Ба баҳористон афтод марои дӯши убӯр
به بهارستان افتاد مرا دوش عبور
Ҷаннатӣ дидам беҳуру саропои қусӯр
جنتی دیدم بیحور و سراپای قصور
Ҳурён карда рух аз фатрати айёми дижам
حوریان کرده رخ از فترت ایام دژم
Қасрҳо ёфта аз фурқати аҳбоби Фтўр
قصرها یافته از فرقت احباب فتور
Србср ёфта табдил ба оёти азоб
سربسر یافته تبدیل به آیات عذاب
Он куҷо бӯда саропои пар аз ояти нур
آن کجا بوده سراپای پر از آیت نور
Соҳатии коитӣ аз рӯзи саодат будӣ
ساحتی کایتی از روز سعادت بودی
Гашта ториктар аз тираи шубони диҷўр
گشته تاریکتر از تیرهشبان دیجور
Зер ҳар гулбун ӯ ҷамъ , ҳазорон ақраб
زیر هر گلبن او جمع، هزاران عقرب
Давр ҳар навгул ӯ гирд , ҳазорон занбӯр
دور هر نوگل او گرد، هزاران زنبور
Булбулаши навҳагар аз фурқати мардони шариф
بلبلش نوحه گر از فرقت مردان شریف
Қамаряши мӯягар аз марги вакилони ғаюр
قمریش مویه گر از مرگ وکیلان غیور
Ояд овози сулаймон вале аз малики адам
آید آواز سلیمان ولی از ملک عدم
намерасад бонги мударрис вале аз олами гӯр
میرسد بانگ مدرس ولی از عالم گور
Фохтаи кукуи гӯйон ки куҷо рафт баҳор
فاخته کوکو گویان که کجا رفت بهار
Варашони мӯёни мӯён ки куҷо шуд Темур
ورشان مویان مویان که کجا شد تیمور
Ҳар саҳаргоҳи брўбди раҳу бироаҳ , насим
هر سحرگاه بروبد ره و بیراه، نسیم
Ба умедӣ ки кунад мؤтмни алмалики убӯр
به امیدی که کند مؤتمنالملک عبور
Ҷой Кайхусрав бигрифта фалони габр , ба зар
جای کیخسرو بگرفته فلان گبر، به زر
Ҷой муставфӣ бинишаста фалони ринд , ба зӯр
جای مستوفی بنشسته فلان رند، به زور
Баддилии ҷои далерӣу тамаъи ҷои гузашт
بددلی جای دلیری و طمع جای گذشت
Сифлагии ҷои ҷавонмардӣу ғами ҷои сарвар
سفلگی جای جوانمردی و غم جای سرور
Ҳамаи пастӣу дноӣти ҳамаи нодонӣу ҷаҳл
همه پستی و دنائت همه نادانی و جهل
Ҳамаи тазвиру тақаллуби ҳамаи тақсиру қусӯр
همه تزویر و تقلب همه تقصیر و قصور
Рӯзҳо пурсаи занон дар талаби рӯзӣу шаб
روزها پرسهزنان در طلب روزی و شب
Даст бар гнҷФаҳу гӯш ба тору тнбўр
دست بر گنجفه و گوش به تار و طنبور
Ҳама бо аҷнабӣони ёру зкшўри безор
همه با اجنبیان یار و زکشور بیزار
Ҳама бо Сайиди зёи ҷавр ва ба миллати ноҷавр
همه با سید ضیا جور و به ملت ناجور
Биҷуз аз нафъ надоранд з ҳастӣ мақсӯд
بجز از نفع ندارند ز هستی مقصود
Биҷуз аз пӯл надоранд ба гетии манзур
بجز از پول ندارند به گیتی منظور
зи ду ман қанду шукри лиззати эшон ҳосил
ز دو من قند و شکر لذت ایشان حاصل
Ба ду то чархи рузин ҳиммати эшон мқсўр
به دو تا چرخ رزین همت ایشان مقصور
Рост чун қаҳту ғло дар дили мардуми мағзуб
راست چون قحط و غلا در دل مردم مغضوب
Ҳамчуи тоъӯну вабо дар бар миллати манфӯр
همچو طاعون و وبا در بر ملت منفور
Ҳамаи махлуқи Суҳайлии з чаҳ ? аз дуздии рой
همه مخلوق سهیلی ز چه؟ از دزدی رای
Ҳамаи матруди хилоиқи з чаҳ ? аз нақси шуъӯр
همه مطرود خلایق ز چه؟ از نقص شعور
Шаҳри махрубау махрубаи эшон обод
شهر مخروبه و مخروبهٔ ایشان آباد
Малики вайронау вайронаи эшон маъмур
ملک ویرانه و ویرانهٔ ایشان معمور
Боди афканда ба бинии з чаҳ ? аз ғояти аҷаб
باد افکنده به بینی ز چه؟ از غایت عجب
Занахи афшурда ба ғабғаби з чаҳ ? аз фарти ғурур
زنخ افشرده به غبغب ز چه؟ از فرط غرور
Ёва тӣа залоланду з ғифлат шимуранд
یاوهٔ تیه ضلالند و ز غفلت شمرند
Хўишрои Мӯсо ва ин кох , таҷаллии гуҳи тавр
خویشرا موسی و این کاخ، تجلی گه طور
Ҳамаро гардани фарбеҳи ҳамаро гандаи шикам
همه را گردن فربه همه را گنده شکم
Ин яке мустаҳаққи чоқу ва он як сотўр
این یکی مستحق چاقو و آن یک ساطور
Фирқае чун амл хеш тавиланду дароз
فرقهای چون امل خویش طویلند و دراز
Ҷиргае чун тамаъ хеш кулуфтанду қатур
جرگهای چون طمع خویش کلفتند و قطور
Ватан аз панҷаи як . . . Агар ҷуст , чаҳ шуд ?
