Он ахтарӣ ки кард ниҳони чндгаҳи ҷамол

آن اختری که کرد نهان چندگه جمال

Имрӯз шуд фурӯзон аз матлаъи ҷалол

امروز شد فروزان از مطلع جلال

Аз матлаъи ҷалол фурӯзон шуд ахтарӣ

از مطلع جلال فروزان شد اختری

Каз чашм халқ дошт ниҳони чндгаҳи ҷамол

کز چشم خلق داشت نهان چندگه جمال

Икчндкрд рӯй паии маслиҳати ниҳон

یکچندکرد روی پی مصلحت نهان

Воинк тулӯъ кард дигар раҳ ба фару фол

واینک طلوع کرد دگر ره به فر و فال

Солии се рух наҳуфтгар аз осмони малик

سالی سه رخ نهفت گر از آسمان ملک

Тобанда буд хоҳад збни пас ҳазор сол

تابنده بود خواهد زبن پس هزار سال

Чун дар фироқ ӯ дили як малик шуд нижанд

چون در فراق او دل یک ملک شد نژند

Фари малик таъолӣ гуфташ алотъол

فر ملک تعالی گفتش الاتعال

Гоҳ висол омад ва ҳиҷрон шуд аспр

گاه وصال آمد و هجران شد اسپری

Ҳиҷрон чу аспр шуд ояд гуҳи висол

هجران چو اسپری شد آید گه وصال

Чун тофт рӯй тарбият аз ин хуҷастаи малик

چون‌تافت روی تربیت از این خجسته ملک

Фарсӯдаи гашти малику дигаргунаи гашти ҳол

فرسوده گشت ملک و دگرگونه گشت حال

Чун пӯри брхёи з дар ҷам бирафт вгшт

چون پور برخیا ز در جم برفت وگشت

Хотами асири панҷаи деви сияҳи мол

خاتم اسیر پنجه دیو سیه‌مآل

Колиўаҳ шуд ҳнрўр ва насутӯда шуд ҳунар

کالیوه‌ شد هنرور و نستوده شد هنر

Афсонаи гашти дониш ва бемоя шуд камол

افسانه گشت دانش و بی‌مایه شد کمال

Озодаи мардумонро дарюзаи кишти фар

آزاده مردمان را دریوزه کشت فر

Дрбўзаҳи пешагонро фархундаи гашти фол

دربوزه پیشگان را فرخنده گشت فال

Чун дид зулҷалоли таба , рӯзгори малик

چون دید ذوالجلال تبه‌، روزگار ملک

Бар рӯзгори малики ббхшўди зулҷалол

بر روزگار ملک ببخشود ذوالجلال

Вонгаҳи яке фириштаи барангехт то ба қаҳр

وانگه یکی فرشته برانگیخت تا به قهر

Хотам бурун кашад зкФи деви бадсигол

خاتم برون کشد زکف دیو بدسگال

Ногуҳи згрдши фалаки божгўни сарир

ناگه زگردش فلک باژگون سریر

Хуршеди хусравиро шуд навбати завол

خورشید خسروی را شد نوبت زوال

Бар одати замонаи пас аз он хуҷастаи шоҳ

بر عادت زمانه پس از آن خجسته شاه

Малик замона ёфт бад-ӣни хусрави интиқол

ملک زمانه یافت بدین خسرو انتقال

Чун малик ёфт равнақу икрўиаҳи гашти кор

چون ملک یافت رونق و یکرویه گشت کار

Мари хоҷаро расед зи шоҳи ҷаҳони мисол

مر خواجه را رسید ز شاه جهان مثال

К-эй бе Тогоаши халқ ба биғораҳи ҳасуд

کای بی‌توگوش خلق به بیغارهٔ حسود

Вай бе ту ҷони халқ ба сарпанҷа накол

وی بی‌تو جان خلق به سرپنجهٔ نکال

Акнӯн маро расед ҷаҳони доварӣ ва кард

اکنون مرا رسید جهان داوری و کرد

Шоҳи ҷаҳон ба равзаи фирдавси иртиҳол

شاه جهان به روضه فردوس ارتحال

Беруни ммону кишвари моропазира шӯ

بیرون ممان و کشور ما را پذیره شو

Варна пазира гардад ин маликро вабол

ورنه پذیره گردد این ملک را وبال

Садри ҷаҳони вазири муаззам чу ин шунид

