Аё насими сабо Эй бурид кори огоҳ

ایا نسیم صبا ای برید کار آگاه

зи Тӯси ҷониби раии ин замон бипаймо роҳ

ز طوس جانب ری این زمان بپیما راه

Бабри паёмӣ аз чокарони даргаи қудс

ببر پیامی از چاکران درگه قدس

Ба остони малики шаҳриёри кори огоҳ

به آستان ملک شهریار کار آگاه

Баин шҳншаҳи волотбори малики ситон

بهین شهنشه والاتبار ملک‌ستان

Хдоигони салотини Музаффариддӣни шоҳ

خدایگان سلاطین مظفرالدین شاه

Шаҳи мубораки фолу маи ҳумоюни фар

شه مبارک‌فال و مه همایون‌فر

Хдиўи чархи барин хусрави ситораи сипоҳ

خدیو چرخ برین خسرو ستاره سپاه

зи дасти мъдлтши пой зулм шуд дар банд

ز دست معدلتش پای ظلم شد در بند

зи пои тхтгҳши даст ҷавр шуд кӯтоҳ

ز پای تختگهش دست جور شد کوتاه

зи ҷӯад , бориши Нитсаон ба гоҳи подошн

ز جود، بارش نیسان به گاه پاداشن

зи хашм , оташи сӯзон ба вақти подоФроаҳ

ز خشم‌، آتش سوزان به وقت پادافراه

Шҳншҳӣ ки ба ҳар субҳу шоми шамсу қамар

شهنشهی که به هر صبح و شام شمس و قمر

Ба пеши дарга ӯ бар замин ниҳанд ҷбоаҳ

به پیش درگه او بر زمین نهند جباه

Шаҳӣ ки рӯз ба даргоҳ ӯ ғуломи сипед

شهی که روز به درگاه او غلام سپید

Маӣ ки шом ба харгоҳ ӯ канизи сиёҳ

مهی که شام به خرگاه او کنیز سیاه

Гирифтаи сяти ҷалолаш чу меҳри ъолмтоб

گرفته صیت جلالش چو مهر عالمتاب

зи ҳади шому ҳалаб то ба Қандаҳору ҳроаҳ

ز حد شام و حلب تا به قندهار و هراه

Сумуми хашмаш дар ҳар замин ки май бўзд

سموم خشمش در هر زمین که می‌بِوَزَد

Бадал ба оташ сӯзон кунад ба хасм , сипоҳ

بدل به آتش سوزان کند به خصم‌، سپاه

Риёзи маликаш аз хуррамӣ буд чу биҳишт

ریاضِ مُلکش از خرمی بُوَد چو بهشت

Дар он биҳишт з доду диҳиши дамидаи гиёҳ

در آن بهشت ز داد و دهش دمیده گیاه

Хдоигоно эй онкии ахтари шарафат

خدایگانا ای آنکه اختر شرفت

Фарози хаймаи хуршеди барзадаи харгоҳ

فراز خیمهٔ خورشید برزده خرگاه

Худои ъзу ҷли зулҷалолу алокром

خدای عز و جل ذوالجلال و الاکرام

Наёфарида ба гетии шабиҳат аз ашбоаҳ

نیافریده به گیتی شبیهت از اشباه

Сабурии онкии чиҳил соли бади сногстр

صبوری آنکه چهل سال بد ثناگستر

Ба зилли марҳаматати ҷону тани бадаш ба рифоҳ

به ظل مرحمتت جان و تن بدش به رفاه

Кунун ниҳоди з рӯй ризои сари таслим

کنون نهاد ز روی رضا سر تسلیم

Ба остони ризои рӯҳи ман сўоаҳи фидоа

به آستان رضا روح من سواه فداه

Ба ғайри мадҳи ту андӯхта надорад ҳеҷ

به غیر مدح تو اندوخته ندارد هیچ

Ҳамеи зи мадҳи ту зиндааст номаш дар афвоҳ

همی ز مدح تو زنده است نامش در افواه

Ба ёдгор ба ҷо мондааст аз ӯ писарӣ

به یادگار به جا مانده است از او پسری

Ки баҳри мадҳ туро мекунад ба завқи шиноа

که بحر مدح ترا می‌کند به ذوق شناه

Умедаши онкии зи алтоф шаҳ шавад дилшод

امیدش آنکه ز الطاف شه شود دلشاد

Ки сӯй ӯст умедаши зи баъди лутфи илоҳ

که سوی اوست امیدش ز بعد لطف اله

Хдоигонои имрӯз бар ту арзонӣ аст

خدایگانا امروز بر تو ارزانی است

Ба фари яздон , иқболу давлати дилхоҳ

به فر یزدان‌، اقبال و دولت دلخواه

Агар ба соил , дасти ту баҳр ва кон бахшад

اگر به سائل‌، دست تو بحر و کان بخشد

Ҳануз набӯд ҷӯади ту зини карами огоҳ

هنوز نبود جود تو زین کرم آگاه

Ба Ямани давлат , аз рӯзгор боҷ бигир

به یُمنِ دولت‌، از روزگار باج بگیر

зи фари шавкат , аз осмон хароҷ бихоҳ

ز فر شوکت‌، از آسمان خراج بخواه

Ҳамора то ки баландаст , чархи боди баланд

هماره تا که بلند است، چرخ باد بلند

зи душмани ту ба чархи баланди нолау оҳ

ز دشمن تو به چرخ بلند ناله و آه

Ҳамеша боди зи даст , ту пои хасм ба банд

همیشه باد ز دست، تو پای خصم به بند

Ҳамораи бод ба пеши ту пушти хасми дўтоаҳ

هماره باد به پیش تو پشت خصم دوتاه

Ҳамеша бодо рӯй муҳиби ту чун шед

همیشه بادا روی محب تو چون شید

Ҳамораи бодои ранги адуии ту чун коҳ

هماره بادا رنگ عدوی تو چون کاه