи ҷон парвар

که شریک است در آن مزرعهٔ جان‌پرور

Боғбони токи нишонди зи сари рағбату шавқ

باغبان تاک نشاند ز سر رغبت و شوق

Ху кунад боғ ва кашад заҳмат ва баргирад бар

خو کند باغ و کشد زحمت و برگیرد بر

Коргар кор кунад рӯз ва чу хур чеҳра наҳуфт

کارگر کار کند روز و چو خور چهره نهفت

Ба намоиш равад ва ҷома кунад нав дар бар

به نمایش رود و جامه کند نو در بر

Ҳеҷ марду зан бекор наёбанд онҷоӣ

هیچ مرد و زنِ بیکار نیابند آنجای

Ҷузи нуқӯшӣ ки нигоранд ба девор ва ба дар

جز نقوشی که نگارند به دیوار و به در

На гадои дидеми онҷоӣ ва на дарунаш ва на дузд

نه گدا دیدیم آنجای و نه درونش و نه دزد

На фарибандаи духтар на рабояндаи зар

نه فریبندهٔ دختر نه ربایندهٔ زر

Зану марду бачау перу ҷавон аз сари шавқ

زن و مرد و بچه و پیر و جوان از سر شوق

Шуғли худро ҳамагии рӯзу шубони бастаи камар

شغل خود را همگی روز و شبان بسته کمر

Андари он мамлакат аз дарба дарӣ нест нишон

اندر آن مملکت از دربه‌دری نیست نشان

Андари он ноҳит аз гуруснагӣ нест хабар

اندر آن ناحیت از گُرسَنِگی نیست خبر

Дарба дар нест каси онҷо ба ҷуз аз боди сабо

دربه‌در نیست کس آنجا به جز از باد صبا

Гурусна нест каси онҷо ба ҷуз аз мурғи саҳар

گُرسَنه نیست کس آنجا به جز از مرغ سحر

ё тани осонии коҳил ки буд душмани кор

یا تن‌آسانیِ کاهل که بُوَد دشمنِ کار

ё дғлбозии грбз ки буд мояи шар

یا دغلبازی گربز که بُوَد مایهٔ شر

Музд бахшанд ба мизони тавоноӣу зӯр

مزد بخشند به میزان توانایی و زور

Ваон ки бемор ва заъифаст пизишкаши ёвар

وان که بیمار و ضعیف است پزشکش یاور

Бартар аз музд дар тани малик макон ёбаду ҷоҳ

برتر از مزد در این ملک مکان یابد و جاه

Ҳар ҳунарпеша ва ҳар олам ва ҳар донишвар

هر هنرپیشه و هر عالِم و هر دانشور

Музд ҳар мард ба мизон шуъӯрасту хирад

مزد هر مرد به میزان شعور است و خرد

Шуғл ҳар шахс ба андоза ҳушасту фикр

شغل هر شخص به اندازهٔ هوش است و فکر

Ибтикори онҷо беқадар намонад зирок

ابتکار آنجا بی‌قدر نماند زیراک

Слтӣ бошад ҳар фикр навайро дархур

صلتی باشد هر فکر نوی را درخور

Андари он малик буд арзиш ҳар чизи падед

اندر آن مُلک بُوَد ارزشِ هر چیز پدید

Арзиши кори фузун , арзиши фикри афзӯн тар

ارزش کار فزون‌، ارزش فکر افزون‌تر

Шоирон дидам онҷоу ҳунармандоне

شاعران دیدم آنجا و هنرمندانی

Ки нбдшони шимури хостаи ху аз бар

که نبدشان شمر خواستهٔ خو از بر

Модаронро гуҳ зодан расад аз меҳр , пизишк

مادران را گه زادن رسد از مهر، پزشک

Хоҳад он моам писар зояд ва хоҳад духтар

خواهد آن مام پسر زاید و خواهد دختر

Кӯдаки андари кнФи лутф парасторон аст

کودک اندر کنف لطف پرستاران است

