эй сабои рӯ ба ҷониби Теҳрон
ای صبا رو به جانب تهران
Дӯстонро зи ман саломи расон
دوستان را ز من سلام رسان
Дӯст гуфтам згФти худ хаҷалам
دوست گفتم ز گفت خود خجلم
Дӯстии рахти баст аз тҳрон
دوستی رخت بست از طهران
Ҳама монанди Кебек дар даии моҳ
همه مانند کبک در دیماه
Карда сарҳо ба зибри барфи ниҳон
کرده سرها به زیر برف نهان
Ҳама бимънӣанду зоҳрсоз
همه بیمعنیاند و ظاهرساز
Ҳама длмрдаҳанду чарби забон
همه دلمردهاند و چربزبان
Ҳамаи лоқиду лоуболӣу ринд
همه لاقید و لاابالی و رند
Ҳама бемеҳр ва бевафоу ҷбон
همه بیمهر و بیوفا و جبان
Ҳамаи биъору ёваи гӯйу Чехияа
همه بیعار و یاوهگوی و چَکه
Ҳама бебанду бори вкҷи полон
همه بیبندوبار و کجپالان
Ҳамаи сӯфии мазоқу ибни алўқт
همه صوفیمذاق و ابنالوقت
Ҳамаи кӯфии ниҳоду коФрсон
همه کوفینهاد و کافرسان
Ҳамаи мазлӯм рӯйу золими хуй
همه مظلومروی و ظالمخوی
Ҳамаи мардуми намоу диўншон
همه مردمنما و دیونشان
Ҳамагии мустаъиди хуши рақсӣ
همگی مستعد خوشرقصی
Хоссагар днбкӣ буд ба миён
خاصه گر دنبکی بود به میان
Ҷумлагӣ бе баҳонаи дӯсти фуруш
جملگی بیبهانه دوستفروش
Ҳамагӣ бе ҷиҳати заъифи чзон
همگی بیجهت ضعیفچزان
Чун ки омад яке баҳона ба даст
چون که آمد یکی بهانه به دست
Ндиҳанд он замон ба шимури Аннан
ندهند آن زمان به شمر عنان
Чун ба даст оваранд дастовез
چون به دست آورند دستاویز
Тай шавад поймардӣу виҷдон
طی شود پایمردی و وجدان
Дам аз имон намезананд ало
دم از ایمان نمیزنند الا
Инки бошад тақия аз имон
اینکه باشد تقیه از ایمان
Атқўои ман мавозиъ алтҳм аст
اتقوا من مواضع التهم است
Ҳамаро ҳрзи ҷону хати амон
همه را حرز جان و خط امان
Атқўо хондаанд влотлқўо
اتقوا خواندهاند و لاتلقوا
Ҳамагӣ аз ҳадис ва аз фарқон
همگی از حدیث و از فرقان
Зикрашони лоиклФ аллоҳ аст
ذکرشان لا یکلف الله است
Ҳама аз заъфи нафасу вусъи фалон
همه از ضعف نفس و وسع فلان
Дар сухани ҷумлаи бўзру миқдод
در سخن جمله بوذر و مقداد
Дар амали ҷумлаи ибни саъду синон
در عمل جمله ابنسعد و سنان
Ҳамаи бадхоҳи паҳлавӣ дар дил
همه بدخواه پهلوی در دل
Ҳамаи маддоҳи паҳлавӣ ба забон
همه مداح پهلوی به زبان
Ҳамаи ҳам шимур ва ҳам эмоми ҳусайн
همه هم شمر و هم امام حسین
Таъзият хону тғзити гардон
تعزیتخوان و تعزیتگردان
Хондаи худро муаллими ахлоқ
خوانده خود را معلم اخلاق
Лек дар халқу хуй чун сбён
لیک در خلقوخوی چون صبیان
Ҳама чун Исфаҳонёни қадим
همه چون اصفهانیان قدیم
Сад нафари зибри теғи як афғон
صد نفر زیر تیغ یک افغان
Касе ангуштон агар бабрад
کسی انگشتشان اگر ببرد
