То бар зибр райаст ҷавлонам
تا بر زبر ری است جولانم
Фарсӯдау мустаманду нолонам
فرسوده و مستمند و نالانم
Ҳазласт магари сутури авроқам
هزلست مگر سطور اوراقم
Ёвааст магари далелу бурҳонам
یاوه است مگر دلیل و برهانم
ё худ мардии заъифи тадбирам
یا خود مردی ضعیف تدبیرم
ё худ шахсеи наҳифи арқонам
یا خود شخصی نحیف ارکانم
ё ҳамчуи гуруҳи сифлагон ҳар рӯз
یا همچو گروه سفلگان هر روز
Аз баҳри дунон ба кохи дўнонм
از بهر دونان به کاخ دونانم
Паймонаи каши равоқи дастурам ?
پیمانه کش رواق دستورم؟
Дарюзагар сарои султонам ?
دریوزه گر سرای سلطانم؟
Инҳо ҳама нест пас чаро дар рай
اینها همه نیست پس چرا در ری
Силии хур ҳар сафеҳ ва нодонам
سیلیخور هر سفیه و نادانم
Ҷурмӣаст марои қавӣ ки дар ин малик
جرمی است مرا قوی که در این ملک
Мардум дигаранд ва ман дгрсонм
مردم دگرند و من دگرسانم
Аз кед мхнсон , ним эмин
از کید مخنثان، نیم ایمن
Зирок мхнсӣ наме донам
زیراک مخنثی نمیدانم
На хайли авомро сипаҳдорам
نه خیل عوام را سپهدارم
На хон хавосро намакдонам
نه خوان خواص را نمکدانم
Бар сирати родмардмон , зин рӯй
بر سیرت رادمردمان، زینروی
Дар хонаи хештан ба зиндонам
در خانهٔ خویشتن به زندانم
Як рӯз кунад вазири табъидам
یک روز کند وزیر تبعیدم
Як рӯз занад сафеҳи бӯҳтонам
یک روز زند سفیه بهتانم
Дашном хӯрам зи мардуми нодон
دشنام خورم ز مردم نادان
Зироки ҳнрўру схндонм
زیراک هنرور و سخندانم
Зеро ба сухани ягонаи даҳрам
زیرا به سخن یگانهٔ دهرم
Зеро ба ҳунари Фариди давронам
زیرا به هنر فرید دورانم
Зирок ба нақши бандии маънӣ
زیراک به نقشبندی معنی
Сайлобаи рӯҳ бар варақи ронам
سیلابهٔ روح بر ورق رانم
Зеро пас чанд қарн чун хуршед
زیرا پسچند قرن چون خورشید
Берун шуда аз миёни ақронм
بیرون شده از میان اقرانم
Зеро ба хитоба ва ба назму наср
زیرا به خطابه و به نظم و نثر
Хуршеди фурӯғи бахши Эронам
خورشید فروغبخش ایرانم
Зеро ба латоифу шдоид низ
زیرا به لطایف و شداید نیز
Матбӯъи равоқ ва мард медонам
مطبوع رواق و مرد میدانم
Инаст гуноҳи ман , ки дар ҳар гом
اینست گناه من، که در هر گام
Ноком чу пӯри саъди салмонам
ناکام چو پور سعد سلمانم
Пинҳонам аз ин гуруҳ , худгӯйӣ
پنهانم از این گروه، خودگویی
Ман Носирам ва райаст имконм
من ناصرم و ری است یمکانم
Бо дуздон чун зем , ки на дуздам
با دزدان چون زیم، کهنه دزدم
Бокшхон чун бум , на кшхонм
باکشخان چون بوم، نه کشخانم
На марди фиребу сухрау зарқам
نه مرد فریب و سخره و زرقم
На марди риё ва кеду дстонм
نه مرد ریا و کید و دستانم
