Дар боғи тавлият дӯш будам равон ба ҳрсў
در باغ تولیت دوش بودم روان به هرسو
Ошуфтау назарбоз , девонау ғазали гӯ
آشفته و نظرباز، دیوانه و غزلگو
Дидам ба шухии онҷои афкандаи шӯру ғавғо
دیدم به شوخی آنجا افکنده شور و غوغا
Ошиқи кашони зебои глчҳргони маи рӯ
عاشقکشانِ زیبا گلچهرگانِ مهرو
Қавмӣ ба ишваи моҳири ҷамъӣ ба чеҳра боҳар
قومی به عشوه ماهر جمعی به چهره باهر
Бо зулфакони соҳир бо чашмакони ҷодӯ
با زلفکان ساحر با چشمکان جادو
Дар кохи нози мҳрўс бо ҳам зи меҳри маънус
در کاخ ناز محروس با هم ز مهر مانوس
Чун ҷўҷкони тоўс чун бачагони оҳӯ
چون جوجکان طاوس چون بچگان آهو
Дар дилбарии зибри дасти маншури ноз бар даст
در دلبری زبر دست منشور ناز بر دست
Биниҳода даст барадаст бинишаста рӯй бо рӯ
بنهاده دست بردست بنشسته روی با رو
Бо ҳам зи лаъл гуё гӯйон ба шӯру ғавғо
با هم ز لعل گویا گویان به شور و غوغا
Суҳбати бкоми оқои асрати бхирмсиў
صحبت بکام آقا عصرت بخیرمسیو
Ногуҳ шуд ошкорои маи пайкарии дили оро
ناگه شد آشکارا مه پیکری دل آرا
Дар ман намонад ёрои пеши ҷамоли ёрӯ
در من نماند یارا پیش جمال یارو
Марҷони ашки сифтами роҳаш ба мижа рафтам
مرجان اشک سفتم راهش به مژه رفتم
Рафтам фарози вагуфтами девонаи вор , ёҳу
رفتم فراز وگفتم دیوانهوار، یاهو
Гуфт ин равиш наёяд баргард кин нишоед
گفت این روش نیاید برگرد کاین نشاید
Дарвешро набояд пеши малики ҳаёҳӯ
درویش را نباید پیش ملک هیاهو
Гуфтам рух наКувайт бозам кашид сӯят
گفتم رخ نکویت بازم کشید سویت
Шуд зи офтоби рўбти ин зарра дар такопу
شد ز آفتاب رویت این ذره در تکاپو
Ҳрсў ки офтобӣаст зарротро шитобӣ аст
هرسو که آفتابی است ذرات را شتابی است
Мақҳур эҳтисобӣаст ин коргоҳ на ту
مقهور احتسابیاست این کارگاه نه تو
Ҳарчи он ки дар ҷаҳонанд ушшоқ меҳрбонанд
هرچ آن که در جهانند عشاق مهربانند
Зӣ некуӣ давонанд то худ шаванд некӯ
زی نیکویی دوانند تا خود شوند نیکو
Ҳастӣ ба чарби дастӣ дар ҳолатасту мастӣ
هستی به چربدستی در حالتست و مستی
Ишқаст кана ҳастӣ ҳасанаст ғоят ӯ
عشقست کنه هستی حسن است غایت او
Зон ҳасани нағзу волокрдаҳи сирояти ӣнҷо
زان حسن نغز و والاکرده سرایت اینجا
Ҷузе ба кули ашёъ бо садҳазори оҳӯ
جزیی به کل اشیاء با صدهزار آهو
Бахше ба зулфи сунбули штрӣ ба сафҳаи гул
بخشی به زلف سنبل شطری به صفحهٔ گل
Лухтӣ ба ноӣ булбули бархе ба тоҷи пўпў
لختی به نای بلبل برخی به تاج پوپو
Дар кӯҳу дашту кҳсори андари миёни сад хор
در کوه و دشت و کهسار اندر میان صد خار
Ҳрсў гулӣаст ночор уфтад назар бидон сӯ
هرسو گلی است ناچار افتد نظر بدان سو