То расад модараш аз кор ва бигирад дар бар

تا رسد مادرش از کار و بگیرد در بر

Кӯдакистони пас аз он ҷойгаҳ Тифлон аст

کودکستان پس از آن جایگه طفلان است

Чун ки шуд Тифли калон мадриса ояд ба асар

چون که شد طفل کلان مدرسه آید به اثر

Тифл ҳаст аз шиками модари худ то дами марг

طفل هست از شکم مادر خود تا دم مرگ

Ба чунин қоидау назми қавии мстзҳр

به چنین قاعده و نظم قوی مستظهر

Чун равад кор ба андоза ва назм ояд пеш

چون رود کار به اندازه و نظم آید پیش

Наз ҳасади ёбии осор ва на аз бухли хабар

نز حسد یابی آثار و نه از بخل خبر

Ҳасаду бухлу нифоқу ғаразу дуздӣу макр

حسد و بخل و نفاق و غرض و دزدی و مکر

зи ихтилоф табақотасту низоми абтар

ز اختلاف طبقات است و نظام ابتر

Он яке ғарра ба моласт ва яке хастаи зи фақр

آن یکی غره به مال است و یکی خسته ز فقر

Он яке шод ба нафъаст ва яке ранҷаи зи зр

آن یکی شاد به نفع است و یکی رنجه ز ضر

эй басои доно каз содаи дилии мондаи сФил

ای بسا دانا کز ساده‌دلی مانده سفیل

Ваии басои нодон каз ҳилагарӣ ном овар

وی بسا نادان کز حیله‌گری نام‌آور

Ҳиялат андӯз ва риёкор кашад ҷоми мурод

حیلت‌اندوز و ریاکار کشد جام مراد

Хештани дор ва ҳунарманд хӯрд хӯни ҷигар

خویشتن‌دار و هنرمند خورد خون جگر

Зинати мард ба илму ҳунар ва покдлӣ аст

زینت مرد به علم و هنر و پاکدلی است

Ҳаст макору фусуни сози адуии кишвар

هست مکار و فسون‌ساز عدوی کشور

Андари он хитта ки бо ҳиялату дастону фиреб

اندر آن خطه که با حیلت و دستان و فریب

Мол гирд ояду ҷоҳу шарафу қадару хатар

مال گرد آید و جاه و شرف و قدر و خطر

Мард беҳиялату озода дар ӯ хор шавад

مرد بی‌حیلت و آزاده در او خوار شود

Воҳл хайрот насозанд дар он малики мақар

واهل خیرات نسازند در آن ملک مقر

Назм чун гашти хато , марди табаҳкори ?данӣ

نظم چون گشت خطا، مرد تبهکار دنی

Ҳаст пайваста ба ъз ва ба шарафи мстбшр

هست‌ پیوسته به عِزّ و به شرف مستبشر

Лоҷарами халқи дроФтнд ба ҷанги табақот

لاجرم خلق درافتند به جنگ طبقات

Зон миёни ҷанг ҷаҳонӣ бигушоед манзар

زان میان جنگ جهانی بگشاید منظر

Тамаъу ҳирсу ҳасадро ту яке мазраъаи дон

طمع و حرص و حسد را تو یکی مزرعه دان

Кондрў кӣна бакоранд ва диҳад ҷанги самар

کاندرو کینه بکارند و دهد جنگ ثمر

Адл бояд , ки ситамкор шавад мондаи зи кор

عدل باید، که ستمکار شود مانده ز کار

Назм бояд , ки тамаъ варз шавад рондаи з дар

نظم باید، که طمع‌ورز شود رانده ز در

Ин чунин қоидау назм , ман андари Бокӯ

این‌چنین قاعده و نظم‌، من اندر باکو

Дидам ва ёфтам аз гумшудаи хеши асар

دیدم و یافتم از گمشدهٔ خویش اثر

Вази чунин назми қавӣ буд ки аз лашкари сурх

