Густард баҳори зумуррадин ҳала
گسترد بهار زمردین حلّه
зи ақсои бадахш то дар ҳала
ز اقصای بدخش تا در حله
Шуд боғ чу ҳиҷлау гули сӯрӣ
شد باغ چو حجله و گل سوری
Бинишаст арӯси вор дар ҳиҷла
بنشست عروسوار در حجله
Ҳангоми саҳари сабо фароз ояд
هنگام سحر صبا فراز آید
Домоди сифат ба гул занад қибла
داماد صفت به گل زند قبله
Боғаст қиболаи гул ва дар вай
باغ است قبالهٔ گل و در وی
Аз сабза кашида ҷумла дар ҷумла
از سبزه کشیده جمله در جمله
Вонгаҳи зи бунафшаи зер ҳар ҷамалат
وانگه ز بنفشه زیر هر جملت
Бинвишта хаттии чўхти бен мқлаҳ
بنوشته خطی چوخط بن مقله
Бар пайкари бед , Фстқӣ ҷома аст
بر پیکر بید، فُستُقی جامه است
Бар қомати сарв , зумуррадин ҳала
بر قامت سرو، زمردین حله
Бодом , сипеди ҷома Эй дорад
بادام، سپید جامهای دارد
Кози барг бар ӯст сбзгўни васла
کاز برگ بر اوست سبزگون وصله
Бар сафи дарахт арғавон бингар
بر صف درخت ارغوان بنگر
Аз парчами сурх , калла дар калла
از پرچم سرخ، کِله در کِله
Он нргски латифи сар дар пеш
آن نرگسک لطیف سر در پیش
Чун духтаракони хирад аз хаҷала
چون دخترکان خرد از خجله
Анбӯҳи гулон чу мӯбадон ҳар рӯз
انبوه گلان چو موبدان هر روز
Оранди намоз , шамсро ҷумла
آرند نماز، شمس را جمله
Ҳангоми тулӯъ , рӯй зии машриқ
هنگام طلوع، روی زی مشرق
Ҳангоми ғуруб , рӯй зии қибла
هنگام غروب، روی زی قبله
Гулнор чу шуълаи ист бе ахгар
گلنار چو شعلهایست بیاخگر
Ваон лола чу ахгрист бе шуъла
وان لاله چو اخگریست بیشعله
Ҳангом майаст ва ман аз он маҳрӯм
هنگام می است و من از آن محروم
Онро ки муяссари ин ҳнёи ?ла
آن را که میسر این هنیاً له
Бар ёди хдиўи паҳлавӣ каз халқ
بر یاد خدیو پهلوی کز خلق
Мумтоз буд чу аз ҷабали қулла
ممتاز بود چو از جبل قله
эй шоҳ , фалак ба ханҷари баҳром
ای شاه، فلک به خنجر بهرام
Бадхоҳи туро ҳаме кунад мисла
بدخواه ترا همی کند مثله
Пайконати зи чли сипар гузар гирад
پیکانت ز چل سپر گذر گیرد
Чун калла кунад хадангат аз чилла
چون کِله کند خدنگت از چله
эй шоҳи баҳорро дар ин маҳбас
ای شاه بهار را در این محبس
Дрбоб ки гашт модҳт нафала
درباب که گشت مادحت نفله
Андари шаби иду мавсими шодӣ
اندر شب عید و موسم شادی
Афканди марои фалак дар ин тала
افکند مرا فلک در این تله
Ҳаргоҳ ба гоҳ бе сабаби якбор
هرگاه به گاه بیسبب یکبار
Нзмиаҳ ба банда мекунад ҳамла
نظمیه به بنده می کند حمله
Як буду дўгшт ва то дўгрдди се
یکبود و دوگشتو تا دوگردد سه
Карданд марои дучори ин злаҳ
کردند مرا دچار این ذله
Будам шаби иди хуфта дар бистар
بودم شب عید خفته در بستر
Ҷустанд ба бистарами алии алғФлаҳ
جستند به بسترم علی الغفله
Азкўчаҳи даруни боғи берӯнӣ
ازکوچه درون باغ بیرونی
Оҳиста даромаданд чун нмлаҳ
آهسته درآمدند چون نمله
Фахроеи ланг буд пеши оҳанг
فخرایی لنگ بود پیشآهنگ
Бо ӯ ду се подўи каҷу чўлаҳ
با او دو سه پادو کج و چوله
Асноду навиштаҳои ман карданд
اسناد و نوشتههای من کردند
Дарҳами барҳам ба гаванӣу шўлаҳ
درهم برهم به گونی و شوله
Вонгоаҳи марои гирифтау бурданд
وانگاه مرا گرفته و بردند
Чун гург ки барра гирад аз гила
چون گرگ که بره گیرد از گله
Ҳарчанд утоқи бандаи пар бад нест
هرچند اتاق بنده پر بد نیست
Тахтасту фаррошу бистару шула
تختست و فراش و بستر و شله
Чойасту китобу минқалу сигар
چایاست و کتاب و منقل و سیگار
Шамъу лагану лгнчаҳу ҳавла
شمع و لگن و لگنچه و حوله
Лекини ғами кӯдакон залилам кард
لیکن غم کودکان ذلیلم کرد
Кас бӯда чу ман залил безула ?