Чун оташ , равшанаст гуфторам
چون آتش، روشن است گفتارم
Чун об , муназзаҳаст домонам
چون آب، منزه است دامانم
Бар фоҳиша нест пояи фазлам
بر فاحشه نیست پایهٔ فضلم
Ваз масхара нест пораи нонам
وز مسخره نیست پارهٔ نانم
Аз мағз сараст тӯшаи ҷисмам
از مغز سر است توشهٔ جسمم
Вази ранҷ танаст роҳати ҷонам
وز رنج تن است راحت جانم
Баси хомаи ти розӣ , эй аҷаб гаштаст
بس خامهطرازی، ای عجب گشتست
Ангуштон чун стбри савҳонам
انگشتان چون سطبر سوهانم
Баси роҳнўрдӣ , эй дариғо ҳаст
بس راهنوردی، ای دریغا هست
Ду пошна чун ду сахти сндонм
دو پاشنه چون دو سخت سندانم
На дайр ғунудаанд афкорам
نه دیر غنودهاند افکارم
На сайр бихуфтаанд чашмонам
نه سیر بخفتهاند چشمانم
Зингўнаҳи гузашти солиён бар ҳафт
زینگونه گذشت سالیان بر هفت
Кандар тъбаст ҳафт арқонам
کاندر تعب است هفت ارکانم
Гуҳи хусрави ҳинди судаи чанголам
گه خسرو هند سوده چنگالم
Гуҳи қайсари рӯси кандаи дандонам
گه قیصر روس کنده دندانم
Аз нқмти душманони озодӣ
از نقمت دشمنان آزادی
Гуҳ дар райу гоҳ дар хуросонам
گه در ری و گاه در خراسانم
Ва имрӯзи амиди малики шоҳаншоҳ
و امروز عمید ملک شاهنشاه
Бастааст забони гўҳроФшонм
بسته است زبان گوهرافشانم
Фаррухи ҳасани бен Юсуфи онк аз қаҳр
فرخ حسن بن یوسف آنک از قهر
Афкандаи нигун ба ҷоҳи канъонам
افکنده نگون به جاه کنعانم
То коми муонидон раво созад
تا کام معاندان روا سازد
Бспрдаҳ ба коми гурги ҳрмонм
بسپرده به کام گرگ حرمانم
Венаи ранҷи азимтар ки дар сӯрат
وین رنج عظیمتر که در صورت
Андари шимури фалону баҳмонам
اندر شمر فلان و بهمانم
Нокардаи гунаҳи мъоқбм , гӯйӣ
ناکرده گنه معاقبم، گویی
Сбобаҳи мардуми пушаймонам
سبابهٔ مردم پشیمانم
Умрӣ ба ҳавои васлати қонӯн
عمری به هوای وصلت قانون
Аз чархи барин гузашти афғонам
از چرخ برین گذشت افغانم
Дар арсаи гиру дори озодӣ
در عرصهٔ گیر و دار آزادی
Фрсўд ба тан , дурушти хФтонм
فرسود به تن، درشت خفتانم
Теғ ҳдсон гусаст пайвандам
تیغ حدثان گسست پیوندم
Пайкони балои бсФти стхўонм
پیکان بلا بسفت ستخوانم
Гуфтам ки магар ба неруии қонӯн
گفتم که مگر به نیروی قانون
Озодиро ба тахт бинишонам
آزادی را به تخت بنشانم
Ва имрӯз чунон шудам ки бркоғз
و امروز چنان شدم که برکاغذ
Озоди ниҳод хома натавонам
آزاد نهاد خامه نتوانم
эй озодӣ , хуҷастаи озодӣ !
ای آزادی، خجسته آزادی!
Аз васли ту рӯй брнгрдонм
از وصل تو روی برنگردانم
То онкии маро ба назд худ хуоне
تا آنکه مرا به نزد خود خوانی
ё онкии туро ба назд худ хонам
یا آنکه ترا به نزد خود خوانم