وز چنین نظم قوی بود که از لشکر سرخ

Шуд ҳазимати сипаҳи нозӣу ҷяши меҳвар

شد هزیمت سپه نازی و جیش محور

Офарин гуфтам бар Бокӯу озрбиҷон

آفرین گفتم بر باکو و آذربیجان

Ҳам бар он кас ки шуд ин назми қавиро раҳбар

هم بر آن کس که شد این نظم قوی را رهبر

Ин ҳамон хок азизаст ки андари талабаш

این همان خاک عزیز است که اندر طلبش

Ҳитлер аз ҷумлаи аврупо ба ҳам оварад ҳашар

هیتلر از جمله اروپا به هم آورد حشر

Ронад аз аспонеу аитолӣу балкану фаранг

راند از اسپانی و ایتالی و بالکان و فرنگ

Лашкарӣ беҳад ва афрӯхт ба Рӯсияи шарар

لشکری بی‌حد و افروخت به روسیه شرر

Лашкар сурх бидон сайли хурушон раҳ дод

لشکر سرخ بدان سیل خروشان ره داد

То даройанду дроФтнд ба доми кайфар

تا درآیند و درافتند به دام کیفر

Мардуми Шуравӣ аз ҳар тарафӣ ҳамчун сайл

مردم شوروی از هر طرفی همچون سیل

Брсиднду бронднд ба хайл ва ба нафар

برسیدند و براندند به خیل و به نفر

Бзднди он сипаҳ беҳаду ронданд аз пеш

بزدند آن سپهِ بی‌حد و راندند از پیش

То шикаст аз дади нозии камару гардану сар

تا شکست از دَدِ نازی کمر و گردن و سر

Аз дар балкани вази марзи Полшау прус

از در بالکان وز مرز لهستان و پروس

То дар берлӣн лашкар нагусаст аз лашкар

تا در برلین لشکر نگسست از لشکر

Ҳеҷ шак нест ки дар орзӯӣ хӯрдани нафт

هیچ شک نیست که در آرزوی خوردن نفت

Нави зи лаби ташна буд меҳтари нозӣ ба сқр

نو ز لب تشنه بود مهتر نازی به سقر

Агар ин назм шавад дар ҳамаи олами ҷорӣ

اگر این نظم شود در همه عالم جاری

На тании фарбеҳи бинӣ на вуҷӯдии лоғар

نه تنی فربه بینی نه وجودی لاغر

На яке манъам бар хайли фақирони солор

نه یکی منعم بر خیل فقیران سالار

На яке нодон бар мардуми донои сарвар

نه یکی نادان بر مردم دانا سرور

*

*‌

*

*‌

Панҷ соли афзӯн бар бист гузаштааст акнӯн

پنج سال افزون بر بیست گذشته است اکنون

Кобри истиқлоли афшондаи барин хоки мтр

کابر استقلال افشانده برین خاک مطر

Шуд бад-ӣни шодии оростаи ҷашнӣ ва шуданд

شد بدین شادی آراسته جشنی و شدند

Дар вай аз ҳар тарафии гирди басии ном овар

در وی از هر طرفی گرد بسی نام‌آور

Мо ҳам аз раии сӯии ҳамсоя дуруд оварадем

ما هم از ری سوی همسایه درود آوردیم

Ки зи ҳамсоя сухан гуфт басии пайғамбар

که ز همسایه سخن گفت بسی پیغمبر

Озрободони ҳамсояи пари мояи мост

آذرآبادان همسایهٔ پر مایهٔ ماست

Ғайри ҳам хӯнӣ ва ҳам кешӣу аҳвол дигар

غیر هم‌خونی و هم‌کیشی و احوال دگر

Ман бар онам ки зи ҳамсоягии рӯси бузург

من بر آنم که ز همسایگیِ روس بزرگ

Баради ин малик дар ояндаи ҳзўзи вофир

بَرَد این مُلک در آینده حظوظ وافر

То нагӯйӣ ки зи ҳамсоягии рӯси маро

تا نگویی که ز همسایگیِ روس مرا