وطن از پنجهٔ یک... اگر جست، چه شد؟
Ки дарафтод ба чанголи гуруҳеи муздур
که درافتاد به چنگال گروهی مزدور
Дар бар шоҳу раияти ҳамаи кофари неъмат
در بر شاه و رعیت همه کافر نعمت
Пеши сарнайзаи душмани ҳамагии абди шакур
پیش سرنیزهٔ دشمن همگی عبد شکور
Ҳар яке гуяд бо хеш ки ,гар танҳо ман
هر یکی گوید با خویش که، گر تنها من
Кӣсаи пари созам аз ин маърака бошам маъзӯр
کیسه پر سازم از این معرکه باشم معذور
Азқзои ҷумлаи вакилони ҳама ин ме гӯйанд
ازقضا جمله وکیلان همه این میگویند
Хоссаи онон ки бар ин қавми рӣўснду судӯр
خاصه آنان که بر این قوم رئوسند و صدور
Лоҷарам ҷумла давонанд пай пухтани нон
لاجرم جمله دوانند پی پختن نان
Чашмҳо баста ва багушӯда даҳонҳо чу танур
چشمها بسته و بگشوده دهانها چو تنور
Ҳайратами ман ки чаро гашти Суҳайлии помол
حیرتم من که چرا گشت سهیلی پامال
Зон ки дар пухтани нон буд ба ғояти машҳур
زان که در پختن نان بود بهغایت مشهور
Маҷлиси чордҳми маҷлиси нон пухтан буд
مجلس چاردهم مجلس نان پختن بود
Ҳайф шуд саъии Суҳайлӣ ки наомад мшкўр
حیف شد سعی سهیلی که نیامد مشکور
Мисласт ин ки чаҳигар ба раҳе ҳафр шавад
مثل است این که چهی گر به رهی حفر شود
Зӯдтар аз ҳама ҳозир фитад андари мҳФўр
زودتر از همه حاضر فتد اندر محفور
Оҳ аз ин маҷлису давлат ки Тогое аз ғайб
آه از این مجلس و دولت که توگویی از غیب
Ҳама ҳастанд ба вайронии кишвари маъмур
همه هستند به ویرانی کشور مامور
Ба худоӣ ки буд ҳастӣ мутлақ кин малик
به خدایی که بود هستی مطلق کاین ملک
Бо ду тани мард хирадманд шавад дори сарвар
با دو تن مرد خردمند شود دار سرور
Лекини афсӯс ки ин ҷамъ мунофиқ наҳоланд
لیکن افسوس که این جمع منافق نهلند
Ки кунад сӯратӣ аз пардаи ислоҳи зуҳӯр
که کند صورتی از پرده اصلاح ظهور
Ҳамаи маръӯби аҷониби ҳамаи мағлуби тамаъ
همه مرعوب اجانب همه مغلوب طمع
Ҳамаи даллоли аъодии ҳамаи ҳмоли шарӯр
همه دلال اعادی همه حمال شرور
Кори берун шуда аз чора надонам биллоҳ
کار بیرون شده از چاره ندانم بالله
То чаҳ ҳади мардуми ин малики ҳиллӣманди всбўр
تا چه حد مردم این ملک حلیمند وصبور
Ин вакилон ки ба фармон . . . буданд
این وکیلان که به فرمان ... بودند
Ҳамаи азъҳди шашуми ҷолси ин маҷлиси сур
همه ازعهد ششم جالس این مجلس سور
Инак аз ғифлати мо , моҳи шаб чордаҳ анд
اینک از غفلت ما، ماه شب چاردهاند
Токӣ уфтад ба муҳоқи ин маи манҳуси шарӯр
تاکی افتد به محاق این مه منحوس شرور
Ин қасида агар аз рай ба хуросон уфтад
این قصیده اگر از ری به خراسان افتد
Аўстодон ба раҳе таъна зананд аз раҳи давр
اوستادان به رهی طعنه زنند از ره دور
