Шарир , қозӣу раҳзан , амину дузд , асас !

شریر، قاضی و رهزن‌، امین و دزد، عسس‌!

Азбни диёр бибояд буруни ҷаҳонади фарс ;

ازبن دیار بباید برون جهاند فرس‌؛

Фитодаи корксон бо ҷамоатӣ ки буванд

فتاده کارکسان با جماعتی که بوند

Ҳамаи ъўону ҳамаи хӯнӣу ҳамаи нокас !

همه عوان و همه خونی و همه ناکس‌!

Зимоми ҷумлаи супурдаи ҳавас ба чанги ҳўӣ

زمام جمله سپرده هوس به چنگ هوی

Маҳори ҷумлаи супурдаи ҳўӣ ба дасти ҳавас !

مهار جمله سپرده هوی به دست هوس‌!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.. .... ...... .................

Ки аз наҳифаш бархест нола аз ҳаркас !

که از نهیبش برخاست ناله از هرکس‌!

Ба хонаи андари нодидаи чеҳри моаму падар

به خانه اندر نادیده چهر مام و پدر

Ба мактаби андари нохондаи қул аъўзу ъбс

به مکتب اندر ناخوانده قل اعوذ و عبس

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.. ... ...... ....... ... .... ... ..

Чу қавми Мӯсои дрсохтаҳ ба сайри въдс

چو قوم موسی درساخته به سیر وعدس

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

.. .... ...... .... ... ... .... .. ..