صدر جهان وزیر معظم چو این شنید

Чора надид амри маликро ҷузи амтсол

چاره ندید امر ملک را جز امتثال

Бунгоҳ худ бимонад ва ба Эрон кашид рахт

بنگاه خود بماند و به ایران کشید رخت

Бо лутфи кирдигорӣ ва бо фари лоязол

با لطف کردگاری و با فر لایزال

Бӯсидаи пои хусрав ва бигрифта дасти бахт

بوسیده پای خسرو و بگرفته دست بخت

Багушӯда рӯй ромишу баста дар малол

بگشوده روی رامش و بسته در ملال

эй харгаҳи вазорат , рӯ бар фалак биноз

ای خرگه وزارت‌، رو بر فلک بناز

Ваии маснади садорат , шӯ бар ҷаҳони бибол

وی مسند صدارت‌، شو بر جهان ببال

эй хасми деви сират , нолони шӯ ва маханд

ای خصم دیو سیرت‌، نالان شو و مخند

Ваии малики дидаи меҳнат , хандони шӯу манол

وی ملک دیده محنت‌، خندان شو و منال

Комад ба фари бахти дигарбораи сӯии ту

کامد به فر بخت دگرباره سوی تو

Садри фалаки мақому иди малики хисол

صدر فلک مقام و عید ملک خصال

Фархундаи фари атобаки аъзами амини шоҳ

فرخنده فر اتابک اعظم امین شاه

Дастур беназиру худованд бе ҳам?ил

دستور بی‌نظیر و خداوند بی‌همال

Райши ситораи сирату ҷўдши саҳоби феъл

رایش ستاره‌سیرت و جودش سحاب فعل

Азмаши сипеҳри пўиаҳи вҳзмши замини мисол

عزمش سپهر پویه وحزمش زمین مثال

Аз аўгзидаҳи манзараи Фрҳии тароз

از اوگزیده منظرهٔ فرهی طراز

Ваз ӯ гирифтаи оинаи хусравии сқол

وز او گرفته آینهٔ خسروی صقال

Посаши згрги ноӣбаҳи бишкастаи чангу ноб

پاسش زگرگ نائبه بشکسته چنگ و ناب

Бأсши зи бози ҳодисаи пуркандаи пару бол

بأسش ز باز حادثه پرکنده پر و بال

Бокин ӯ бинолад гардуни кӣна туз

باکین او بنالد گردون کینه‌توز

Бо хашм ӯ нтобад дунёии мрдмол

با خشم او نتابد دنیای مردمال

Райши з рӯй меҳри дурахшони баради фурӯғ

رایش ز روی مهر درخشان برد فروغ

Калакаши зи пушти шер Нитсаатон кашад дўол

کلکش ز پشت شیر نیستان کشد دوال

Онҷокаҳи хинги ҳиммат ъолиш зад қадам

آنجاکه خنگ همت عالیش زد قدم

Дар ҳам гусаст тавсани андешаро ъқол

در هم گسست توسن اندیشه را عقال

Мол ва зараст ба зи ҳамаи чизи пеши халқ

مال و زر است به ز همه چیز پیش خلق

Втни хоҷаи рости номи накӯ ба зи зару мол

وتن خواجه راست نام نکو به ز زر و مال

Садрои зи бахт , манзарии афроштии баланд

صدرا ز بخت‌، منظری افراشتی بلند

Чандон ки бар фарозаш барнагзарад хаёл

چندان که بر فرازش برنگذرد خیال

Азми туро ба пўнаҳ напуед ҳамеи насим

عزم تو را به پونه نپوید همی نسیم

Ҳзми туро ба поя напояд ҳамеи ҷибол

حزم تو را به پایه نپاید همی جبال

Рӯй садорат аз ту фазояд ба меҳр , нур

روی صدارت از تو فزاید به مهر، نور

Садри вазорат аз ту фарозад ба чархи бол

صدر وزارت از تو فرازد به چرخ بال

Хуии ту мҳргстр ва рӯй ту мҳрФр

خوی تو مهرگستر و روی تو مهرفر

Ҷӯади ту хасми молу вуҷӯди ту хасми мол

جود تو خصم مال و وجود تو خصم مال