Оре аз рай ба хуросони набарди зираки шеър
آری از ری به خراسان نبرد زیرک شعر
Рост чун зера ба Кирмон ва ба табризи ангур
راست چون زیره به کرمان و به تبریز انگور
Он хуросон ки дарав бӯда сабурӣу ҳабиб
آن خراسان که درو بوده صبوری و حبیب
Ин як аз пушти шаҳиди он дигар аз насли сабур
اینیک از پشت شهید آندگر از نسل صبور
Он хуросон ки дарав бӯда адиби алодбо
آن خراسان که درو بوده ادیبالادبا
Сонии аснини разии аддӣн дар Найшобӯр
ثانی اثنین رضیالدین در نیشابور
эй хуросони ту ба ҳар фатрат ва ҳар ҳодиса Эй
ای خراسان تو به هر فترت و هر حادثهای
Сипари Эрон будӣ ба синӣн ва ба шҳўр
سپر ایران بودی به سنین و به شهور
Ҷяши Юнонро ронадӣ тавбаи теғ аз Эрон
جیش یونان را راندی توبه تیغ از ایران
Хайли Марвонро кардӣ ту ба мардии мақҳур
خیل مروان را کردی تو به مردی مقهور
Сарбадорони далери ту аз Эрон канданд
سربداران دلیر تو از ایران کندند
Решаи давлати манҳуси тғохони Темур
ریشهٔ دولت منحوس طغاخان تیمور
Оли тоҳири з ту доданд ба Бағдоди ҷавоб
آلطاهر ز تو دادند به بغداد جواب
Оли Лайс аз ту гирифтанд ба шоҳии маншур
آل لیث از تو گرفتند به شاهی منشور
Оли сомони зи туу давлати ғзнии зи ту буд
آلسامان ز تو و دولت غزنی ز تو بود
Вази ту шаҳнома бар авроқ абад шуд мстўр
وز تو شهنامه بر اوراق ابد شد مسطور
Нодир аз нодарраи иқлӣм ту бархест ки кард
نادر از نادره اقلیم تو برخاست که کرد
Хоки Эронро холии зи се хасми мағрур
خاک ایران را خالی ز سه خصم مغرور
эй хуросони з чаҳ бинишастау сокит нигарӣ
ای خراسان ز چه بنشسته و ساکت نگری
То ба ном ту давонанд ба ҳар гӯшаи сутур
تا به نام تو دوانند به هر گوشه ستور
Збни вакилон ки ту маншур ваколат додӣ
زبن وکیلان که تو منشور وکالت دادی
Номи дерин ту шуд пасти ило явм нашӯр
نام دیرین تو شد پست الی یوم نشور
Ба ҷуз аз як ду се тани қодиру оҷиз , боқӣ
به جز از یک دو سه تن قادر و عاجز، باقی
Зон касонанд ки шояд сарашон аз тани давр
زان کسانند که شاید سرشان از تن دور
Ҳама бефазлу фазилати ҳама беилму савод
همه بیفضل و فضیلت همه بیعلم و سواد
Ҳамаи қлошу бхўбр , ҳамаи алднги вшрўр
همه قلاش و بخوبر، همه الدنگ وشرور
Ҳамагӣ аз асар бераҳгӣ ва бе ҳиссӣ
همگی از اثر بیرگی و بیحسی
Барда дар аҳди ризошоҳи ҳзўзи мўФўр
برده در عهد رضاشاه حظوظ موفور
Баҳр бедардӣу дилсардӣ ва бе ҳиссии халқ
بهر بیدردی و دلسردی و بیحسی خلق
Ҳаст ҳарякро хосияти сад ман кофур
هست هریک را خاصیت صد من کافور
Аҷабам то з чаҳ ин сарди мизоҷони хунак
عجبم تا ز چه این سرد مزاجان خنک
Гашта мабъуси чунон қавми ғаюри мҳрўр
گشته مبعوثِ چنان قوم غیور محرور