Ки бар вайанд ва аз вайанд чун сегон магас

که بر ویند و از ویند چون سگان مگس

Магари Фриштаҳ ёрӣ кунад вагарна ба даҳр

مگر فریشته یاری کند وگرنه به دهر

Наянд бо сипаҳи дев , хайли мардуми бас

نیند با سپه دیو، خیل مردم بس

Ситодаанд ба тороҷи бандагони худоӣ

ستاده‌اند به تاراج بندگان خدای

Чунон ки рзбон дар боғи руз ба вақти ҳарас

چنان که رزبان در باغ رز به وقت هرس

На аз худоашони бим ва на аз башарашони шарм

نه از خداشان بیم و نه از بشرشان شرم

Наузи биллоҳ аз ин сегон ҳарзаи мирс

نعوذ بالله از این سگان هرزه مرس

зи хоинону зи дуздон ки бар саркоранд

ز خائنان و ز دزدان که بر سرکارند

Шуд ин амини хазона , шуд он амири ҳрс

شد این امین خزانه‌، شد آن امیر حرس

Наянд ғофил аз озори марду зани икдм

نیند غافل از آزار مرد و زن یکدم

Чунон пизишки зибардаст аз шумори мҷс

چنان پزشک زبردست از شمار مجس

Нишони шикваи бадӣ ва ба маҳбас афтодӣ

نشان شکوه بدی و به محبس افتادی

Кас ар кашидӣ бории яке баланди нафас

کس ار کشیدی باری یکی بلند نفس

Касон ба маҳбас эмин таранд то ба сарой

کسان به محبس ایمن‌ترند تا به سرای

Агарчӣ зинда ба гӯранд мардуми маҳбас

اگرچه زنده به گورند مردم محبس

Марои зи маҳбаси ин сифлагони ҳикоят ҳост

مرا ز محبس این سفلگان حکایت‌هاست

Ки карда поем рӯй замини зиндони мис

که کرده پایم روی زمین زندان مس

Дарун зиндон дидам накарда ҷурми басӣ

درون زندان دیدم نکرده جرم بسی

Згндаҳи пиркҳн то ба кӯдаки наврас

زگنده پیرکهن تا به کودک نورس

Яке асир , ки гуфт эй аҷали наҷотами даҳ

یکی اسیر، که گفت ای اجل نجاتم ده

Яке ба банд , ки гуфт эй худо ба додам рас

یکی به بند، که گفت ای خدا به دادم رس

Яке ба ҳабс , ки аз шҳрхўд ба мейри балад

یکی به حبس‌، که از شهرخود به میر بلد

Ариза кард ва бинолед аз ъўону асас

عریضه کرد و بنالید از عوان و عسس

Яке ба Эрони бози омадаи зи кишвари рӯс

یکی به ایران باز آمده ز کشور روس

Яке аз Эрон карда гузар ба равад Арас

یکی از ایران کرده گذر به رود ارس

Яке навиштаи китобӣ ба тоҷири деҳлӣ

یکی نوشته کتابی به تاجر دهلی

Яке гирифтаи ҷавобии зи омили мударрис

یکی گرفته جوابی ز عامل مدرس

Яке шикоят кардаст каз чаҳ рӯй имсол

یکی شکایت کردست کز چه روی امسال

Мураккабот гаронаст вгўҷаҳҳо норас

مرکبات گران است وگوجه‌ها نارس

Яке ба маҳзари ҷамъии сурӯда бо мироб

یکی به محضر جمعی سروده با میرآب

Ки боди лаънат бар хўлӣу синони ънс

که باد لعنت بر خولی و سنان عنس

Яке ба аҳди мударрис ба назд ӯ рафта аст

یکی به عهد مدرس به نزد او رفته است

Шудааст бо ваии ҳамраҳи зи хона то мударрис

شده است با وی همره ز خانه تا مدرس

Гуноҳи бандаи ҳам аз ин қабл гуноҳон буд

گناه بنده هم از این قبل گناهان بود

Бигӯям ар надиҳӣ нисбати газофаи зи пас

بگویم ار ندهی نسبت گزافه ز پس

Ба ҳашт соли азин пеши шуъла номӣ дод

به هشت سال ازین پیش شعله نامی داد

Ба ман саломӣ ва додам салом ӯ вопас

به من سلامی و دادم سلام او واپس

Ба солҳо пас аз он , шуъла иштирокӣ шуд

به سال‌ها پس از آن‌، شعله اشتراکی شد

Взў ба чанд рафиқ ҷавон фитод қбс

وزو به چند رفیق جوان فتاد قبس

Бад-ӣн гуноҳ шудам панҷ моҳи зиндонӣ

بدین گناه شدم پنج ماه زندانی

Сипас ба шаҳр сафоҳон фитодам аз маҳбас

سپس به شهر صفاهان فتادم از محبس

Кунун асиру ғарибам ба шаҳри асФоҳон

کنون اسیر و غریبم به شهر اصفاهان

Ҷудои зи ман зану фарзанд чун зи ғжм , тгс

جدا ز من زن و فرزند چون ز غژم‌، تگس

Ҳаме бинолам ҳар дам ба ёди ёру диёр

همی بنالم هر دم به یاد یار و دیار

Сиррӣ ба зери пари андар , чу мурғи танги нафас

سری به زیر پر اندر، چو مرغ تنگ‌نفس

Ба ҳар тарафи нигаронам дар орзӯии наҷот

به هر طرف نگرانم در آرزوی نجات

Чу мрдгмшдаҳ дар орзӯии бонги ҷарас

چو مردگمشده در آرزوی بانگ جرس

На пурсишамро посух , на нолшми рогўш

نه پرسشم را پاسخ‌، نه نالشم راگوش

Спҳргўбӣ карасту рӯзгори ахрс

سپهرگوبی کر است و روزگار اخرس

Сипеҳр , талхии борад ба ҷони ман гўбӣ

سپهر، تلخی بارد به جان من گوبی

Ки пар шрнгаст ин обгинаи амлс

که پر شرنگ است این آبگینهٔ املس

Ба умр хеш нишондем бехи фазлу адаб

به عمر خویش نشاندیم بیخ فضل و ادب

Вале дрбғ ки ҳанзал дамид азин мғрс

ولی دربغ که حنظل دمید ازین مغرس

Замона бар тани мо шўхкни пилос афканд

زمانه بر تن ما شوخکن پلاس افکند

Ба ҷурм онкӣ даридем ҷомаи атлас

به جرم آنکه دریدیم جامهٔ اطلس

*

*‌

* *

* *

Ҳамеша то ки буд ҷаъди зангёни партоб

همیشه تا که بود جعد زنگیان پرتاب

Ҳамора то ки буд анФи чинёни аФтс

هماره تا که بود انف چینیان افطس

Ҳамеша тока буд мори ҳамқарин бо мӯр

همیشه تاکه بود مار همقرین با مور

Ҳамора то ки буд хор ҳамнишин бо хас

هماره تا که بود خار همنشین با خس

Тани шарир ба хоку сараш ба нӯки синон

تن شریر به خاک و سرش به نوک سنان

Баннои зулмаши вайрону рояташи мнкс

بنای ظلمش ویران و رایتش منکس