Хоки омул шуда дар зери паии оташ , тай

خاکِ آمل شده در زیرِ پیِ آتش‌، طی

эй мусулмонон , обии бФшонид ба вай

ای مسلمانان‌، آبی بفشانید به وی

Ин ҳамон хиттаи номии сет ки аз аҳди қадим

این همان خطهٔ نامی‌ست که از عهد قدیم

Даврҳо карда ба амнияту осоиш , тай

دورها کرده به امنیت و آسایش‌، طی

Бӯда дар аҳди манӯчеҳр , яке ҳсни азим

بوده در عهد منوچهر، یکی حصن عظیم

Сар кашида шарафоташи з бар қасри ҷаддӣ

سر کشیده شرفاتش ز بر قصر جدی

Дун ӯ бӯда ба зинат , чаҳ Самарқанд ва чаҳ Балх

دون او بوده به زینت‌، چه سمرقند و چه بلخ

Пас аз ӯ бӯда ба ртбт , чаҳ Наҳованд ва чаҳ ҷай

پس از او بوده به رتبت‌، چه نهاوند و چه جی

Бӯда бунгоҳи сипаҳдорону аспоҳбдон

بوده بنگاه سپهداران و اسپاهبدان

То ба акнӯн боз аз аҳди шаҳаншоҳӣ кӣ

تا به اکنون باز از عهد شهنشاهی کی

Фрхонон ба бузургяши барафроштаи даст

فرخانان به بزرگیش برافراشته دست

Гӣли Гелон ба сутургяши биФшордаҳи пай

گیل گیلان‌ به سِتُرگیش بیفشارده پی

Ёдгории з биҳиштаст ба об ва ба ҳаво

یادگاری ز بهشت است به آب و به هوا

Пургулу сабзаи баҳории сет ба тамӯз ва ба дай

پرگل و سبزه بهاری‌ست به تمّوز و به دی

Осмон чун нигарад паҳнаи сабзаш , аз шарм

آسمان چون نگرد پهنهٔ سبزش‌، از شرم

Рӯй дарушад дар абр ва барафшонад хуй

روی درپوشد در ابر و برافشاند خوی

Гарчи аз фитнаи айём , шикваяш намонад

گرچه از فتنهٔ ایام‌، شکوهیش نماند

Вижаи зони рӯз ки шуд паии сипари каъбу қсӣ

ویژه زآن روز که شد پی سپر کعب و قصی‌

Слмӣ ва майгар аз ин рубъу дмн боз шуданд

سلمی و می گر از این ربع و دمن باز شدند

Ояд аз рубъу дмни буии хуши слмӣ ва май

آید از ربع و دمن بوی خوش سلمی و می

Гарчи аз ҳии бузургони асарӣ барҷо нест

گرچه از حی بزرگان اثری برجا نیست

Хуррами он дашт ки бади поигаҳи мардуми ҳӣ

خرّم آن دشت که بُد پایگهِ مردمِ حی

Оташии ҷуст ва аз он шаҳри яке нима бсухт

آتشی جست و از آن شهر یکی نیمه بسوخت

Ҳамчуи барқӣ ки дроФтд ба яке тӯдаи не

همچو برقی که درافتد به یکی تودهٔ نی

Ним шаби оташи кини айшу тани осонии шаҳр

نیم‌شب آتش کین عیش و تن‌آسانی شهر

Хӯрд ва кард аз пас он , фақру парешонеи қӣ

خورد و کرد از پس آن‌، فقر و پریشانی قی

Ҳастӣ мардуми азин шуъла кин рафт ба бод

هستیِ مردم ازین شعلهٔ کین رفت به باد

Рост чун дониши михўорон аз оташ май

راست چون دانش میخواران از آتش می

Мтҷри омул ғорат шуд азин шавам ҳариқ

مَتجَرِ آمل غارت شد ازین شوم حریق

Ғоратии каш на дукон монад ва на коло ва на фӣ

غارتی کِش نه‌ دکان ماند و نه کالا و نه فی‌

Мадади мардуми рай бояд , то ҳимматашон

مددِ مردمِ ری باید، تا همّتشان

Созад амвоти Фтнро чу дами исои ҳӣ

سازد اموات فتن را چو دمِ عیسی حی

Ростиро ки ба эҳёии вилоёт , буд

راستی را که به احیای ولایات‌، بود

Чун дами исои Марям , мадади мардуми рай

چون دم عیسی مریم، مدد مردم ری

То насузад дили рай , дардӣ дармон нашавад

تا نسوزد دل ری‌، دردی درمان نشود

Ҳаст оре ба мисли : охир ҳар дармон кӣ

هست آری به مثل‌: آخر هر درمان کی‌ّ

Шаҳраки омул вайрон шуд ва якбора бсухт

شهرک آمل ویران شد و یکباره بسوخت

Гар насузад дили рай акнӯн , кӣ сӯзад , кӣ ?

گر نسوزد دل ری اکنون‌، کی سوزد، کی‌؟