Оташ кед осмони сӯхти танам , дареғи ман

آتش کید آسمان سوخت تنم‌، دریغ من

зи оби ду дида , бехи ғами брнкнм , дареғи ман

ز آب دو دیده‌، بیخ غم برنکنم‌، دریغ من

Ман ки ба тани зи офияти доштамии либос ҳо

من که به تن ز عافیت داشتمی لباس ها

Бас аҷабаст кин чунин ъўри танам , дареғи ман

بس‌عجبست کاین‌چنین‌ عور تنم‌، دریغ من

Ин фалаки қабои дўрнги азср ҳила баркашид

این فلک قبا دورنگ ازسر حیله برکشید

Аз тани офияти буруни перҳанам , дареғи ман

از تن عافیت برون پیرهنم‌، دریغ من

Дасти фалак ба пои дили басти марои каманди ғам

دست فلک به پای دل بست مرا کمند غم

Нест касе ки панҷааш дршкнми дареғи ман

نیست کسی که پنجه‌اش درشکنم دریغ من

Ман ки ба кӯии хуррамии доштамии ватан кунун

من که به کوی خرمی داشتمی وطن کنون

Водии бекарон ғам шуд ватанам , дареғи ман

وادی بیکران غم شد وطنم‌، دریغ من

Ҳамчуи гулии шукуфтаи рух дар чамани нкўӣим

همچو گلی شکفته رخ در چمن نکوئیم

Комдаҳи боди меҳргон дар чаманам , дареғи ман

کامده باد مهرگان در چمنم‌، دریغ من

Роғу заған ба бӯстони нағмаи сарои рӯзу шаб

راغ و زغن به‌بوستان‌نغمه‌سرای‌روز و شب

Ман ки чу булбулам чаро дар ҳузнам , дареғи ман

من که چو بلبلم چرا در حزنم‌، دریغ من

Ҷоми муроди сифлагони пари з май нишот ва ман

جام مراد سفلگان پر ز می نشاط و من

Баҳр чаҳ соғари тараби дрФкнм , дареғи ман

بهر چه ساغر طرب درفکنم‌، دریغ من

Ман ки на ин чунин бидам баҳр чаҳ ин чунин шудам

من که نه‌ این‌چنین بُدم بهر چه‌این‌چنین شدم

Ман чаҳ касами худоиро кин на манам , дареғи ман

من چه کسم خدای را کاین نه منم‌، دریغ من

Бўолҳснаст шоҳи ман , кӯии ризои паноҳи ман

بوالحسن است شاه من‌، کوی رضا پناه من

Пас з чаҳ рӯ ба нокасони мФттнм , дареғи ман

پس ز چه رو به ناکسان مفتتنم‌، دریغ من

Халқи ҷаҳони зи кох ӯ резаи чннд ва ман чаро

خلق جهان ز کاخ او ریزه‌چنند و من چرا

Бар дар кохи дигарон резаи чнм , дареғи ман

بر در کاخ دیگران ریزه‌ چنم‌، دریغ من

Хоқонӣ Ширвон гуфта забони ҳоли ман

خاقانی شیروان گفته زبان حال من

Ғусса осмон хӯрам дам назанам дареғи ман

غصهٔ آسمان خورم دم نزنم دریغ من