Ҷилва гар шуд шаби дӯшин чу маи иди сиём

جلوه‌گر شد شب دوشین چو مه عید صیام

Кард аз абрӯи пайвастаи ишорати сӯии ҷом

کرد از ابرو پیوسته اشارت سوی جام

Яъне эй бодаи кашони бода ҳалоласт ҳалол

یعنی ای باده کشان باده حلال است حلال

Яъне эй длшдгони рӯза ҳаромаст ҳаром

یعنی ای دلشدگان روزه حرام است حرام

Маи ман низ паии руяти фархундаи ҳилол

مه من نیز پی رؤیت فرخنده هلال

Ҳамчуи хуршед фароз омад аз хона ба бом

همچو خورشید فراز آمد از خانه به بام

То ҳамеи абрӯӣ ӯ дидам ман бо маи нав

تا همی ابروی او دیدم من با مه نو

Ҳеҷ нашнохтам оё ма нав ҳаст кадом

هیچ نشناختم آیا مه نو هست کدام

Шуд ӯ биҳдаҳи ҷӯёии ҳилолии зи сипеҳр

شد او بیهده جویای هلالی ز سپهر

Ман аз он рӯй накӯ ёфта сад моҳи тамом

من از آن روی نکو یافته صد ماه تمام

То бидидем сипас бо дили хуррами маи нав

تا بدیدیم سپس با دل خرم مه نو

Ин чунин гуфтам бо он санами сими андом

این‌چنین گفتم با آن صنم سیم‌اندام

эй ду ёқӯти равони ту марои қӯти равон

ای دو یاقوت روان تو مرا قوت روان

Ҳилла вақтаст ки аз лаъл ту баргирам ком

هله وقت است که از لعل تو برگیرم کام

Зонка ман бӯсаи сӣ рӯзаи зи ту хоҳонам

زانکه من بوسهٔ سی روزه ز تو خواهانم

Ҳин адо кун ту марои ончӣ ба ман будат вом

هین ادا کن تو مرا آنچه به من بودت وام

Ҳамчуи товус ба пои хез ва бирез аз дили бт

همچو طاووس به پا خیز و بریز از دل بط

Ба қадаҳи бодаи гулрангӣ чун хӯни ҳаммом

به قدح بادهٔ گلرنگی چون خون حمام

Дод дили бустон аз бодаи дарин фаррухи ид

داد دل بستان از باده درین فرخ عید

Ки маи рӯзаи зи ҷону дили мо баради ором

که مه روزه ز جان و دل ما برد آرام

Бодаи бгсор ва ба ҷои шукр ва нақл бихон

باده بگسار و به‌ جای شکر و نقل بخوان

Ҳар замони мадҳати махдуми ман он сдркром

هر زمان مدحت مخدوم من آن صدرکرام