Фиғони зи ҷғди ҷангу мрғўоӣ ӯ
فغان ز جغد جنگ و مرغوای او
Ки то абади бурӣдаи бод ноӣ ӯ
که تا ابد بریده باد نای او
Бурӣдаи бод ноӣ ӯ ва то абад
بریده باد نای او و تا ابد
Гусастау шикастаи пару пой ӯ
گسسته و شکسته پر و پای او
зи ман бурӣдаи ёри ошнои ман
ز من بریده یار آشنای من
Казу бурӣдаи боди ошноӣ ӯ
کزو بریده باد آشنای او
Чаҳ бошад аз балои ҷанги саъб тар
چه باشد از بلای جنگ صعبتر
Ки каси амони наёбад аз балоӣ ӯ
که کس امان نیابد از بلای او
Шароб ӯ зи хӯни марди ранҷбар
شراب او ز خون مرد رنجبر
Вази устихони коргари ғизоӣ ӯ
وز استخوان کارگر غذای او
Ҳаме занад салоӣ марг нест кас
همیزند صلای مرگ و نیست کس
Ки ҷони баради зи садумати салоӣ ӯ
که جان برد ز صدمت صلای او
Ҳаме диҳад Нидои хавф ва ме расад
همیدهد ندای خوف و میرسد
Ба ҳар дилии мҳобти Нидоӣ ӯ
به هر دلی مهابت ندای او
Ҳамеи тунд чу диўпоӣ дар ҷаҳон
همیتَنَد چو دیوپای در جهان
Ба ҳар тараф кашида торҳои ӯ
به هر طرف کشیده تارهای او
Чу хайли мӯр , гирди пораи шукр
چو خیل مور، گرد پاره شکر
Фитад ба ҷони одамии ъноӣ ӯ
فتد به جان آدمی عنای او
Ба ҳар замин ки боди ҷанг бар вазад
به هر زمین که باد جنگ بر وزد
Ба ҳалқ ҳограҳ шавад ҳавоӣ ӯ
به حلقها گره شود هوای او
Дар он замон ки ноӣ ҳарби дрдмд
در آن زمان که نای حرب در دمد
Замона бенаво шавад з ноӣ ӯ
زمانه بینوا شود ز نای او
Ба гӯшҳо хурӯши тундари аўФтд
به گوشها خروش تندر اوفتد
зи бонги тӯбу ғуррашу ҳроӣ ӯ
ز بانگ توپ و غرش و هرای او
Ҷаҳон шавад чу Асияу дам ба дам
جهان شود چو آسیا و دم به دم
Ба хӯн тоза гардад Осиё ӯ
به خون تازه گردد آسیای او
Равандаи танк , ҳамчуи кӯҳи оташин
رونده تانک، همچو کوه آتشین
Ҳазор гӯш кар кунад садоӣ ӯ
هزار گوش کر کند صدای او
Ҳаме хазад чу аждаҳоу дрчкд
همی خزد چو اژدها و در چکد
Ба ҳар дилии шрнги ҷонгзоӣ ӯ
به هر دلی شرنگ جانگزای او
Чу пари бгстрди уқоби оҳанӣн
چو پر بگسترد عقاب آهنین
Шикор ӯст шаҳру рӯстоӣ ӯ
شکار اوست شهر و روستای او
Ҳазор байза ҳар дамии фурӯи ҳиллад
هزار بیضه هر دمی فرو هلد
Аҷали давон чу ҷӯҷа аз қафоӣ ӯ
اجل دوان چو جوجه از قفای او
Куланги сони дижи парандаи бенгарӣ
کلنگ سان دژ پرنده بنگری
Ба ҳандасии суфӯфи хўшнмоӣ ӯ
به هندسی صفوف خوشنمای او
Чу пораи пораи абркоФкнди ҳаме
چو پاره پاره ابر کافکند همی
Тагарги марг , абри мргзоӣ ӯ
تگرگ مرگ، ابر مرگزای او
Ба ҳркронаҳи дастгоҳии оташин
به هر کرانه دستگاهی آتشین
Ҷҳимии офарӣда дар фазоӣ ӯ
جحیمی آفریده در فضای او
зи дӯду оташу ҳариқу зилзила
ز دود و آتش و حریق و زلزله
зи ашки воаҳу бонгҳоиҳои ӯ