Дрбоу абрро тсўдӣ дигар ҳаким

دربا و ابر را تسودی دگر حکیم

Гар дидӣ он дили ҳунарӣ ваон каф навол

گر دیدی آن دل هنری وان کف نوال

Дорад згол бо дили хасми ту нисбатӣ

دارد زگال با دل خصم تو نسبتی

Зон рӯ зананд оташ сӯзанда дар згол

زان رو زنند آتش سوزنده در زگال

Айни алкмоли боди зи пиромни ту давр

عین‌الکمال باد ز پیرامن تو دور

эй ёфта зи фари ту малики малики камол

ای یافته ز فر تو ملک ملک کمال

То дрхўркнор ту гардад арӯси бахт

تا درخورکنار تو گردد عروس بخت

Зинат басӣ фузуд ба рух бар зхту хол

زینت بسی فزود به رخ بر زخط و خال

Нак орамида дар ?бирти он хубрӯи арӯс

نک آرمیده در برت آن خوبرو عروس

Гӯи хасм рӯ барор ҳамаи рӯзаи қилу қол

گو خصم رو برآر همه روزه قیل و قال

Онон ки лаб ба ёва гушӯданд пеш аз ин

آنان که لب به یاوه گشودند پیش از این

Акнӯн чаро шудааст забонашон ба коми лол

اکنون چرا شده است زبانشان به کام لال

То барфурӯхтӣ рухи бахти андрбни бисот

تا برفروختی رخ بخت اندربن بساط

Дар ҷони душмани ту бало ёфт иштиол

در جان دشمن تو بلا یافت اشتعال

Шаҳбоз аз ин сипас назанад панҷа бар тзрў

شهباز از این سپس نزند پنجه بر تذرو

Зрғоми азин сипас накунад ҳамла бар мрол

ضرغام ازین سپس نکند حمله بر مرال

Гоҳ омадааст токаи сарангушти худгазанд

گاه آمده است تاکه سرانگشت خودگزند

Онон ки хостанд ба кори ту ихтилол

آنان که خواستند به کار تو اختلال

Яздон ба хости дртўи бузургӣу Фрҳӣ

یزدان به خواست درتو بزرگی و فرهی

Рух тофтани зи хоҳиши яздон буд маҳол

رخ تافتن ز خواهش یزدان بود محال

Садрои сабурии он малики шоирони Тӯс

صدرا صبوری آن ملک شاعران طوس

Каз неъмат ту дошт басии ҳишмату ҷалол

کز نعمت تو داشت بسی حشمت و جلال

Дар боғи мадҳати ту ниҳолии нишонд ва рафт

در باغ مدحت تو نهالی نشاند و رفت

Ва инак ба давлати ту баровардаи шоху бол

و اینک به دولت تو برآورده شاخ و بال

Мадҳи ту ҷузи баҳори нгўидкси ин чунин

مدح تو جز بهار نگویدکس این‌چنین

Бо беҳтарини маъонӣ ва бо беҳтарини мақол

با بهترین معانی و با بهترین مقال

Гар зонка шъргФтми шеърӣ буд бадеъ

گر زانکه شعرگفتم شعری بود بدیع

Вар зонка саҳар кардам саҳарӣ буд ҳалол

ور زانکه سحر کردم سحری بود حلال

Бодои қарини ахтари ҷоҳи ту наҷми саъд

بادا قرین اختر جاه تو نجم سعد

Бодои мутӣъи бахти ҷавони ту чархи зол

بادا مطیع بخت جوان تو چرخ زال

Коми ту бод бо лаби он шоҳидӣ ки барад

کام تو باد با لب آن شاهدی که برد

Аз халқ , дил ба турраи хамидатар зи дол

از خلق‌، دل به طرهٔ خمیده‌تر ز دال

Бунгоҳи никхўоаҳи ту пари хлхӣ нигор

بنگاه نیکخواه تو پر خلخی نگار

Паҳлавии бадсиголи ту пари ҳиндӯии нсол

پهلوی بدسگال تو پر هندوی نصال

Аз некӯони бисоти ту бангаи парӣ

از نیکوان بساط تو بنگه پری

Вази лаъибатони сарои тӯй чун мартаъи ғизол

وز لعبتان سرای توی چون مرتع غزال