Худ бибаранди даст бар сари он
خود ببرند دست بر سر آن
Вар наад бар даҳонишон каси мушт
ور نهد بر دهانشان کس مشت
Худ бикӯбанд мушт бар дандон
خود بکوبند مشت بر دندان
Хуй доранд ҷумла бар иғроқ
خوی دارند جمله بر اغراق
Ба тариқӣ ки шарҳ он натавон
به طریقی که شرح آن نتوان
Грксии Фсўаҳ Эй диҳад сари шаб
گر کسی فَسْوهای دهد سر شب
Ридмонӣ шавад сипедаи дмон
ریدمانی شود سپیدهدمان
Вагар он Фсўаҳи зртаҳ Эй гардид
وگر آن فسوه ضرطهای گردید
Инқилобӣ шавад падед аз он
انقلابی شود پدید از آن
Шарҳи он ним зртаҳ бо сад шакл
شرح آن نیمضرطه با صد شکل
То ба сарҳад равад даҳон ба даҳон
تا به سرحد رود دهانبهدهان
Ҳама ё золиманд ё мазлӯм
همه یا ظالماند یا مظلوم
Нест ҳади васат дар он сомон
نیست حد وسط در آن سامان
Муътадил нест табъи тҳронӣ
معتدل نیست طبع طهرانی
ё кндгриаҳ ё буд хандон
یا کند گریه یا بوَد خندان
Ҳама дар халқу хуй чун пашша
همه در خلقوخوی چون پشّه
Мўзӣу пурсадо ва бе бунён
موذی و پرصدا و بیبنیان
Гар раҳои созбши пурд ба ҳаво
گر رها سازیاش پرد به هوا
Вари нигаҳ дорбш сипорад ҷон
ور نگهداریاش سپارد جان
Гоҳ Лутфӣ кунад фузуни зи қиёс
گاه لطفی کند فزون ز قیاس
Гоҳ ҷӯрӣ кунад буруни зи баён
گاه جوری کند برون ز بیان
На дар он лутфҳои ӯ ҳикмат
نه در آن لطفهای او حکمت
На бар ин ҷаврҳои ӯ бурҳон
نه بر این جورهای او برهان
Гӯйяши даври шӯ аз ин лаби бом
گوییاش دور شو از این لب بام
Пас равад то фитад аз он сӯии бон
پس رود تا فتد از آن سوی بان
Ҳунар ӯ буд фаромӯшӣ
هنر او بوَد فراموشی
Хоҳ аз меҳру хоҳ аз адуон
خواه از مهر و خواه از عدوان
Ҷоҳиласт ва аз ӯст ҷоҳил тар
جاهل است و از اوست جاهلتر
Онкӣ хоҳад вафо аз ин ёрон
آنکه خواهد وفا از این یاران
Бо чунин мардумӣ чаҳ ме гузарад
با چنین مردمی چه میگذرد
Брксӣ коваст муслеҳи Эрон
بر کسی کاوست مصلح ایران
Дарди ин мардуми музахраф ро
درد این مردم مزخرف را
Нест ҷузи мушти паҳлавии дармон
نیست جز مشت پهلوی درمان
ё давоеи зи нави намояди кашф
یا دوایی ز نو نماید کشف
Исои вақт , ҳазрати луқмон
عیسیِ وقت، حضرت لقمان
эй ҳакимӣ ки нест ҷзтўи барӣ
ای حکیمی که نیست جز تو به ری
Давр аз дӯстони яке инсон
دور از دوستان یکی انسان
Барадӣ аз ёди бандаи ракаи ту низ
بردی از یادْ بنده را که تو نیز
Ҳастӣ аз он бузурги шористон
هستی از آن بزرگشارستان
ё магари илми тиби дарин авқот
یا مگر علم طب در این اوقات
Бабради ҳифз ва оварад нисён
ببرد حفظ و آورد نسیان
Зери курсии ламидае ки расад
زیر کُرسی لَمیدهای که رسد
Хабари марги ман аз асФоҳон ?