کس بوده چو من ذلیل بیزله؟
Гўиндкаҳи ҳафт соли пеши изоин
گویندکه هفت سال پیش ازاین
Дар хонаи ту ки дошта ҷўлаҳ ?
در خانهٔ تو که داشته جوله؟
Гӯям ду ҳазор ҳўчӣ бе дайн
گویم دو هزار هوچی بیدین
Гӯям ду ҳазор подўи фаъла
گویم دو هزار پادو فعله
Аз мейру вазиру Сайиду мавло
از میر و وزیر و سید و مولا
Махдуми алмалику ходими алмлаҳ
مخدوم الملک و خادم المله
Ҳар рӯзи душанбеи бади сарои ман
هر روز دوشنبه بد سرای من
Чун дар шаби қадар , масҷиди саҳла
چون در شب قدر، مسجد سهله
Ҳаряки паии астФодтии пӯён
هریک پی استفادتی پویان
Чун пўиаҳи чорпои зии бқлаҳ
چون پویهٔ چارپای زی بقله
Ин тавсияи хост ваон дигар тарфиъ
اینتوصیهخواست وان دگر ترفیع
Вони тӯша роҳ токанд раҳла
وآن توشهٔ راه تاکند رحله
Май гашти равои ҳўоиҷи ҳаряк
می گشت روا حوایج هریک
Беминнату музд , қурбаи ллаҳ
بیمنت و مزد، قربه لله
Гўиндкаҳ « шуъла » ва « Бақоӣ » ро
گویندکه «شعله» و «بقایی» را
Бо ту чаҳ равобитӣаст болҷмлаҳ
با تو چه روابطی است بالجمله
Гӯям ки азин дутан наёрам ёд
گویم که ازین دوتن نیارم یاد
Гар биншинам се сол дар чилла
گر بنشینم سه سال در چله
Шуд маҳви нишону номашон кам умр
شد محو نشان و نامشان کم عمر
Бигузашт чаҳор сол дар азла
بگذشت چهار سال در عزله
Марди сафарии куҷо ба ёди орад
مرد سفری کجا به یاد آرد
Аз баҳмони бағал , ё фалони бағала
از بهمان بغل، یا فلان بغله
Ҷуз чанд рафиқи бовафо каз меҳр
جز چند رفیق باوفا کز مهر
Доранд ба ман маваддату хула
دارند به من مودت و خله
Бо дигар кас надорам омезиш
با دیگر کس ندارم آمیزش
Вижа ки буд зи мардуми сифла
ویژه که بود ز مردم سفله
Биллоҳ ки зи шуъла ва Бақоӣ нест
بالله که ز شعله و بقایی نیست
Андаки ёдии даруни ин калла
اندک یادی درون این کله
Вар буд чаҳ буд доъии китмон ?
ور بود چه بود داعی کتمان؟
Гӯри падар « Бақоӣ » ва « шуъла »
گور پدر «بقایی» و «شعله»