Дайну фарҳанг ҳбо гардаду одоби ҳадар

دین و فرهنگ هبا گردد و آداب هدر

Дайну ойини ту вобаста аҳлят туаст

دین و آیین تو وابستهٔ اهلیت توست

Набӯд дӯстии Шуравии илзом овар

نَبُوَد دوستیِ شوروی الزام‌آور

Гар ту ноаҳл шудӣ чист гуноҳи дгарон

گر تو نااهل شدی چیست گناه دگران

Дар чанори куҳан аз хеши дроФтди озар

در چنار کهن از خویش درافتد آذر

Рӯси ҳамсояи мустағнӣ ва қодир хоҳад

روس همسایهٔ مستغنی و قادر خواهد

На ки ҳамсояи нолону заъифу музтар

نه که همسایهٔ نالان و ضعیف و مضطر

*

*‌

*

*

Нимаи дувум ардӣаст ба Бокӯ ва ҳануз

نیمهٔ دوم اُردی است به باکو و هنوز

Нанамудааст гули сурхи сар аз ғунча ба дар

ننموده است گل سرخ سر از غنچه به در

Лек мо тозаи гули сурхи фаровони дидем

لیک ما تازه گل سرخ فراوان دیدیم

Вижаи рӯзи рижа бар соҳили дарёии хазар

ویژه روز رژه بر ساحل دریای خزر

Бигузаштанд зи пеши рухи мо бист ҳазор

بگذشتند ز پیش رخ ما بیست‌هزار

Лъбтонии зи гулу сарви чамани зеботар

لعبتانی ز گل و سرو چمن زیباتر

Духтаронеи ҳама бар лолаи Фрўҳштаҳи каманд

دخترانی همه بر لاله فروهشته کمند

Писаронеи ҳама бар сарви ншонидаҳи қамар

پسرانی همه بر سرو نشانیده قمر

Духтарони сарвқаду лолаи руху сими андом

دختران سروقد و لاله‌رخ و سیم‌اندام

Писарони ширдилу Таҳамтану кндоўр

پسران شیردل و تهمتن و کندآور

Ба гуҳи базм , фириштаи гуҳи разм , аҳрӣман

به گه بزم‌، فرشته گه رزم‌، اهریمن

Сарв дар зери калла , бабр ба зери мғФр

سرو در زیر کله‌، ببر به زیر مغفر

*

*‌

*

*‌

Ман забони ватани хешам ва донам ба яқин

من زبان وطن خویشم و دانم به یقین

Бо забонаст дили мардуми Эрони ҳамсар

با زبان است دل مردم ایران همسر

Ончии орм ба забони рози дил Эрон аст

آنچه آرم به زبان راز دل ایران است

Бўкаҳи андари дил ёрон кунад ин рози асар

بوکه اندر دل یاران کند این راز اثر

Кӣ фаромӯш кунад Шуравии неки ниҳод

کی فراموش کند شوروی نیک‌نهاد

Ки шуд Эрони пули пирӯзӣ ӯ сартосар

که شد ایران پل پیروزی او سرتاسر

Гашти моро стхўони хирад ки солии се чаҳор

گشت ما را ستخوان خرد که سالی سه‌چهار

Чархи пирӯзӣ бар сина мо дошт гузар

چرخ پیروزی بر سینهٔ ما داشت گذر

Инак аз дӯстии муттафиқени он хоҳем

اینک از دوستی متفقین آن خواهیم

Ки бихоҳад писари хастау нолони зи падар

که بخواهد پسر خسته و نالان ز پدر

Бошад ин ҳадяи Бокӯи асари калаки баҳор

باشد این هدیهٔ باکو اثر کلک بهار

Ёдгорӣ ки бимонад ба ҷаҳон то маҳшар

یادگاری که بماند به جهان تا محشر

Ҳаст аз он гӯна ки устод абивардӣ гуфт

هست از آن گونه که استاد ابیوردی گفت

« ба Самарқанд агар бигузарӣ эй боди саҳар »

«‌به سمرقند اگر بگذری ای باد سحر»