خبر مرگ من از اصفاهان؟
Баъд аз он пои минқали воФўр
بعد از آن پای منقل وافور
Лаб кунӣ хушку тркнии мижгон
لب کنی خشک و تر کنی مژگان
Пас зи дилсӯзӣу вафои бандӣ
پس ز دلسوزی و وفا بندی
Гунаҳи марги ман ба ин вон
گنه مرگ من به این و آن
Чун Муъовияи лъин ки накард
چون معاویّهٔ لعین که نکرد
Рӯзи сахтии ҳимоят аз Усмон
روز سختی حمایت از عثمان
Чун ки Усмон ба зӯр шуд кушта
چون که عثمان به زور شد کشته
Таъзият ҳо гирифт он шайтон
تعزیتها گرفت آن شیطان
Бар сар найза кард перҳанаш
بر سر نیزه کرد پیرهنش
Шуд тараф бо Халифаи яздон
شد طرف با خلیفهٔ یزدان
Ту ҳам эй ҳуққаи боз май хоҳӣ
تو هم ای حقهباز میخواهی
Ман шавам кушта дар таҳи зиндон
من شوم کشته در ته زندان
Баъд аз он тъзӣ бпо созед
بعد از آن تعزیت بهپا سازید
Баҳри ман ҷумлагии зи хираду калон
بهر من جملگی ز خرد و کلان
Ғофил аз инки шаҳрбонӣ ҳаст
غافل از اینکه شهربانی هست
Воқиф аз ин фиреб ва ин дастон
واقف از این فریب و این دستان
Нагузорад ки хатм ман гиред
نگذارد که ختم من گیرید
Мутафарриқ кунад ба зӯри ожон
متفرق کند به زور آژان
ӣнқадари ҳам умедвори ним
اینقدَر هم امیدوار نیام
Ба шумо кӯи даври замон
به شما کو دور زمان
Мушт бошад намӯнаи харвор
مشت باشد نمونهٔ خروار
Абр бошад нишонаи борон
ابر باشد نشانهٔ باران
Биллоҳ ар чашматон шавад пари ашг
باللَّـه ار چشمتان شود پر اشک
намекунед аз аёли худ пинҳон
میکنید از عیال خود پنهان
Ки мабодои тавассути кулуфт
که مبادا توسط کلفت
Шавад он гиря назд шаҳнаи аён
شود آن گریه نزد شحنه عیان
Рафт асбоб хонаам бар бод
رفت اسباب خانهام بر باد
Шаст тӯмони баҳоии як тӯмон
شصت تومان بهای یک تومان
Хонау боғи ҳам ба фаръ равад
خانه و باغ هم به فرع رود
Бандаи монам ба ҷой ва як тунбон
بنده مانم بهجای و یک تنبان
Ту ки бе пӯли нестии охир
تو که بیپول نیستی آخر
Аз чаҳ боғам наме харии арзон
از چه باغم نمیخری ارزان؟
Тарсӣ ар боғи бандаро бихарӣ
ترسی ار باغ بنده را بخری
Хонаи ?утро кунад адуи толон
خانهات را کند عدو تالان
Шеърҳое навиштаам тоза
شعرهایی نوشتهام تازه
Ба сӯии мейри лашгари Эрон
بهسوی میر لشگر ایران
Бардаам номи ту дар он ашъор
بردهام نام تو در آن اشعار
Шӯ ба нзмиаҳ ва бигир ва бихон
شو به نظمیه و بگیر و بخوان
Худ ту беҳтари зи ҳаркасии доне
خود تو بهتر ز هر کسی دانی
Ки набӯдааст бандаро исён
که نبودهست بنده را عصیان
Гар турои баҳр дидани руфақо
گر تو را بهر دیدن رفقا
Гузар афтод дар баҳористон
گذر افتاد در بهارستان
Арзи ахлоқи бандаро ба раис
عرض اخلاق بنده را به رئیس
Яъне оқоӣ додгар бирасон
یعنی آقای دادگر برسان
Пас аз он афсару фаҳимӣ ро
پس از آن افسر و فهیمی را
Бидиҳ аз ман дуруд бе поён
بده از من درود بیپایان
Гӯ ки домонатон бигирам сахт
گو که دامانتان بگیرم سخت
Рӯзи маҳшари баробари мизон
روز محشر برابر میزان
Гар шавам дар биҳишт нагузорам
گر شوم در بهشت نگذارم
Дар кушояд ба рӯятони ризвон
در گشاید به رویتان رضوان
Вар ба дӯзахи рӯм барам ҳамроҳ
ور به دوزخ روم برم همراه
Ҳар се танро ба ҷониби нирон
هر سه تن را به جانب نیران
Гарчи будед солиёни дароз
گرچه بودید سالیان دراز
Ҳақу ноҳақ , вакили порлумон
حق و ناحق، وکیل پارلمان
Дӯстони қадимро дидед
دوستان قدیم را دیدید
Гуҳ ба манфӣу гоҳ дар зиндон
گه به منفی و گاه در زندان
Бо вуҷӯдӣ ки доштед хабар
با وجودی که داشتید خبر
Аз дили поки шаҳриёри ҷаҳон
از دل پاک شهریار جهان
Ҷавр кардед ва боз нанамудед
جور کردید و بازننمودید
Қиссаи ман ба ҳазрати султон
قصهٔ من به حضرت سلطان
*
*
*
*
ӣнҳама таййибатаст , ҳақи дороад
اینهمه طیبت است، حق داراد
Ҳамагиро зи чашми бад ба амон
همگی را ز چشم بد به امان
То расад фурӯдин пас аз наврӯз
تا رسد فرودین پس از نوروز
То ки озар буд пас аз обон
تا که آذر بوَد پس از آبان
То фасоди марои раҳ аз сафро
تا فساد مراره از صفرا
Дар тан мардум оварад ирқон
در تن مردم آورَد یرقان
Танатони боди солим аз амроз
تنتان باد سالم از امراض
Ҷонатони боди эмин аз ҳдсон
جانتان باد ایمن از حدثان