ز اشک و آه و بانگ های های او
Ба рзмгаҳ « худои ҷанг » бугзарад
به رزمگه «خدای جنگ» بگذرد
Чу чашми шер , лългўни қабоӣ ӯ
چو چشم شیر، لعلگون قبای او
Амл , ҷаҳони зи қъқъи силаҳи вай
امل، جهان ز قعقع سلاح وی
Аҷал , давон ба сояи ливоӣ ӯ
اجل، دوان به سایهٔ لوای او
Ниҳон бигард , мғФру кулоҳи вай
نهان بگرد، مغفر و کلاه وی
Ба хӯн кашида музейу радоӣ ӯ
به خون کشیده موزه و ردای او
Ба ҳар замин ки бугзарад бгстрд
به هر زمین که بگذرد بگسترد
Наҳифи маргу дард , ?вилу вой ӯ
نهیب مرگ و درد، ویل و وای او
Ду чашму гӯши даҳри кӯр ва кар шавад
دو چشم و گوش دهرْ کور و کر شود
Чу бршўди нафири курноӣ ӯ
چو بر شود نفیر کرنای او
Ҷҳонхўрони гнҷбр ба ҷанг бар
جهانخوران گنجبر به جنگ بر
Мусаллатанду ранҷу ибтилоӣ ӯ
مسلطند و رنج و ابتلای او
Бақои ғӯл ҷанг ҳаст дарди мо
بقای غول جنگ هست درد ما
Фанои ҷнгборгони давоӣ ӯ
فنای جنگبارگان دوای او
Зғўли ҷанги вҷнгборгии бтар
ز غول جنگ و جنگبارگی بتر
Сиришти ҷнгбораҳу бақоӣ ӯ
سرشت جنگباره و بقای او
Алои ҳазари зи ҷангу ҷнгборгӣ
الا حذر ز جنگ و جنگبارگی
Ки оҳримнаст муқтадоӣ ӯ
که آهریمن است مقتدای او
Набинӣ онкӣ сохтанд аз атум
نبینی آن که ساختند از اتم
Тамомтар силеҳии азкёӣ ӯ ?
تمامتر سلیحی اذکیای او؟
Наҳифаш ар ба кӯҳ хора бугзарад
نهیبش ار به کوه خاره بگذرد
Шавад дўпораҳи кӯҳ аз алтқоӣ ӯ
شود دو پاره کوه از التقای او
Туфи сумум ӯ ба дашт ва дар кунад
تف سموم او به دشت و در کند
зи ҷонвари тФидаҳ то гёӣ ӯ
ز جانور تفیده تا گیای او
Шавад чу шаҳри лут , шуҳраи бқътӣ
شود چو شهر لوط، شهره بقعتی
Каз ин силаҳ дода шуд ҷазоӣ ӯ
کز این سلاح داده شد جزای او
Намонад инчи ҷонвар ба ҷой бар
نماند ایچ جانور به جای بر
На коху кӯху мардуму сарой ӯ
نه کاخ و کوخ و مردم و سرای او
Ба ҷопони андаруни яке ду бомб аз он
به ژاپن اندرون یکی دو بمب از آن
Фитоду гашти божгўни банноӣ ӯ
فتاد و گشت باژگون بنای او
Ту гуфтӣ онкии дӯзахи андрўи даҳон
تو گفتی آن که دوزخ اندر او دهان
Кушоду дам бурун зад аждаҳоӣ ӯ
گشاد و دم برون زد اژدهای او
Сипас ба дам фурӯкашед сари басар
سپس به دم فروکشید سر به سر
зи халқу ваҳшу тайру чорпоӣ ӯ
ز خلق و وحش و طیر و چارپای او
Шуд одамии басон мурғ бобизан
شد آدمی بسان مرغ بابزن
Фрспи хонаи гашти грдноӣ ӯ
فرسپ خانه گشت گردنای او
Буд яқин ки зии хароби раҳи барад
بود یقین که زی خراب ره برد
Касе ки шуд ғроби раҳнамоӣ ӯ
کسی که شد غراب رهنمای او
Ба хоки машриқ аз чаҳ рӯ зананд раҳ
به خاک مشرق از چه رو زنند ره
Ҷҳонхўрони ғарбу авлиёӣ ӯ
جهانخوران غرب و اولیای او
Гирифтам онкӣ дег шуд кушодаи сар
گرفتم آنکه دیگ شد گشادهسر
Куҷост шарми гурбау ҳаёӣ ӯ
کجاست شرم گربه و حیای او
Касе ки дар дилаш ба ҷузи ҳавои зар
کسی که در دلش به جز هوای زر
Наёфарида буйае худоӣ ӯ
نیافریده بویهای خدای او
Рифоҳу эминии тамаъи мадори ҳон
رفاه و ایمنی طمع مدار هان
зи кишварӣ ки гашти мубталоӣ ӯ
ز کشوری که گشت مبتلای او
Ба хештани ҳўону хории афканд
به خویشتن هوان و خواری افکند
Касе ки дар дили афканди ҳавоӣ ӯ
کسی که در دل افکند هوای او
Ниҳанд миннат надода бар сарат
نهند منت نداده بر سرت
Вагар диҳанд чист моҷароӣ ӯ
وگر دهند چیست ماجرای او
Бенон арзанат бисоз ва кун ҳазар
به نان ارزنت بساز و کن حذر
зи гандуму ҷӯу мису тиллоӣ ӯ
ز گندم و جو و مس و طلای او
Басон ки ки сӯй каҳрабо равад
به سان کَه که سوی کَهرُبا رود
Равад зари ту сӯии кимиёӣ ӯ
رود زر تو سوی کیمیای او
На дӯстяш хоҳам ва на душманӣ
نه دوستیش خواهم و نه دشمنی
На тарсам аз ғуруру кибриёӣ ӯ
نه ترسم از غرور و کبریای او
Ҳамаи фиребу ҳилтсту раҳзанӣ
همه فریب و حیلت است و رهزنی
Махӯр фиреби ҷоҳу эътилоӣ ӯ
مخور فریب جاه و اعتلای او
Ганаӣ ӯст ашки чашми ранҷбар
غنای اوست اشک چشم رنجبر
Мубин ба чашми сода дар Ганаӣ ӯ
مبین به چشم ساده در غنای او
Атоашро нахоҳаму лақоаш ро
عطاش را نخواهم و لقاش را
Ки шавамтар лақояш аз атоӣ ӯ
که شومتر لقایش از عطای او
Лақоӣ ӯ палид чун атои вай
لقای او پلید چون عطای وی
Атои ваии карӣа чун лақоӣ ӯ
عطای وی کریه چون لقای او
*
کجاست روزگار صلح و ایمنی
*
شکفته مرز و باغ دلگشای او
Куҷост рӯзгори сулҳу эминӣ
کجاست عهد راستی و مردمی
Шукуфтаи марзу боғи длгшоӣ ӯ
فروغ عشق و تابش ضیای او
Куҷост аҳди ростӣу мардумӣ
کجاست دور یاری و برابری
Фурӯғи ишқу тобиши зёӣ ӯ
حیات جاودانی و صفای او
Куҷост даври ёрӣу баробарӣ
فنای جنگ خواهم از خدا که شد
Ҳаёти ҷовдонӣу сафоӣ ӯ
بقای خلق بسته در فنای او
Фаноӣ ҷанг хоҳам аз худо ки шуд
زهی کبوتر سپید آشتی
Бақои халқи баста дар фаноӣ ӯ
که دل برد سرود جانفزای او
Зиҳии кабӯтари сипеди оштӣ
رسید وقت آن که جغد جنگ را
Ки дили баради сурӯди ҷонФзоӣ ӯ
جدا کنند سر به پیش پای او
Расед вақти онкии ҷғди ҷанг ро
بهار طبع من شگفته شد، چو من
Ҷудо кунанд сар ба пеши пой ӯ
مدیح صلح گفتم و ثنای او
*
بر این چکامه آفرین کند کسی
*
که پارسی شناسد و بهای او
Баҳори табъи ман шигифта шуд , чу ман
بدین قصیده برگذشت شعر من
Мдиҳ сулҳ гуфтаму саноӣ ӯ
ز بن درید و از اماصحای او
Барин чакома офарин кунад касе
شد اقتدا به اوستاد دامغان
Ки порсии шиносаду баҳои ӯ
«فغان از این غراب بین و وای او»